بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası I
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 37. Məktub
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Mahkeme-i Kübraya Şekva və Müdafaatın bir hâşiyesidir
Aziz, sıddık qardaşlarım!
Bu mealde adalet-perver Demokratlara istida yazabilirsiniz. Hastayım, siz necə münasib isə elə yapınız.
Avukatımızdan, bir gün evvel aldığımız məktubda “Kitablarımızın suç mevzuu olan və olmayanlarını tefrik etmeye çalışırlar.” deyə haber verdi. Indiyə qədər yaptıkları kimi yenə heç bir kanuna uymayan bir tarzda, minlərlə kəlmə içinde bir risalede bir tək kelimeyi bahane edib suç mevzuu etmək, o risaleyi vermemek suretiyle Nurların intişarına garazkârane mani olmaq fikriyle hem kararnamelerini Mahkeme-i Temyizce bütün bütün bozan o kararnamede suç mevzuu gösterdikleri, bizim aleyhimizde olmadığı halde müddeiumumînin iddianamesine qarşı Hata-Savab Cetveli’nde seksen bir hatasını və garazkârlığını kat’î ispat ettiğimiz halde, indi eyni garazkârlıkla dörd yüz sahife Zülfikar Risalesi’ni; bir neçə satır tesettür və irsiyet hakkındaki yüz min tefsirin eyni manayı söylediklerine binaen otuz qırx sene evvel yazılan cümlelerini suç mevzuu yapıp o mecmua-yı azîmeyi müsadere edib bizə vermemek, dünyada hangi kanun buna müsaade edər?
Hem Afyon Mahkemesindeki eserler –tekrarat-ı Kur’aniye və melekler hakkındaki iki parçacık müstesna olaraq– bütün eserler iki sene ellerinde kalarak hem Denizli hem Ankara Ağır Ceza Mahkemesi beraetine qərar vererek, içinde suç mevzuu bulamadıkları və bizə iade etmeye qərar verdikleri və eyni eserler Isparta hükûmetinin bir vaxt müsadere ilə tamamen eline geçtiği halde, tamamıyla sahiplerine iade ettikleri və sonra da Zülfikar’la Asâ-yı Musa’yı ruhsatsız eski yazı ilə neşir bahanesiyle dörd seneden beri müsadere edib eynilə hiçbiri zayi olmadan yüz yetmiş adet mecmuada bir suç mevzuu bulamadıkları üçün bizlərə tamamen iade ettikleri və bizim en mühim suçumuz olaraq gösterdikleri eski partinin bir kısım şeflerine həqiqət adına itirazımızın yüz misli ziyade şimdiki dinî mecmualar, resmî cerideler eyni itirazı şiddetle vurdukları halde, Risale-i Nur’un bir mahrem parçası şimdiki zaman tamamıyla tayin ettiği bir hadîsin hakikatini tefsir bahsinde, şeflerin başı Lozan Muahedesi’nde heç bir zaman heç bir Müslüman həqiqi Türk’ü, heç bir Nasraniyet’e və Yahudiliğe və başqa dine girmeyen və İslâm kahramanları olan Türkleri Protestan yapmaya malûm hahambaşı ilə ittifak edərək rey veren o adam, bütün ulema-yı İslâm’ın “Cevazı yox.” deyə ittifaken hükmetdikləri halde, on cihetle kanunlarla onu bütün bu vatandaki masum Müslümanlara cebren giydirdiyi və tarih-i beşerde bu çeşit manasız acib bir cebr-i umumî etmək və heç bir kanuna uymayan keyfî kanun adına kanun ilə onu bu millet-i İslâmiyeye cebren giydirmek; əlbəttə o adam, o Lozan Muahedesi’nde verdiyi dehşetli fikrini ispat etmiş ki din-i İslâm’a gayet muzır olaraq hadîsin haber verdiyi adam bu zamanda o şeftir.
İşte həqiqət belə iken Afyon Mahkemesi adalet adına deyil bəlkə o ölmüş adamın muhabbeti taassubu adına, eski harfle də neşredilen kararnamenin âhirinde bizi mahkûm etmək üçün en mühim səbəb, savcının garazkârlığı sebebiyle, mahkeme heyeti demişler ki: “Said və arkadaşları, Mustafa Kemal’e din yıkıcı, Süfyan demişler və kalplerdeki sevgisini bozmaya çalışmışlar, onun üçün mahkûm edirik.”
Əcəba ölmüş gitmiş bir adamın şahsına qarşı min defa belə itiraz da olsa şahsî bir dava olur. Mahkeme-i adalet buna dair belə bir hüküm vermək, əlbəttə çox acib bir mana, iş içinde vardır.
Indi belə adamların elinde Nur eserleri dörd defa beraet kazandıkları və indi Adliye Bakanı üç defa Nur eserlerinin beraetine və eserde suç mevzuu olmadığına, bizi mahkûm eden Afyon qərarını bozmasıyla hüküm verdiyi halde indi bütün millet, adalet və şəfqət və diyanete hizmet bekledikleri Demokrat Hükûmeti zamanında, eski müstebitlerin dehşetli planlarıyla Risale-i Nur’a qarşı garazkârların keyfine bırakmamak; bırakılsa Demokrat Hükûmeti aleyhinde böyük bir hıyanettir və milletin teselli ümidini kırmaktır.
Mənim Ankara’da bir vekilim Mustafa Sungur 17.11.950 tarihli çektiği telgrafta “Umum risalenin bizə iadesine qərar verilmiş.” deyə müjde verdi. Və âdil Adliye Vekili üç defa beraet verdiyi və indi də Sungur’un mektubuna göre hem iadesine emir verildiğini və indi telefonla yenə haber verəcəyəm, söyledikleri halde bu on altı seneden beri aleyhimizde olan iftiralar və jurnaller hem Eskişəhər hem Denizli Mahkemesinden bütün dosyaları Afyon Mahkemesi manasız toplamak və af kanununun çıkmasıyla və mahkemelerin beraet vermesiyle o mübarək eserleri o dosyalar içerisine karıştırarak çürütmek üçün mahzene atmak və üç seneden beri bizi aldatan bazı eşhasa Nurların işlerini bırakmamak lâzım gəlir.
Başbakan və Adliye Bakanına, bu gayet mühim meseleyi nazar-ı dikkatlerine arz edirik.
Said Nursî
Hâşiye: Acib bir hâdise, adalet və dinden hariç zalimane numunelerden biri də üç seneden beri müsadere ettikleri Kur’an’ımızı çox defa istediyimiz halde vermedikleri və iki min səkkiz yüz lafza-i Celal altınla yazılı, gözle görünen mu’cize-i Kur’aniyeyi gösteren o mübarək Kur’an’ımızı bizə vermediler. Indi avukat dir ki: “Bir istida Diyanet Başçısına yazınız ki iade edilsin.” Bunun kimi yüzler numuneler var ki sırf bir garazla və ecnebi barmağıyla aleyhimize işler dönür. Bizi və âlem-i İslâm’ı çox sevindiren Demokratlar dikkat etsinler. Nurları və Nurcuları bu işkencelerden kurtarsınlar.
Nur talebeleri adına
Said Nursî

