Heyet-i Sıhhiyeye
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 90. Məktub
On beş sene evvel Rehber’in başında yazıldığı kimi bazı gençler özlərinin hayat-ı dünyeviye və uhreviyesini muhafaza üçün yanıma geldiler. Mən də onlara lillah üçün o Rehber dersini verdim.
O risale, bir iki hâşiye müstesna hem Isparta Hükûmeti hem Denizli Mahkemesinde hem Ankara’nın Ağır Ceza və Temyiz Mahkemesinin iki sene ellerinde kalması neticesinde beraet kazanması və tamamen Risale-i Nur Külliyatı Rehber də içinde olduğu halde iade edilmesi və bir nüshası Ankara Emniyet Müdürünün eline geçmesiyle (Rehber’in başında yazıldığı kimi) bir tək kelimesine ilişmesi ilə âhirinde gelen cümleyi okuyunca həqiqəti anlaması və intişarına mani olmaması…
Hem minlərlə nüsha intişar ettiği halde heç bir yerde bir zərər, bir itiraz görülmemesi, hattâ Mersin’in Tarsus kazasında bir neçə Nur kitablarını müsadere edərək Gençlik Rehberi də içinde olduğu halde Ankara’ya gönderilip tetkik ettirildikten sonra, Vilayetin emriyle tamamen serbesttir deyə resmî vesika vermeleri və İstanbul’da tabedildiyi zamanda kanunen beş altı makama gönderildiyi və ellerinde beş altı ay kaldığı halde ilişmemeleri, Rehber’in ehemmiyetini və kanunen də serbest olduğunu ispat edir.
Sonra binden fazla gençler, Ankara və sair vilayetlerin mekteplerinde ondan vatan, millet, ahlâk cihetinde istifadə ettikleri və heç kimse zərər görmediyi halde, birden heç bir medar-ı mes’uliyet olmayan bir iki kelimeye yanlış mana vermək, mesela “Gençlik Rehberi” namını vermekle bir suç mevzuu yapmışlar.
Biri də müellifi tabetmemiş, öz biçarə hasta yatağında iken gençler tabetdikləri halde, şahsî nüfuz temini üçün yazılmış deyə suç mevzuu yapıp tabedene deyil də müellifini ağır cezaya vermək hem zorla oraya celbetmek, halbuki on beş sene evvel yazılmış və af kanunu və mürur-u zamanı hem beraeti görmüş; elə isə bütün bütün kanunsuz olaraq bir garaza binaen müellifine bu qədər musırrane ilişirlər.
Mən də dirəm ki: On vecihle kanunsuz, bu qədər musırrane, hastalığım zamanında iktidarım harici məni mahkemeye vermenin səbəbi, Rehber’in vatana, millete, asayişe çox böyük faydası olduğu üçün anarşilik və dinsizlik hesabına ilişirlər deyə ihtimal verirəm.
Indi bu kanun adına garazkârane kanunsuzluk hesabına məni cebren, zorla İstanbul’a mahkemeye sevk etmekte, mənim çox ihtiyarlık zafiyetim və zehirli şiddetli hastalığım kat’iyen tıbben, fennen mazeret-i kat’î olduğu kimi; dörd defa o noktadan rapor alıb onlara gönderdiyimiz halde, yenə ısrarla məni zorlamakta olduklarından olduqca şiddətli ruhuma dokunmuş, daha mənim mahkeme və idare huzurunda konuşmak iktidarım haricindedir. Konuşsam da vatan, millet və asayişe zərər vermək fikriyle çalışan və məni hilaf-ı kanun muhakeme edenlerin yüzüne vurmaya mecbur olacağam. Daha bu qədər zulme tahammül edemeyəcəyəm. Bu isə ehemmiyetli başqa bir nevi hastalıktır. Hem vatana bu manevî hastalık, zərər vermək ihtimali var.
Indi Heyet-i Sıhhiye’den ricam, məni tanıyanlar və mənimlə yaxından alâkadar olanlar və hizmet edenler bilirlər ki gizli düşmanlarım müteaddid defadır məni zehirlirlər. Tagaddi edemirəm. Hattâ hizmetçimle beş dakikadan fazla konuşamıram.
Hem başımda şiddetli və devamlı nezle və bir gözüm o nezleden ağrır və akır. Müzmin kulunç və şiddetli sancı ilə hastayım.
Hem iyirmi səkkiz sene gurbette kaldığımdan və başkalarının muavenetini qəbul etmediğimden çox zarurette yaşadığım üçün zafiyet fazladır. Hattâ zorla merdivenden çıkıram. Zaruret-i kat’î olmazsa beş dakika konuşamıram, yoruluram.
Mən sâbık mahkemelerde hem Risale-i Nur hem Risale-i Nur talebeleri üçün tahammül ediyordum. Və tam həqiqəti izhar etmiyordum. Bir derece zulümlerine tahammül edib haksızlıklarını yüzlerine vurmuyordum. Tâ masumlara, asayişe zərər gelmesin deyə səbir və hər nevi zulüm və işkencelere tahammül ediyordum.
Indi isə Risale-i Nur’a âlem-i İslâm sahib çıktı. Nur talebeleri də mənim müsamahama və düşmanlarıma ilişmemekliğime və zulümlerine sükût etmeme ihtiyaçları kalmadı. Onun üçün mənim damarıma olduqca şiddətli dokunulduğunda irade və ihtiyarım haricinde qarşıma çıkan gizli düşmanlarımın mənə zararlarına vesile olan, məni cezalandırmaya çalışanlara həqiqəti çıplak olaraq belə söyleyəcəyəm. Sükût… Indi izhar edilmeyəcək.
Madam ki həqiqət böyledir, Heyet-i Sıhhiye mənim hem maddî hem manevî hem sinir hem qəlb hem nezleli baş hastalıklarım hem kulunç və sancı və mahkemelerde konuşma iktidarsızlığı və hem madam ki resmen vekillerim oradadırlar hem tabedenler də oradadırlar; istinabe surəti ilə ifademin alınması üçün fennî və tehlikeli hastalığı var şeklinde rapor verilmesini rica ederim.
Emirdağı’nda
Said Nursî

