(Sabri’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 152. Məktub
Üstad-ı Ekremim!
Hikmetü’l-İstiaze’nin İkinci Kısmı elə qiymətli bir hazine-i cevahir və maraz-ı vesvesenin iksir bir ilacıdır ki âlem-i fâniden âlem-i bekaya göçünceye qədər, nəfs və şeytanın hücumuna maruz bulunan insan, kalbinin üzerine asıp beraberinde taşımalı. O iki düşman hər zaman köpük kimi zâhirde bir şeye benzeyip həqiqətdə ele avuca girmeyen havaî itirazat-ı muannidane yaparlar. Onlara qarşı en rasîn tahassungâh və en güzel esliha və bu uğurda sarf ediləcək hâlis sikkeler bunlardır.
Çünki vücudumda tecrübe yaptım. Sualleri okuduğum vaxt nəfsim, sual cihetine mâil bulunur və ehemmiyet verir. Lakin elhamdülillah akabinde, tevali eden Kur’anî elmas müdafaalar, o kabîl emraz-ı nefsaniyeyi çabuk çürütür və kökünden kurutur. Bu nurani və Kur’anî hikmetleri, bihakkın takdir hususunda, ruh sahibi və şüurluun mükemməli bulunan nev-i beşerin, bidayet-i vahiyden tâ haşre qədər, i’caz və îcazında izhar-ı acizlik edegeldikleri, davamızın bâriz və zâhir bir delilidir.
Hülâsa: Bəyanı Möcüzə Quran’ın ahkâm-ı bînazirinden olan bu Risale-i İstiaze-yi Furkaniyeyi mütalaamda, derya-yı həqiqətlərte sermest-i hayran kalarak kemal-i aşkla dedim: Yâ Rab, bu Kitab-ı Mübin’in infaz-ı ahkâmını teshil və teysir və dellâl-ı Kur’an’ı da âmâl və makasıdında muvaffak və cemi’ ihvanımla birlikdə bu kemter kulunu da hulûl-i ecelime değin, Kitab-ı Mübin’e hâdim buyur, duasıyla arîza-i âciziyeye hâtime veririm.
Səbri

