(Bu geləcək iki fıkra, ikinci Səbri olan Hâfız Ali Efendi’nindir.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 203. Məktub
Bu defa istinsahına muvaffak olduğum Iyirmi Doqquzuncu Söz’ü istinsahım esnasında İkinci Esas’ın Medarlar adı ilə “biner mumluk elektrik lambaları” hizasına geldiğimde, belə bir fikir kalbime geldi. Kalemi bırakarak düşündüm və düşündüyümü eynilə yazıram:
Üstadım, beka-yı ruh və haşir hakkında, Cənabı-Haqq tarafından bizə o həqiqətləre giden yolu göstermiş. Gösterilen həqiqətin yolunda hevesat-ı nefsaniyeye hoş gelmeyen şeyler vardı ki bizə uzun və karanlık.
İşte indi serâser nur olan Sözler və o nur fabrikasının elektrik lambaları və kuvve-i cazibeleri; o yolu olduqca parlaq gösterdiyi kimi çox yaxından cezbedip hemen yaxın və yaxından daha yaxın olduğunu göstermekle birlikdə, havf yerine emniyet, zakkum yerine asel bahşedirlər. Və fevka’l-gaye hikmetlerini beyanda aczimi itirafla, lisanımın döndüğü qədər derim:
Yâ Rabbî bihakkı ismike’l-azîm və bihakkı Kur’ani’l-Hakîm və bihakkı Habibike’l-Ekrem, derya-yı Nur’un başkumandanı olan Üstadımı razı olduğun amel üzerine sabit və razı olacağı amelini teshil və müyesser kıl, âmin bi-hürmeti Seyyidi’l-mürselîn.
Ali

