Emirdağ Lâhikası I

Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 145. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Aziz, sıddık qardaşım və bu fâni dünyada hamiyetli və ciddi bir arkadaşım!

§2

Evvela: Bütün dostlarım və hemşehrilerimden en ziyade zatınız və bazı Erzurumlu zatlar, mənim bu işkenceli və mazlumiyet haletimde şefkatkârane ciddi alâkadarlığınıza və imdadıma fikren koşmanıza cidden çox minnettarım; âhir ömrüme qədər unutmayacağam. Sizə min mâşâallah və bârekellah derim.

§3

Sâniyen: Mesleğime və Risale-i Nur’dan aldığım dersime bütün bütün muhalif olaraq və on seneden beri fâni dünyanın geçici, ehemmiyetsiz hâdiselerine bakmamak olan bir düstur-u hayatıma da münafî olaraq, sırf sənin hatırın və merak ettiğin və bu defaki uzun məktubun üçün vaziyetime və zalimlerin işkencelerine ait bir neçə maddeyi beyan edəcəyəm.

§4

Birincisi: Otuz sene evvel Dârülhikmet azası iken bir gün arkadaşımızdan və Dârülhikmet azasından Seyyid Sa’deddin Paşa dedi ki:

§5

Kat’î bir vasıta ilə haber aldım; kökü ecnebide və özü burada bulunan bir zındıka komitesi, sənin bir eserini okumuş. Demişler ki: “Bu eser sahibi dünyada kalsa biz mesleğimizi (yani zındıkayı, dinsizliği) bu millete qəbul ettiremeyeceğiz. Bunun vücudunu kaldırmalıyız.” deyə sənin idamına hükmetmişler. Özünü muhafaza et.

§6

Mən də “Tevekkeltü alallah ecel birdir, tagayyür etməz.” dedim.

§7

İşte bu komite, otuz sene bəlkə qırx seneden beri hem tevessü etti hem mənimlə mücadelede hər bir desiseyi istimal etti. İki defa imha üçün hapse və on bir defa da məni zehirlemeye çalışmışlar (Indi on doqquz defa oldu.). En son dehşetli planları, sâbık dâhiliye vekilini və Afyon’un sâbık valisini, Emirdağı’nın sâbık kaymakam vekilini aleyhime sevk etmeleriyle, resmî hükûmetin nüfuzunu bütün şiddetiyle aleyhimde istimal etmeleridir. Mənim kimi zayıf, ihtiyar, merdüm-giriz, fakir, garib, hizmete çox möhtac bir bîçareye o üç resmî memurlar, aleyhimde elə bir propaganda və herkesi korkutmak o dereceye gelmiş ki bir memur mənə selâm etse haber aldıkları vakitte değiştirdikleri üçün casusluktan başqa heç bir memur mənə uğramadığını və komşularımın da bazıları korkularından heç selâm etmediklerini gördüyüm halde; inayət və hıfz-ı İlahî mənə bir səbir və tahammül verdi. Emsalsiz bu işkence, bu tazyik, məni onlara dehalete mecbur etmedi.

§8

İkincisi: Bəlkə tahattur edersin, Ankara’da divan-ı riyasetinde Mustafa Kemal’le münakaşa zamanında, ona qarşı dedim: “Namaz kılmayan haindir, hainin hükmü merduddur.” Yüzüne şiddetli mukabele etdiyim halde mənə qarşı ihanet və hakarete cesaret edemediyi halde burada kiçik bir zabit və bir çavuş, o ihaneti və hakareti yaptılar. Maksatları, məni hiddete getirip bir mesele çıkarmak olmasından, hıfz və inayet-i İlahiye mənə səbir və tahammül verdi.

§9

Üçüncüsü: İki sene, iki mahkeme, ellerinde tetkik edilen bütün Risale-i Nur eczalarında kanunca bir vesile bulamayıp (Hâşiye) bizi və Risale-i Nur’u beraet ettirdikten sonra; zındıka komitesi, münafık bazı memurları vesile edərək merkez-i hükûmette resmî bir plan çevirip məni bütün bütün hilaf-ı kanun olaraq bütün dostlarımdan və talebelerimden tecrit və sıhhat və hayatım noktasında en fena bir yerde, məni nefyetmek adı altında, haps-i münferid və tecrid-i mutlak manasında məni Emirdağı’na gönderdiler. Indi tahakkuk etmiş ki iki maksatla bu muameleyi yapırlar:

§10

Biri: Eskiden beri ihaneti qəbul etmediğimden, məni o surette hiddete getirip bir mesele çıkararak mahvıma yol açmaktı. Bundan bir şey çıkaramadıkları üçün zehirlendirmek vasıtasıyla mahvıma çalıştılar. Lakin inayet-i İlahiye ilə Nur şakirdlerinin duaları tiryak kimi, panzehir kimi və səbir və tahammülüm tam bir ilaç kimi o planı akîm bıraktı, o maddî və manevî zehirin tehlikesini geçirdi. Gerçi heç bir tarihte, heç bir hükûmette bu tarzda işkenceli zulümler, kanun adına, hükûmet adına yapılmadığı halde; damarlarıma dokunduracaq tarzda mütemadiyen tarassudlarla herkesi ürkütmekle məni hiddete getirirdi.

§11

Lakin birden kalbime ihtar edildi ki: Bu zalimlere hiddet deyil, acımalısın. Onların hər biri, çox az bir zaman sonra, sənə muvakkaten verdikleri azap yerinde min derece fazla bâki azaplara və maddî və manevî cehennemlere maruz kalacaklar. Sənin intikamın, min defa ziyade onlardan alınır. Və bir kısmı; aklı varsa, dünyada da kaldıkça geberinceye qədər vicdan azabı və idam-ı ebedî korkusuyla işkence çekecekler.

§12

Mən də onlara qarşı hiddeti terk ettim, onlara acıdım. Allah ıslah etsin dedim.

§13

Hem bu azap və işkencelerinde çox böyük sevap kazanmakla birlikdə, Risale-i Nur şakirdleri yerine və onların bedeline mənimlə meşgul olub yalnız məni tazip etmeleri, Nurculara böyük bir fayda və selâmetlerine hizmet olması cihetinde də Cənabı-Haqq’a şükredirəm və müthiş sıkıntılarım içinde bir sevinç hissedirəm.

§14

Dördüncüsü: Sənin mektubunda mənim istirahatimi və əgər iktidarım olsa mənim Şam və Hicaz tarafına gitmeme dair sizin hükûmet-i hazıraya müracaat maddesi isə:

§15

Evvela: Biz, imanı kurtarmak və Kur’an’a hizmet üçün Mekke’de olsam da buraya gəlmək lâzımdı. Çünki en ziyade burada ihtiyaç var. Minlərlə ruhum olsa minlərlə hastalıklara müptela olsam və zahmetler çeksem yenə bu milletin imanına və saadetine hizmet üçün burada kalmaya Kur’an’dan aldığım dersle qərar verdim və vermişiz.

§16

Sâniyen: Mənə qarşı hörmət yerine hakaret görmək noktasını mektubunuzda beyan ediyorsunuz. “Mısır’da, Amerika’da olsaydınız tarihlerde hörmətlə yâd edilecektiniz.” dersiniz.

§17

Aziz, dikkatli qardaşım!

§18

Biz, insanların hörmət və ihtiramından və şahsımıza ait hüsn-ü zan və ikram və tahsinlerinden mesleğimiz itibarıyla cidden kaçırıq. Hususan acib bir riyakârlık olan şöhret-perestlik və cazibedar bir hodfüruşluk olan tarihlere şaşaalı geçmek və insanlara iyi görünmek isə Nur’un bir esası və mesleği olan ihlasa zıttır və münafîdir. Onu arzulamak deyil, bilakis şahsımız itibarıyla ondan ürkürük.

§19

Yalnız Kur’an’ın feyzinden gelen və i’caz-ı manevîsinin lemaatı olan və hakikatlerinin tefsiri bulunan və tılsımlarını açan Risale-i Nur’un revacını və hər kəsin ona ehtiyacını hissetmesini və çox yüksək kıymetini hər kəs takdir etmesini və onun çox zâhir manevî keramatını və iman noktasında zındıkanın bütün dinsizliklerini mağlup ettiklerini və edeceklerini bildirmek, göstermek istirik və onu rahmet-i İlahiyeden beklirik.

§20

Şahsıma ait ehemmiyetsiz və cüz’î bir maddeyi hâşiye olaraq beyan edirəm:

§21

Madam ki Receb Bey və Kara Kâzım səninlə dost və zannımca Eski Said’le də münasebetleri var; onlardan iyilik istəmək deyil bəlkə mənə qarşı selefleri kimi manasız, lüzumsuz tazyik və zulme meydan vermesinler. Hakikaten buranın maddî və manevî havasıyla imtizaç edemirəm. Sıkıntılarım çox fazla. İkametgâhımı hem dışarıdan hem içeriden kilitlirəm. Hər cihetle yalnızım. Və bir cihette də komşusuz, sıkıntılı bir odada, hasta bir halde hayatımı geçirirəm. Bazen bir günü, Denizli’de bir ay hapisten fazla məni sıkmış. Bu iyirmi sene dehşetli zulüm ilə hürriyetime və serbestiyetime ilişmek artıq yeter. Zaten iki sene mahkemelerin tetkikatıyla və aleyhimdeki münafıkların planları akîm kalmasıyla kat’iyen tebeyyün etmiş ki şahsımda və Nurlarda bu vatan və millete zərər tevehhüm etmekle daha kimseyi kandıramazlar. Mən də hər kəs kimi hürriyetime sahib olsam, bəlkə tebdil-i hava üçün mutedil havası bulunan bu kazanın bazı köylerine gitmeme müsaadekâr bir iş’ar burada olsa münasib olur. Sizə və oradaki Nur dostlarıma çox selâm və dua edirik.

§22

اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى

§23

Said Nursî

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol