Aziz, sıddık qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 9. Məktub
Sizə melâikeye ait “Meyvələr”in bir parçasını daha gönderdim. Mahkeme reisi, kitablarımı mənə vereceğini söylemesi üzerine, Denizli’ye iki vekâletname gönderdim. Burada mənə şiddetli bir tecrit və tazyik verildiğine merak etmeyiniz, inayet-i Rabbaniye devam edir.
Medar-ı ibrettir ki burada Risale-i Nur serbest okunup yazılırken –hilaf-ı âdet– başta bu kış, yaz kimi gittiğini çox adamlardan işittim. Ne vaxt mənə və Risale-i Nur’a hücum edildi, yazdırılmadı, tatil oldu; gayet şiddetli bir kış başladığı kimi Afyon’a şekva surətində yazılan hasbihal və zelzeleleri Risale-i Nur’un tatiliyle münasebettar gösterdiyi cihetini inanmayanlara güya inandırmak üçün eyni taarruz zamanında başlayıp indiyə qədər ara sıra hafifçe sarsar, ikaz edir deyə işittim. Hem ne vaxt Risale-i Nur’a ilişilmişse bir nevi umumî korku başlamış görürük.
Demək bu vatanın belalardan muhafazası üçün Risale-i Nur bir kat’î vesiledir. Madam ki böyledir, millet və vatanı sevenler Risale-i Nur’u serbest bıraksınlar və okusunlar və okutsunlar.
İaşe üçün tahsisatlarından, yalnız masraf borçları vermək üçün bir tək defa səkkiz günlük tayinatı qəbul ettim, daha istemem dedim.

