Iyirmi Altıncı Məktub’un Dördüncü Mebhası’nın Birinci Mesele’sinin evveli və âhiri
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 243. Məktub
بِاس۟مِهٖ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَعَلٰى وَالِدَي۟كُم۟ وَعَلٰى اِخ۟وَانِكُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Aziz, sıddık və sadık, muhlis və hâlis qardaşım İbrahim Hulusi Bey!
Mektubunda beyan edirsən ki Eğirdir kimi orada muvaffak olmursan. Ondan telaş etme. Orada elə esbab var ki bütün bütün tevakkuf və tatil neticesini verebilirdi. Cənabı-Haqq’a şükür yenə tevakkuf deyil, muvaffakiyet var.
O manevî esbabdan biri şudur ki: Cinnî şeytandan ders alan insan şeytanları, dünyevî meşgaleleri ilə səni bir çember içine alıb Nurlara hizmetini tahdid etmək üçün sezdirmeyerek perde altında çalışmışlar.
Hem o havalide sâbıkan, müthiş ameliyat və icraat olduğundan o muhitte bir ürkeklik hasıl olub sənin kalbindeki gayet qüvvətli bir metanet olmasaydı o Nurlar orada heç ışıklandırmayacaktı. Lakin orada az hizmet də çoktur, qiymətlidir.
Sâniyen:
(Bu kısım, Iyirmi Altıncı Məktub’un Dördüncü Mebhası’ndaki Dörd Mesele’den Birincisi’nin “Sâniyen” kısmının sonuna ektir.)
“Rabbü’l-âlemîn” tabirinden sonra “Rabbü’s-semavati və’l-arz” zikri, icmalden tafsile geçmektir. Necə ki “Memleket-i İslâmiye hâkimi” tabirinden sonra; “Anadolu, Asya və Afrika hâkimi” tabiri haşmet-i saltanatı mufassalan gösterir. Elə də rububiyet-i mutlakadan sonra, haşmet-i rububiyeti mufassalan gösterir. Hər ne ise… Şimdilik sualine tam cavab veremirəm. Ona bedel Kur’an i’cazına ait iki kiçik nükteyi söyleyəcəyəm.
Sən bu iki nükteyi On Doqquzuncu Məktub’un beşinci cüzünün On Səkkizinci İşaret’inin Birinci Nükte’sinin âhirine hâşiye olaraq ilâvə ediniz.
İşte Birinci Nükte:
(On Doqquzuncu Məktub’un On Səkkizinci İşaret’inin Birinci Nükte’sinin âhirindeki Hâşiye 2’dir, bu kısım ona ektir.)
Bu üç həqiqətə mukabil geləcək hangi həqiqət var? Kimin haddine düşmüş ki bunları taklit etsin. Bəli, necə ki bu tarz-ı ifade sun’î ola bilməz, elə də taklit edilmez. Bəli, kimin haddine düşmüş ki hədsiz derece haddinden tecavüz edib Hâlık-ı kainat’ı bu surette konuştursun.
İkinci Nükte: Kur’an-ı Hakîm’in umum sahifeleri âhirinde ayələr tamam olur, güzel bir kafiye ilə nihayetleri hitam bulması hem lafzullah yarpağın iki sahifesinde və ya qarşı qarşıya iki sahifesinde və ya yaxın sahifelerde ekseriya ya muvafakat-ı adediye və ya münasebet-i adediye bulunması, bir emare-i i’cazdır. Və bunun sırrı şudur ki:
Âyâtın en büyüğü olan “Müdâyene” ayəsi, sahifeleri üçün və Sure-i İhlas və Kevser satırları üçün bir vâhid-i kıyasî ittihaz edildiğinden Kur’an-ı Hakîm’in bu güzel meziyeti və i’caz alâmeti görülmektedir. Demək bu hüner Kur’an’ındır. Yoxsa Hâfız Osman kimi zatların deyil. Çünki bu vaziyet, âyetinden və suresinden neş’et etmişdir.
Sâlisen: Mektubunuzdan anladım ki sənə gönderilen risaleleri özün üçün istinsah edirsən, aslını Abdülmecid’e verirsən.
Aziz qardaşım, çendan Abdülmecid mənim nesebî qardaşım və iyirmi sene talebemdir. Lakin ne o və ne hiçbirisi mənim Hulusi’me yetişmir. O məktublar –ekseriyet-i mütləq– sənin namınla yazılmış və sənə gönderilir. Abdülmecid ikinci derecede, özünə istinsah etmək və ya mütalaa etmək üçün onu da teşrik et deyə bir məktubda demişdim. Lakin əgər sən, o kardeşini öz nəfsinə tercih edersen və ona zəhmət vermemek üçün zəhmət çeksen ona karışmam. Sənin peder və validene və Fethi kimi arkadaşlarına və sənin eski hocalarına selâm və dua ederim, dualarını isterim.
اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى
Kardeşiniz
Said Nursî
21 ramazan-ı şerif
(Abdülmecid’e yazılan məktubu, sənin mektubunun içine koydum, ona gönderiniz.)

