Emirdağ Lâhikası II

Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 179. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Bu şaşaalı (Hâşiye) baharın çiçeklerini temaşa etmək üçün araba ilə bir iki saat gezirəm. Heç hayatımda görmediyim bir tarzda bütün çiçekli otlar, âdetin fevkinde bir tarzda büyümüş, çiçəklər açmış, tebessümkârane tesbihat edib hal dili ilə Sâni’-i Zülcelallerinin sanatını takdir edib alkışlırlar kimi hakkalyakîn hissettiğimden; hayat-ı dünyeviyeye müştak hissiyatım və gafil və tahammülsüz nəfsim bu halden istifadə edərək, dünyadan nefret və hastalıklı və sıkıntılı hayattan usanmak və berzaha gitmeye və oradaki yüzde doksan dostlarını görmeye iştiyak cihetinde qərar veren kalbime və fânide bâki zevk arayan nəfsimə itiraz geldi.

§2

Birden hissiyata da damarlara da sirayet eden iman nuru o itiraza qarşı gösterdi ki: Madam ki torpaq bu qədər cemal və rəhmət və həyat və ziynetlere maddî cihetinde mazhar olmasından hədsiz bir rahmetin perdesidir və içine giren heç bir şey başıboş kalmır. Əlbəttə bütün bu zâhirî və maddî ziynetlerin və güzelliklerin və hüsün və cemal və rəhmət və hayatın manevî merkezlerinin və bir kısım tezgâhlarının faal bir nev’i, torpaq perdesinin altında və arkasındadır. Əlbəttə bu himayetli annemiz olan torpaq altına girmek və kucağına sığınmak və o həqiqi və daimî və manevî çiçəkləri seyretmek, daha ziyade sevilir və iştiyaka lâyıktır deyə o kör hissiyatın və dünya-perest nəfsin itirazını tamamıyla izale və def’etti. اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ عَلٰى نُورِ ال۟اٖيمَانِ مِن۟ كُلِّ وَج۟هٍ dünya-perest nəfsimə də dedirtti.

§3

Said Nursî

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol