(Âsım Bey’in fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 99. Məktub
بِاس۟مِهٖ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Üstadımı bu fakire lütf u kereminden ihsan buyuran Kadîr-i Mutlak, ezel və ebed sultanı Cenab-ı Hayy-ı Lâyemut Hazretlerine, hər dakikada yüz minlərlə həmd və şükr etsem –ki edirəm– yenə yüz binde bir borcumu hətta îfa edemem.
لَهُ ال۟حَم۟دُ وَ ال۟مِنَّةُ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى
Pür-taksir olan bu fakir, bilâ-fâsıla otuz dörd sene olan hayat-ı askeriyemde, mukteza-yı beşeriyet, az və çox masiyet fırtına və dalgalarına tutulmuş, vazife-i diniye-i uhreviye və bəndəlik ciheti çoxlu noksan kalmış və hâb-ı gaflet perdesine bürünmekle imrar-ı həyat etmiş olduğumu indi anlıram və kusurlu geçmiş zamanlarıma pişman və nâdim olub evvelki güldüklerime indi ağlıram. Bu da siz Üstadıma və risalelerinize kavuşmakla hasıl olmuşdur ki yüz minlərlə şükür Cənabı-Haqq sizi bu fakire ihsan buyurdu.
Dörd sene evvel Burdur’a geldiğimde, kardeşimiz Şeyh Mehmed Efendi’nin delâlet və tavassutu ilə muhabereye başlanmış və bi’n-netice hikmet-resan və nur-feşan və müşkül-küşa və kainatın muamma-yı tılsımını açan anahtarları bu fakirin eline veren yenə o risalelerdir. İşte o baha takdir edilemeyen o anahtarlar, elə mücevherat və pırlanta elmaslar ki ne diyeyim iktidarsızlığımdan lisanım və kalemim kalbimin tercümanı olamır, âciz kalır.
Şeriat, həqiqət və marifet hazine və definelerini küşad edəcək və eden ancaq və ancaq bu Nur risale-i şerifeleridir. Bu Nur risalelerinin hər biri birbirinden nurlu, hele İ’caz-ı Kur’an “nuru’n-alâ nur.” Necə tavsif edeyim, bir gülistan-ı ferah-fezada gayet nâdide və hoş-bû ezhar-ı latîfe gûnagûn bulunup da hangisini koparmaya, koklamaya, tercih etmeye mütehayyir kalıp da neticede hepsinden bir deste, bir demet yapmaya qərar verdiyi kimi; bu risale-i şerifeler də yazanı, okuyanı, dinleyeni nur bahçesine, nur deryasına gark edib də mütefekkir, mütehayyir edib hepsinden bir çiçək demeti etməz da ne yapar? İnsanı lakin o insanı tahayyür və təfəkkür sahrasında mest-i lâya’kıl bırakmaz da ne yapar? Bütün dünyevî beşeriyet və hayvaniyet hâssalarından tecerrüd etmesine, Hâlık’ına bəndəlik-i mütemadiyede bulunmasına, mezmum bi’l-cümle ahlâkları def’ və tard etmesine ilh. kimi hissiyatıyla mütehassis edib də nefs-i emmareyi öldürmez də ne yapar?
Diyebilirim ki bu Nur risale-i şerifeleri bir gülistan-ı cinandır. Bu gülistandan istifadə edemeyen bed-mâyelere, nasibedar olamayanlara sad-hezar teessüf!.. İşte o gibilere ilham-ı Rabbanî erişsin də Iyirmi Üçüncü Söz risale-i şerifesinin âhirindeki iki levhanın birincisi ki hicab-ı gafletten nihanı, ikinci levhadaki zeval-i gafletle ayâna tebdil edebilsinler.
Cümle mü’minîn-i muvahhidînin tarîk-i hidayette hatve-endaz olmaları üçün; Cenab-ı Vâcibü’l-vücud Hazretlerine kavlen dua və tazarru etmekliğim və fiilen də henüz dörtte birini yazamadığım bu Nur risale-i şerifelerinin fakirde mevcud olanlarını, itimat etdiyim, muhabbet və aşkı olduğunu hissetdiyim ihvana, ezcümle (…) kimi zevat-ı muhtereme, cuma günleri fakirhanede toplanıldığı vaxt, bizzat okur və ellerine birer Nur parçalarından verib akşama qədər və bazı geceleri okunmakta devam edilir. Hepimiz Cenab-ı Kādir-i Kayyum’a bəndəlik və niyazımızı îfa edirik və Zat-ı Üstadanelerine qarşı da bu borcumuz olan dua-yı üstadanelerini yâd və tezkâr edirik.
Cenab-ı Zülcelali və’l-kemal Hazretleri Muhterem Zat-ı Üstadanelerini dünyalar durdukça Nur risalelerini rehberlikte, delâlette və nur dellâllığında ilâ âhiri’d-deveran kaim buyursun, duasını hər namazın âhirinde hemşirenizle birlikdə daimi zikr etmişiz, Efendim Hazretleri.
Âsım

