Aziz, sıddık qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 70. Məktub
Bir neçə aydan beri aleyhime çevrilen desiseleri meydana çıktı. Hıfz-ı İlahî ilə o musibet, yirmiden bire indi.
Hâlî zamanda camiye gidiyordum. Haberim olmadan, talebeler məni üşütmemek üçün mahfelde bir kulübecik yapmışdılar. Mən də dörd beş gündür öz özümə qərar verdim, daha gitmeyəcəyəm. O malûm zabit adam vasıta olub kulübeciği kaldırdılar. Mənə da resmen tebliğ ettiler ki: “Daha camiye gitmeyəcəksən.” Lakin manasız habbeyi kubbe yapıp bir heyecan verdiler. Heç ehemmiyeti yox, heç də merak etmeyiniz.
Tahminimce, hər tarafta haddimden çox fazla teveccüh-ü âmmeyi kırmak üçün mənə belə bazı bahanelerle ihanet edirlər. Eski zamanımı düşünüb güya tahammül etmeyəcəyəm. Halbuki Risale-i Nur’un salamatlıq və intişarına halel gelmemek şartıyla hər gün min ihanet və tazipler də gelse Allah’a şükrederim. Mən ehemmiyet vermediyim kimi buradaki talebeler də heç sarsılmırlar. Çoktan beri beklediyimiz bu hâdise də inayet-i İlahiye ilə hafif geçti.
Umum kardeşlerimize birer birer selâm və dua edirik.

