Emirdağ Lâhikası I

Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 94. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ

§2

اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا

§3

Aziz, sıddık qardaşlarım!

§4

Evvelen: Çox emarelerle və bazı hâdiselerle kat’iyen tahakkuk etmiş ki Nur’un has talebelerinden bazılarının bir zayıf damarını bulup hizmet-i Nuriyeden vazgeçirmek və ya zayıflaştırmak üçün Nur’un və Nur talebelerinin düşmanlarının çox planları var. Medar-ı ibret bir iki numuneyi beyan edirik.

§5

Birinci Numunesi: Nurlarla şiddetli alâkası bulunan bir neçə has kardeşimizin nazarını, fikrini başqa tarafa çevirmek və ya zevkli və ruhanî bir meşrep ilə meşgul edib hizmet-i imaniyeye qarşı zayıflaştırmak üçün bazı şahıslar ispirtizma denilen ölülerle muhabere adı altında cinnîlerle muhabere etmək kimi hattâ bazı böyük evliyalarla, hattâ peygamberlerle güya bir nevi konuşmak kimi eski zamanda kâhinlik denilen, indi də medyumluk adı verilen bu mesele ilə bazı kardeşlerimizi meşgul edirlər.

§6

Halbuki bu mesele, felsefeden və ecnebiden geldiyi üçün ehl-i imana çox zararları ola bilər və çox sû-i istimalata menşe olmakla birlikdə içinde bir doğru olsa on yalan karışır. Çünki doğruyu və yalanı tefrik edəcək bir mihenk, bir mikyas olmadığından ervah-ı habîse və şeytana yardım eden cinnîlerin bu vesile ilə hem onun ilə meşgul olanın kalbine və hem də İslâmiyet’e zərər vermək ihtimali var. Çünki maneviyat adına həqiqətlər-i İslâmiyeye və akide-i umumiyeye muhalif ihbarat olur. Ervah-ı habîse iken özlərini, ervah-ı tayyibe zannettirip bəlkə özlərinə bazı böyük veliler namını verib İslâmiyet’in esasatına muhalif sözlerle zərər vermeye çalışabilirler. Həqiqəti tağyir edib safdilleri tam aldatabilirler.

§7

Mesela necə ki güneş, bir kiçik cam parçasında ziyasıyla, hararetiyle, şekliyle görünür. Lakin o küçücük camın içindeki güneşin o küçücük timsali, öz adına əgər konuşsa və dese: Mənim ziyam dünyayı istila edir, mənim hararetim hər şeyi ısıtır və küre-i arzdan bir milyon defadan daha büyüğüm dese ne derece hilaf-ı həqiqət olduğu anlaşılır.

§8

Eynilə bu misal kimi: Bir peygamber, güneş kimi həqiqi makamında iken o ispirtizmanın veyahut medyumluğun cam parçası hükmündeki istidadına göre bir cilvesinin tezahürü, o həqiqət adına konuşamaz. Əgər konuşsa yüz derece muhalif olur. İspirtizmanın və ya medyumluğun o mazhardaki cüz’î cilvesi, vahyin mazharı olan o manevî güneşin kudsî mahiyetine heç bir cihetle kıyas ola bilməz. Çünki esfel-i safilîndeki bir cam parçası, manen a’lâ-yı illiyyînde olan o manevî güneşin hakikatini yanına getiremez. Getirmeye çalışmak da hürmetsizlikten başqa bir şey deyildir. Ancaq onun makamına karib olmaq üçün Celaleddin-i Süyûtî və bir kısım evliyalar kimi seyr ü sülûk ilə terakki edərək o manevî güneşin sohbetine mazhar olunur. Lakin belə terakki, Risale-i Nur’un ispat ettiği kimi Peygamber’in velayetiyle bir nevi sohbeti, öz derecelerine göre və öz istidatları derecesinde olur.

§9

Lakin nübüvvet həqiqəti, velayetten ne derece yüksək isə ispirtizma vasıtasıyla veyahut terakkiyat-ı ruhiye cihetiyle mazhar olunan sohbet və muhabere də heç bir cihette həqiqi Peygamberle muhabereye yetişemeyeceğinden yeni ahkâm-ı şer’iyeye medar-ı ahkâm ola bilməz.

§10

Bəli, dinden gelmeyen bəlkə felsefenin hassasiyetinden gelen celb-i ervah da hem hilaf-ı həqiqət hem hilaf-ı edep bir harekettir. Çünki a’lâ-yı illiyyînde və kudsî makamlarda olanları esfel-i safilîn hükmündeki masasına və yalanların yeri olan oyuncak tahtasına getirmek, tam bir ihanettir və bir hürmetsizliktir. Âdeta bir padşahı, kulübeciğine çağırıp getirmek gibidir. Bəlkə ayn-ı həqiqət və edep və hörmət və istifadə odur ki Celaleddin-i Süyûtî, Celaleddin-i Rumî və İmam-ı Rabbanî kimi zatların seyr ü sülûk-u ruhanîleri kimi seyr ü sülûk ilə yükselerek o kudsî zatlara yanaşmak və istifadə etmektir.

§11

Rüya-yı sadıkada ervah-ı habîse və şeytan, peygamber surətində temessül edə bilməz. Lakin celb-i ervahta, ervah-ı habîse bəlkə peygamberin lisanen adını özünə takıp sünnet-i seniyeye və ahkâm-ı şer’iyeye muhalif olaraq konuşabilir. Əgər bu konuşması şeriatın ahkâmına və sünnet-i seniyeye muhalif isə tam delildir ki o konuşan ervah-ı tayyibe deyildir, mü’min və Müslüman cinnî də deyildir, ervah-ı habîsedir. Bu şəkildə taklit edir.

§12

Sâniyen: Indi Nur talebeleri belə meselelerde desə möhtac değildirler. Risale-i Nur, hər şeyin hakikatini beyan etmiş. Başqa izahata ihtiyaç bırakmamış. Risale-i Nur onlara kâfidir. Lakin Nur talebesi olmayanların eyni muhaberede, ahkâm-ı şeriat və sünnet-i seniye esasatına muhalif telkinatı dinlememeleri lâzım və elzemdir. Yoxsa böyük hata olur.

§13

Bir İhtar: Bu mektuptaki ruhlarla muhabere meselesine qarşı edilen şiddetli tenkit; ecnebiden, fen və felsefeden və manyetizma və ispirtizmadan gelen və manevî bir şekli giyen bir meşrebe qarşıdır. Yoxsa İslâmiyet’ten və tasavvuf və ehl-i tarîkattan gelen və bir derece ruhlarla muhabereye benzeyen və nâ-ehillerin girmesiyle bir derece sû-i istimal edilen və çox az olan bir kısım sofilerin sofiliğine qarşı deyildir. Gerçi onlarda da bir cihette bazılara zərər ola bilər. Lakin o biri kimi heç bir cihette aldatıcı deyil və İslâmiyet’e heç bir cihette zərər niyeti yox. Hem o ecnebiden gelen meşrep isə hem tarîkat və hem İslâmiyet aleyhinde olduğu kimi o sofilerin mesleğini də sukut ettirmeye çalışır və âdileştirir. Ehl-i tasavvufun zayıf və tam sünneti yerine getirmeyen kısmı dikkat etsinler, özlərini onlara benzetmesinler.

§14

Said Nursî

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol