Aziz, sıddık qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 144. Məktub
Evvela: Bu şiddetli maddî və manevî kışın, sıkıntılı maddî və manevî hastalığı vaxtında dünyadan müfarakat və çoxlu alâkadar olduğum Nurcu kardeşlerimden iftirak ihtimalinden gelen elemler məni sıkarken, birden Sıddık Süleyman, Nur santralı Səbri, umum o havalideki qardaşlarım adına və nesebî akrabalarımın da hesabına, Abdülmecid və Abdurrahman manasında buraya geldiler. Cənabı-Haqq’a şükredirəm; onların gelmesi, bir panzehir hükmünde mənə ilaç oldu. Mən də buradaki âdetime muhalif olaraq ne olursa olsun yanıma davet ettim, geldiler. İki üç saat qədər tam bütün meraklarımı hususan Barla’daki dostlarımın hallerini anlamakla, Barla’daki eski zamanıma mesrurane bir seyahat-i maneviye-i hayalî yaptık. Ondan bir ferah, bir inşirahla elîm sıkıntılarım zâil oldu. Onları bir iki gün burada buraxmaq isterdim. Lakin bu fena zaman və buranın evhamlı vaziyeti müsaade etmedi. Bu iki kardeşimizi, umumunuzun hesabına qəbul ettim. Və özümə bedel, umumunuza iki canlı məktub olaraq gönderdim.
Sâniyen: İkinci gün, çox ziyade merak və alâka peyda etdiyim dârülfünun gençlerinin, üniversite talebelerinin adına, şimdiden doqquz tane həqiqi Nurcu və kiçik Salahaddinler və Abdurrahmanlar nevinde dârülfünunun tenvirine ciddi çalıştıklarını bildiren bir məktub aldım. O kiçik Abdurrahmanlar isə: Mustafa Oruç, Konyalı Ziya və Sabri’nin mahdumu Feyzi və Bahaeddin, Abdurrahîm və Kastamonulu Ömer və Aziz və Şükrü və Səbri kimi ciddi genç Nurcular; Nurlara sahib olmaları, merhum biraderzadem Abdurrahman və Fuad yeniden on tane olaraq dünyaya gəlib vazife-i Nuriyeye başlaması kimi məni hem sevindirdi hem hastalığımı da hafifleştirdi.
Sâlisen: Zülfikar’ın makine ilə hitama yaklaşması, Nurcular bəlkə bütün memleket üçün bir saadettir. Bu saadeti elden kaçırmamak üçün ne qədər ihtiyatlı tedbirler varsa yaparsınız. Əgər farz-ı muhal olaraq –inşâallah olmaz– Âyetü’l-Kübra’ya yapılan tecavüz kimi bir arama olsa bütün nüshalar tecavüze maruz kalmasın. Gerçi indi tecavüz etmezler və edemezler bəlkə musalahaya çalışırlar. Lakin gizli zındıklar, özlərini istikbalin lanetinden kurtarmak üçün əlbəttə bahaneler arırlar və hüküm ellerinde bulunanları aldatırlar. Onun üçün hıfz və inayet-i İlahiyeye tam itimat edərək ihtiyat edilməli. İnşâallah Zülfikar özünü tecavüzden muhafaza edəcək və mütecavizlerin başını dağıtacaq və ya imana getirəcək.

