بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 104. Məktub
Samsun Mahkemesinden sorgu və savcının Böyük Cihad’da intişar eden bir şekvama dair məni Samsun Ağır Ceza Mahkemesine vermelerine dair bir davetiye geldi. Mənə okudular. İçinde yalnız dörd nöqtə nazar-ı ehemmiyete alınabilir gördüm:
Birincisi: Böyük Cihad’ın müdür-ü mes’ulü mahkemede müddeiumumîye demiş ki: “Said Nursî o makaleyi mənə göndermiş. Mən də neşrettim.”
Bu meselenin həqiqəti şudur: Mən hasta iken Emirdağı’ndaki qardaşlarım yanıma geldiler. Emirdağı’nda başıma gelen zalimane hâdiseye dair konuştuk. Hem hastalıklı hem hiddetli hem Ankara’ya şekva surətində bir şeyler söylemişdim. Yanımdaki hizmetçim kaleme aldı. Nur talebelerinin tensibiyle Ankara’daki bir iki Nur talebesine gönderip tâ bazı dindar mebuslara göstersinler. Bu hastalığımda mənə sıkıntı verilmesin. Hem gönderilmiş. Bazı mebuslar da görmüş. Və bilmediyimiz bir zatın hoşuna gedərək Böyük Cihad müdürüne göndermiş. Mən kasem ederim ki o zamandan indiyə qədər bilmirəm ki kim göndermiş. Lakin neşrolduktan sonra bir nüsha buraya gelmiş. Yeni harfleri bilmediyim üçün mənə biri okudu. Mən memnun oldum. Allah razı olsun neşredenlere dedim. Gerçi otuz beş seneden beri siyaseti terk etmişim. Lakin Böyük Cihad kimi hâlisane dine hizmet eden o cerideye və onun sahib və muharrirlerine din adına minnettar oldum və Allah razı olsun dedim. Haberim olmadan və para da vermeden daima mənə o mübarək gazete gönderilirdi.
İkinci Nöqtə: Mənim Samsun’daki Ağır Ceza Mahkemesine sevk edilmekliğime dairdir. Bu noktada bunu kat’iyen beyan edirəm ki Samsun havalisinde hususan Böyük Cihad dairesine mensup, mübarək âhiret qardaşlarım və Nur talebelerini ziyaretle görmək üçün oraya getmək isterdim. Lakin doktorların raporlarıyla kat’î iktidarsızlığım o dereceye gelmiş ki beş dakikalık qarşımdaki, bu meselenin başlangıcı və esası olan mahkemeye, bir buçuk senedir mənə haber verdikleri halde gidemirəm. Mecburiyetle müddeiumumî və hâkim vazifesini gören sorgu hâkimi yanıma geldiler. Medar-ı sual və cavab Böyük Cihad gazetesini də getirdiler. Gazetenin bazı sözleri mənim sözlerim içine karıştırılmış. Mən də onlara cavablarını vermişdim. Əgər faraza Ağır Ceza bu ehemmiyetsiz meseleye ehemmiyet verse mənim mahkememi Eskişəhər’e nakline müsaade etsin ki orada sıhhiye heyetinden iki aylık raporlu zehir hastalığı ilə şiddetli hasta bulunduğumdan bizzat bulunabilirim. Yoxsa imkânı yoxdur.
Üçüncü Nöqtə: Savcı və sorgu hâkimi 163’üncü maddeye dayanıp Said Nursî’yi dini siyasete âlet və asayişe zərərli propaganda deyə itham edirlər. Bu noktanın hakikatini iyirmi doqquz senedir beş altı mahkeme və beş altı vilayetin zabıtaları və 133 parça kitablarımı və minlərlə umum məktublarımı elde ettikleri halde və dinsiz komitelerin tahriki ilə safdil bazı memurları aldatmalarıyla kat’iyen iki meseleden başqa medar-ı mes’uliyet bulmadıklarına delil:
İki sene bütün məktublarım və kitablarım Denizli Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara Ağır Ceza Mahkemesi və Mahkeme-i Temyiz də müttefikan hem mənim beraetime hem bütün kitabların iadesine qərar vermeleri və beş altı vilayette yalnız tesettüre dair bir ayənin tefsiri bahanesiyle bir tək mahkeme hafifçe ceza vermək istedi. Kat’î və qüvvətli cavabıma qarşı mecburiyetle meseleyi kanaat-i vicdaniyeye çevirdiler. Demək onlar da medar-ı mes’uliyet bulamadılar. Bu noktayı izah üçün Afyon Mahkeme Başçısına gönderdiyim istidayı sizə də beray-ı malûmat gönderirəm.
Elhasıl: Eyni nakarat beş altı mahkemede tekrar edilmiş və medar-ı mes’uliyet bulamamışlar. Indi Samsun Savcısı və Sorgusu iyirmi səkkiz seneki nakaratı eynilə tekrar edirlər: “Şahsî nüfuz temin üçün propaganda yapıp dini siyasete âlet edir.” Beş mahkemede dörd yüz sahife qədər olan cerh edilmemiş müdafaatıma, mənim bedelime havale edirəm. Məni konuşturmaktan isə ona baksınlar.
Said Nursî

