(Hâfız Ali’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 199. Məktub
Muhterem Üstadım!
Birinci, İkinci Sözler çox ellerde dolaştıkları üçün okunmaz bir halde idiler. Keza istinsah ettim. Kalbime geldi ki: “Acaba bu İslâm və iman hücceti olan Sözler’de bir sırr-ı tevafuk var mı?” deyə baktım, gördüm اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى dedim. Anladım ki risalelerde umumiyetle bir kitle-i i’caz və Şems-i Sermedî’nin sönmez bir ziya-yı həqiqəti görünür.
Necə ki Kur’an-ı Hakîm bütün dünyaya, ins və cinne min küsur seneden beri nida edib düşmanlarını iskât və dostlarını müferrah edib hükmü kıyamete qədər bâkidir. Elə də Kur’an-ı Hakîm’in həqiqi müfessiri olan Risale-i Nur və eczaları, bu zulümatlı perdelerin altından özlərini gösterip neşr-i envar ettikleri kimi inşâallah bir zaman olacaq zulümat perdelerini yırtarak, bütün dünyaya hitap edib Bəyanı Möcüzə Quran’ın mu’cize-i bâhiresini ispat edəcəkdir. Cənabı-Haqq ilâ yevmi’l-kıyam neşr-i envara hizmet eden hâdimlerinin teksirini ihsan buyursun.
Hâfız Ali

