Üstadımız dir ki:
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 68. Məktub
Iyirmi səkkiz sene zarfında hükûmetin resmî adamlarından mənə rast gelenler, həmişə sıkıntı verdikleri halde, zabıtanın mənə heç sıkıntı vermediyi kimi bazı himayetkârane vaziyeti göstermelerinin hikmetini indi izhar edirəm ki:
Nur talebeleri və Risaleleri, manevî bir zabıta hükmünde asayiş və emniyeti muhafazaya –hem kudsî bir şəkildə– çalıştıkları və hər kəsin kalbinde nasihatleriyle iman cihetinde bir yasakçı bıraktıkları tahakkuk etmiş. Zabıta bunu manen hissetmiş ki bizə hər vaxt dost göründü. Bunun sırrı budur ki:
Kur’an’ın bir kanun-u esasîsiyle, yüzde doksan masuma zərər gelmemek üçün on cani yüzünden asayişi bozmaya çalışanları men’edirlər. Birisinin günahı ilə başqası mes’ul ola bilməz. Bu sırra binaen indi asayişi bozmaya çalışan manevî, dehşetli kuvvetler mevcud olduğu halde; Fransa, Mısır, Fas, İran kimi yerlerden daha ziyade bu mübarək memlekette çalışıldığı halde emniyet və asayişi bozamadıklarının en böyük səbəbi, altı yüz min Nur nüshaları və beş yüz min Nur talebeleri zabıtaya bir manevî qüvvət olaraq o manevî tahribata qarşı dayandıklarını zabıta manen hissetmişler ki iyirmi səkkiz seneden beri resmî memurlara muhalif olaraq Nurlara insafkârane və merhametkârane vaziyet gösterirlər.
Hem Üstadımız dir ki:
Mən derim: Bu zamanda hocalardan hattâ sofilerden ziyade zabıta efradı ehl-i takva olub kebairden özlərini muhafaza və feraizi yapmasını vazifeleri iktiza edir və ona ehtiyac-ı şedit var. Tâ ki qarşısındaki manevî tahribatçılara qarşı, asayiş və emniyet-i umumiyeye ait vazifelerini tam yapabilsinler.
Hizmetindeki Nur talebeleri

