(Sabri’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 111. Məktub
Üstad-ı Ekremim Efendim Hazretleri!
Ekalli, qırx seneden beri həqiqət âleminde nurlar saçan nurani, kudsî, feyizli sözlerin kâffesi, bütün safahatında tarîkat və seyr ü sülûka ait pencereleri küşad ilə müştaklara temaşa və berk-i hâtıf-misal تَعَالَو۟ا اَيُّهَا ال۟اِخ۟وَانِ nida-i beliği ilə davet etmekte iken, dürbünî bir nazara mâlik olanlar, çox aşikâre görüb və dinleyip iltica etmekte iseler də bu abd-i pür-kusur o nurlarla omuz omuza yürüyen, tarîkatın ne demək olduğunu, matla-ı şems-i füyuzat və menba-ı fevz-i necat olan, Iyirmi Doqquzuncu Məktub’un doqquz levha-i saadeti câmi’ Doqquzuncu Nüktesini okuduktan sonra, alâ kadri’l-istitaa öğrendim. Nihayətsiz füyuzat və hədsiz ezvak-ı mütenevviayı hâvi olduğunu, bir kat daha tasdik ettim. Elhamdülillah, bu nüktede nura möhtac kalbime lâyüad nurlar bahşedildi.
Kalbimin hissedip lisanımın ifadeye muktedir olamadığı derya-yı həqiqətə dalarak, bu eser-i giran-bahanın şâyan-ı menn ü şükran olduğunu arz və mâba’dinin tevali və temadisini can u yürekten tələb və temenni etmekte iken, bax tetimmesi olan üç telvih də ihsan buyruldu.
Bu hâtime kısmı, vartalardan kurtulmak çaresini gösteren irşad və ikazlarıyla, cidden bir levha-i saadet və bâis-i hayat-ı mücedded olmuşdur. Əcəba hər an, en az min bir nevi semere-i saadet ilə tagaddi etmekten kaçan və o cadde-i kübraya aslâ lâyık olmayan, iftira və isnadat perdelerini görüb bu meşale-i adîmü’l-misali söndürmek, zulümat və dalalat vâdilerine yol açmak isteyen bakar körlere, ne deməli?
Nazirsiz şuleleriyle asr-ı hazırı ihya və tenvir və istikbalin krokisini bihakkın tanzim və tahkim eden Nurlar, ile’l-ebed pâyidar olsun. Dilerim Bâri-i Teâlâ Hazretlerinden ki bu âsâr-ı pür-nurun bütün ümmet-i Muhammed (asm)a ta’mimine muvaffakiyet və müyesseriyet ihsan buyursun, âmin!
Səbri

