(Hâfız Ali’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 153. Məktub
Sevgili Üstadım!
Bu defa irsaline inayət buyrulan Hikmetü’l-İstiaze’nin İkinci Kısmını aldım.
Səkkizinci İşaret’te ispat edilip gösterilen hak və həqiqət, dalalet vâdilerinde uçan serseri mudillerin yollarını çox vâzıh tenvir ilə onlara hem özlərinin ne yaptıklarını hem cadde-i həqiqəti göstermekle îcazıyla azîm bir mesele tahlil buyrulur.
Doqquzuncu İşaret’te isə bütün ehl-i iman və bilhassa risale-i envar ilə yaradılış-i insaniyenin gaye-i həqiqisini anlamaya çalışan talebeleriniz, ruhen istikbale gittikçe bu mesele çox geniş bir daire olaraq, Hazret-i Âdem’den beri bütün Peygamberan-ı İzam hazeratının ehl-i dalalete qarşı mağlubiyeti və feci hâdiseler çox düşündürür və qəlbi zedelirdi.
اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى
O geniş daire elə tenvir edilir ki içinde Üstaddan, Fahrü’l-Mürselîn’den, Hazret-i Âdem’e qədər müşkülat, hak və həqiqət kılıncıyla fethedilip ağıl və qəlb صَدَق۟تَ وَ بِال۟حَقِّ نَطَق۟تَ deyə tasdik edirlər.
Onuncu İşaret’i yazarken elimden kalemi bırakarak hazırûna okudum. İçinde temsilin misal deyil, həqiqət olduğunu və belə bir həqiqəti, ism-i Hakîm və ism-i Nur və ism-i Bedî’in cilvesiyle görüleceğini derk ettim və hayalen tatbikine çıktım. Çox doğru bir esas olduğunu anladım, Cənabı-Haqq’a şükrettim.
On Birinci İşaret’te gösterilen zecr-i Kur’anî, kainat tarlasının mahsulü, makinesinin mensucatı insan nev’i olduğu və umum mevcudat semeratıyla o nev’e hizmet ettiklerinden insan hodgâmlığıyla, bedbinliğiyle o azîm gaye-i dünyayı hiçe indirmesiyle, böyük çarklar misillü anâsır-ı külliyenin insan aleyhine hərəkət ettiklerini və mühlik mes’uliyetten kurtulmak ancaq Kur’an-ı Hakîm’in daire-i kudsiyesine girmek və Fahrü’l-Mürselîn’e ittiba etmekle olacağını beyan ilə insanı özünə veznettiriyorsunuz.
On İkinci İşaret və dörd sualin cavabının ihtiva ettikleri həqiqətlər; bizi ara sıra öz hesabına çalıştırmak isteyen və cüz-i ihtiyar ilə özündə bir varlık görüb istihkaka göz diken və şöhret və hodfüruşluk tahakkümüyle, hebaen çalışan nebatî və heyvanî nəfs və heva zincirlerini, altın makaslarla keserek halâs buyuruyorsunuz.
On Üçüncü İşaret və üç nöqtə ilə hər zaman hususuyla mübarək vaxtlarda bizimlə uğraşan və bazı yeise düşüren, yüzümüzün siyahlığını görmeyip mü’min kardeşlerimizin ufak tefek çizgiler nevinden karalarıyla onları, bütün siyahlıkla ittiham ettiren, Cənabı-Haqqın rahmetini və Gaffar və Rahîm isimlerini tenkide cüret eden və bu yüzden böyük tahribatlara sebebiyet verdiren hizbü’ş-şeytanın qüvvəti gösterilir.
Muhterem Üstadım! Bu işarəi yazarken vücud âlemine seyahate çıktım. İşarattaki nöqtələr bir müfettiş hükmüne geçti. İzah buyrulan kuvvetler yerinde görülüp teslim-i silah etmək üzere idiler. Bizə bu kuvvetleri gösteren Kur’an-ı Hakîm’den istimdad və feyzi, hər hatvelerimde istiyordum. Və bizə bu esas həqiqət-i hayatın neticelerini, karanlıklarını gösteren Üstadımız, muvaffakiyetimizi Cənabı-Haqq’tan dilemekte olduğu, hər an özünü göstermektedir. Və inşâallah halâs edəcəkdir.
Muhterem Üstadım! Bu on üç İşaret, on üç cevahir kümesini muhtevidir. Bunlardan bazılarını ipe çizip göstermekle və çizmemekle və görmemekle, o cevahir hazinesine və cevherlerine bir nakîse gelmeyeceğinden eğri və doğru çizmek istediyim cevherler, inşâallah hüsnünü zayi etməz.
Ey sevgili Üstadım, ne qədər teşekkürat-ı vefîre îfa etsem və hayli minnettar olsam yenə îfa edemeyeceğime kail olduğumdan, dilerim Cənabı-Haqq’tan razı olacağınız qədər nâil-i mükâfat eylesin, âmin bi-hürmeti Seyyidi’l-mürselîn.
Hâfız Ali (rh)

