(Hüsrev’in Sözler’i yazmaya başladığı zaman yazdığı məktubun fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 76. Məktub
Muhterem Efendim Hazretleri!
Bu sefer okumaklığımız üçün irsal buyurduğunuz iki kitabdan birisini Bekir Ağa’dan aldım. Kitabın bir neçə sahifesini okudum. Və kitabın bir nüshası özümdə kalmak üzere istinsah etmeye başladım. Kitab münderecatında arada sırada dimağımı alâkadar eden mesailden bahsettiğini və kiçik məktubların çox böyük həqiqətləri kucakladığını gördüm və çox müstefid oldum.
Altıncı Məktub’a qədər yazılan Sözleri bir taraftan yazır digər taraftan da yazının geççe yazılışından sıkılarak okumaya başlıyordum. çoxlu sürur məni kaplırdı. Altıncı Məktub’a gelince, bu gurbetteki firkatinizin en hazîn kısmını tayyettiğinizi və bir kısmının da hikâye edildiğini okudum. Okudukça sizinlə birlikdə kalbim hazîn hazîn ağlamaktan özümü alamamakta idim. Hattâ yanımda bulunan valideme də okudum. Okurken validem ağlır, gözlerinden yaşlar dökülürdü. Mən də ağlamamak üçün nəfsimə cebrediyordum. Digər taraftan da əcəba tayyedilen kısmından da biraz yazılsa idi…
Hüsrev

