Kahraman Nazif’in və Yakub Cemal’in, şimal-i garbîde üç devletin Kur’an’ı qəbul etmesi Zülfikar’ın intişarına tevafuku və geçen sene, Zülfikar çıkarsa dâhilen və haricen böyük fütuhata vesile olacaq hükmünü tasdik etmesi böyük bir fâl-i hayırdır deyə biz də o iki kardeşimizin kanaatine iştirak edirik. Bu fırtınalı və ilhadlı asırda, biri gizli Alman, üçü aşikâr devletlerin, beşerin bu asırda Kur’an’a şiddet-i ehtiyacını hissetmesi və bilfiil qəbul etmesi böyük bir hâdise-i Kur’aniyedir. Deyil üç devlet bəlkə yalnız on meşhur adam, on feylesof də –birden– uzaq memleketlerde Kur’an’ı tasdik etmesi, bizlərə və âlem-i İslâm’a böyük bir müjde və avam-ı ehl-i imana böyük bir kuvve-i maneviye temin edər.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 166. Məktub
Risale-i Nur’un Iyirmi Doqquzuncu Məktub’unda Hücumat-ı Sitte və Zeyli və İşarat-ı Seb’a və Telvihat-ı Tis’a kimi risalelerin rumuzat-ı Kur’aniye və tevafukat-ı Nuriyeye karışık bir surette bulunmasının hikməti, mahkemeler və ehl-i vukufun susturulmasına və bizi onlarla mes’ul etmemesine bir vesile olmaktı. Güya o rumuzat, o derin ince meseleler, hal dili ilə onlara demiş: “İnsaf ediniz, Kur’an’ın bu derece esrarına çalışanlara ilişmeyiniz!” Indi isə o karışık vaziyeti heç münasib deyil. Çünki o rumuzat və tevafukata, yirmiden ancaq biri möhtac olur, anlar. İçindeki o biri risalelere yirmiden on doqquzu möhtac olub anlayabilir.
…
Buradaki Nur şakirdleri dirlər ki: “Mu’cizeli Kur’an’ımıza üç sene Denizlili kardeşlerimiz baktılar; onlar müsaade etsinler, biz də üç ay bakacağız. Hem buradan İstanbul’a muhabere edib fotoğrafla Hizb-i Nuriye, Hizb-i Kur’aniye kimi tabına çalışacağız.”

