Emirdağ Lâhikası II

Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 72. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

§2

يُرٖيدُونَ لِيُط۟فِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِاَف۟وَاهِهِم۟ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهٖ وَلَو۟ كَرِهَ ال۟كَافِرُونَ

§3

Ahmed yaratılmış o böyük nur-u Ehad’den

§4

Hər zerrede nurdur o, ezelden hem ebedden

§5

Bir nur ki odur hem yüce hem lâyetenahî

§6

Ol Fahr-i Cihan Hazret-i Mahbub-u İlahî

§7

Parlattı cihanı bu güzel nur-u Muhammed (asm)

§8

Halk olmasa olmaz idi bir zerre və bir fert

§9

Ol nuru ânın hər yeri hər zerreyi sarmış

§10

Baştan başa hər dem bu kesif zulmeti yarmış

§11

Bir nur ki odur sade və hem lâyetezelzel

§12

Ârî və berî cümleden üstün və mükemmel

§13

Bir nur ki bütün zerrede ancaq o nümayan

§14

Bir nur ki verir kalplere hem aşk ilə iman

§15

Bir nur ki əgər olmasa ol nur hele bir an

§16

Baştan başa zulmette kalır hem də bu ekvan

§17

Bir nur ki deyil elə muhat hem də mahsur

§18

Bir nur ki edər qəlbi də pür-nur, çeşmi də pür-nur

§19

Bir lem’adır ândan bu böyük şems və kamerler

§20

Həmişə bax o nurdan bu acayip koca âlem

§21

Halk oldu o nurdan yenə cennetle cəhənnəm

§22

Şek yox ki o nurdur okunan Hazret-i Kur’an

§23

Ol nur-u ezel hem sebeb-i yaradılış-i insan

§24

Hər şeye odur mebde və asıl və esas hem

§25

Ondan görünür nev-i beşer belə mükerrem

§26

Bir zerre deyil, bahr-i muhit o bahr-i münirden

§27

Hem necə beşer heç kalır hepsi də birden

§28

Şek yox ki cihan, katre-i nurundan o nurun

§29

Şek yox ki bu can, zerre-i nurundan o nurun

§30

Sönsün deyə üflense o, derya kimi kaynar

§31

Söndürmeye hem kimde aceb zerre mecal var

§32

Söndürmeye kalkmıştı asırlar dolu küffar

§33

Kahreyledi hər hepsini ol Hazret-i Kahhar

§34

Həmişə sönmüş asırlar, yanır sönmeden ol

§35

Tarihe sorun, kimdir o nur hem kim imiş menfur

§36

Alnında yanan nur-u Muhammed’di Halil’in

§37

Yetmezdi gücü, bakmaya hər çeşm-i alîlin

§38

Görseydi Resul’ün o güzel nurunu, Nemrut

§39

Yakmazdı o dem, nârını ol kâfir-i matrud

§40

Bir sivrisinek öldürür o şah-ı cihanı (!)

§41

Atmıştı Halil’i ateşe çünki o cani

§42

Bir perde açıp söyledi Hak gizli kelâmdan

§43

Ol ateşe bahseyledi hem berd ü selâmdan

§44

“Dostum və resulüm yüce İbrahim’i ey nâr

§45

At âdetini, yakma bugün, sən onu zinhar!”

§46

Bir gizli hitap geldi də ol dem yenə Hak’tan

§47

Bir abd-i mükerrem də kurtuldu bıçaktan

§48

Ol nurdan üçün Yunus’u hıfzeyledi ol hut

§49

Ol nur ilə kahreyledi hem kavmini ol Lût

§50

Ol hüsn-ü cemal, eyledi âlemleri hayran

§51

Nerden onu bulmuş, əcəba Yusuf-u Ken’an

§52

Hikmət nedir, ol dertlere sabreyledi Eyyüb

§53

Hem sırrı nedir, Yusuf üçün ağladı Yakub

§54

Öldükçe dirildikçe nədən duymadı bir his

§55

Ol namlı nebi, şanlı şehit Hazret-i Cercis

§56

Hasretle nədən ağladılar Âdem və Havva

§57

Kimdendi bu yıllarca süren koskoca dava

§58

Hem âh, nədən terk edilip ravza-i cənnət

§59

Bir dâr-ı qərar oldu nədən âlem-i mihnet

§60

Nur şəhəri olan Tûr’da o dem Hazret-i Musa

§61

Esrar-ı kelâm həmişə çözülüp buldu tecella

§62

Bir parça Zebur’dan okusa Hazret-i Davud

§63

Başlardı hemen sanki böyük mahşer-i mev’ûd

§64

Bilmem ki nədən, həmişə işiten âh, deyə inler

§65

Bilmem ki nədən, yel və sular həmişə onu dinler

§66

Mahluku bütün özünə râm etti Süleyman

§67

Nerdendi bu qüvvət, ona kimdendi bu ferman

§68

Yellerle uçan şanlı böyük taht-ı mukaddes

§69

Esrar-ı ezelden o da duymuş yenə bir ses

§70

Ol hangi acib sır ki çıkar göklere İsa

§71

Kimdir çekilen çarmıha, kimdir yenə Yuda

§72

Nur derdi üçün tahtını terk eyledi Edhem

§73

Bir başkasının tahtı olur derdine merhem

§74

Çox şahs-ı veli, nur ilə hem etti kanaat

§75

Çox şahs-ı denî, nur ilə hem buldu keramet

§76

Hər hepsi də pervanesi, üftadesi nurun

§77

Hər hepsi muamma, gücü yetmez bu şuurun

§78

Fillerle varıp Kâbe’ye hem Ebrehe zalim

§79

İsterdi ki yapsın nice min türlü mezalim

§80

İsterdi ki o beyt yıkılıp şöhreti sönsün

§81

Halk Kâbe’yi terk edərək kiliseye dönsün

§82

İsterdi ki çeksin doğacaq nura bir set

§83

Hem doğmadan ölsün deyə Mahbub-u Müebbed

§84

Günlerce gedib Kâbe’ye hem yaklaşan ordu

§85

Birdenbire bir tehlike sezmiş kimi durdu

§86

Süratle gəlib bir sürü kuş, semt-i bahirden

§87

Taş harbine başlar çox acib hepsi birden

§88

İndikçe havadan o muamma kimi taşlar

§89

Cansız yıkılıp yerlere yatmış nice başlar

§90

Şahıyla birlikdə kocaman orduyu Mevla

§91

Olsun deyə Mahbub’a nişan, eyledi mevta

§92

Hem kavm-i Kureyş, söndürelim derken o nuru

§93

Erkek və kadın, cümlesinin kaçtı huzuru

§94

Müşrik və muvahhid, iki fırka olub urban

§95

Yıllarca dökülmüş yenə kan üstüne bir kan

§96

Şakk etti kamer, Fahr-i Beşer, ol yüce Server

§97

Hər yerde və hər anda onun nuru muzaffer

§98

Kur’an’dı kavli, nurdu yolu, ümmeti mutlu

§99

Ümmet olanın qəlbi bütün nur ilə doldu

§100

Çekmezdi keder, ol sözü cevher, özü kevser

§101

Ol Sure-i Kevser, dedi a’dasına “ebter!”

§102

Ol Şems-i Ezel’den kaçınan ol kuru başlar

§103

Gayya-i cehennemde bütün yakmış ateşler

§104

Bitmişdi nefes, çıkmadı ses, bıktı da hər kəs

§105

Ol nura varıp baş eğerek hem dediler pes

§106

İdraki olan kafile ayrıldı Kureyş’ten

§107

Feyz almaq üçün doğmuş olan şanlı güneşten

§108

Ol kevser-i Ahmed’den içip hər biri tas tas

§109

Olmuştu o gün sanki mücella birer elmas

§110

Ol başlara taç, derde ilaç, mürşid-i âlem

§111

Eylerdi nazar bunlara nuruyla demâdem

§112

Bunlardı o a’dayı boğan bir alay arslan

§113

Hak uğruna, nur uğruna olmuş çoğu kurban

§114

Bunlardan o gün ehl-i nifak cümle kaçardı

§115

Müşrik isə ol aklı anın kalmaz uçardı

§116

Bunlardı o Peygamberin ashabı və âli

§117

Dünyada və ukbada da hem şanları âlî

§118

Tavsif edir bunları həmişə şöylece Kur’an:

§119

Sulh vaxtı koyun, kavgada kükrek birer arslan

§120

Həmişə yüzleri pâk, sözleri hak, yolları haktı

§121

Merkepleri yeller kimi Düldül’dü, Burak’tı

§122

Bir cezbe-i “Yâ Hay!” ilə seller kimi aktı

§123

A’daya varıp hər biri şimşek kimi çaktı

§124

Bunlardı o gün halka-i tevhidi kuranlar

§125

Bunlardı o gün baltalayıp küfrü kıranlar

§126

Bunlardı mübarək yüce cemiyet-i şûra

§127

Bunlardı o nurdan dizilen halka-i kübra

§128

Bunlardı alan Suriye, Irak, ülke-i Kisra

§129

Bunlarla ziyadar o karanlık koca səhra

§130

Bunlardı veren hasta, alîl gözlere bir fer

§131

Bunlardı o tarihe geçen şanlı gazanfer

§132

Hər hepsi də bir zerre-i nuru o Habib’in

§133

Hər an görünür gözlere ondan nice yüz min

§134

Nur altına girmiş bulunan türlü cemaat

§135

Hem buldu beka hem də bütün gördü adalet

§136

Ecdad-ı izamın o böyük ruhları küskün

§137

Çünki ne küfürler okunur onlara hər gün

§138

Yağmıştı o gün âh ne kederler ne elemler

§139

Âciz onu həmişə yazmaya, eller və qələmlər

§140

Minlərlə yetimin yıkılan kalbini sən yap

§141

Affet yeter artıq, o Habib aşkına yâ Rab!

§142

Derken yeter artıq, bizi affet güzel Allah

§143

Sarsıldı cihan, öldü də bir gümgüme nâgâh

§144

Buz parçası halinde bulut, bir yere düşmüş

§145

Erkek və kadın hepsi də ol semte üşüşmüş

§146

Ol nurdan gelen Risalei’n-Nur

§147

Hallak-ı Rahîm eyledi mahlukunu mesrur

§148

Zulmet dağılıp başladı bir yepyeni gündüz

§149

Bir neşe duyup sustu biraz ağlayan o göz

§150

Bir dem hətta düşmezken onun âhı dilinden

§151

Kurtuldu, yazık dertli beşer derdin elinden

§152

Ol taze güneş, ülkeye serptikçe ışıklar

§153

Həmişə şâd olacaq, şevk bulacaq qəlbi kırıklar

§154

Hər kalbe sürur, hər göze nur doldu bu günden

§155

Bir müjde verir sanki o bir şanlı düğünden

§156

Arz eyleyelim ol yüce Allah’a şükürler

§157

Kalkar bu kahr u cehl və dalal, şirk və küfürler

§158

Ol nur-u hüda saldı ziya, kalbe safa hem

§159

Gösterdi beka, göçtü fena, buldu vefa hem

§160

Çıkmıştı şakî, geldi nakî, gördü adâvet

§161

Eylerdi nefiy, oldu hafî nur-u hidayet

§162

Allah’a şükür, kalkmada həmişə cümle karanlık

§163

Allah’a şükür, dolmada həmişə kalbe ferahlık

§164

Allah’a şükür, bax bugün perde açıldı

§165

Âlemlere artıq yenə bir neşe saçıldı

§166

Artıq bu sönük canlara can üfledi canan

§167

Artıq bu gönül derdine ol eyledi derman

§168

Bir fasl-ı bahar başladı illerde bu günden

§169

Bir sohbet-i gül başladı dillerde bu günden

§170

Məndən mənə mən getmək üçün Risale-i Nur deyə koştum

§171

Nur derdine düştüm də denizler kimi coştum

§172

Bir zerrecik olsun bulayım deyər də ararken

§173

Düştüm yenə derya kimi bir nura bugün mən

§174

Verdim ona mən gönlümü baştan başa artıq

§175

Maşukum odur indi mənim, mən ona âşık

§176

Ol nur-u ezel hem kararan kalplere lâyık

§177

Ol nurdan alır feyzini hem cümle halâyık

§178

Kahreyledi ol zulmeti Risale-i Nur’a akanlar

§179

Nur kahrına uğrar, ona hasmane bakanlar

§180

Küfrün bütün alayı hücum etse də ey nur

§181

Etməz səni dûr, öz olur bəlkə də makhur

§182

Sensin yenə hazır, yenə sensin bizə nâzır

§183

Ey nur-u Rahîm, ey ebedî bir cilve-i qüdrət-i Fâtır

§184

Bir neşe duyurdun imanla sırr-ı ezelden

§185

Bir müjde getirdin bizə ol namlı güzelden

§186

Madam ki içirdin bizə ol âb-ı hayattan

§187

Bir zerre qədər kalmadı havf indi memattan

§188

Hasret yaşadık nuruna yıllarca bütün biz

§189

Masum və alîl, türlü bela çekti sebepsiz

§190

Yıllarca akan, kan dolu gözyaşları dinsin

§191

Zalim yere batsın, o zulüm bir yere sinsin

§192

Yıllarca, asırlarca bu nurun yenə yansın

§193

Öksüz və yetim, dul və alîl hepsi də kansın

§194

Ey nur gülü, nur çehreni öpsem dudağından

§195

Qəlb bahçesinin kalbine diksem budağından

§196

Hər dem kokarak hem o güzel rayihasından

§197

Çıksam yenə mən âlem-i fâni tasasından

§198

Nur güllerin açsın, yenə miskler kimi tütsün

§199

Sinemde bu can bülbülü tevhid ilə ötsün

§200

Sensin bizə bir neşe veren ol gül-ü hâlis

§201

Sensin bizə hem cümleden a’lâ, də muhlis

§202

Ey Nur-u Risalet’ten gelen bir bürhan-ı Kur’an

§203

Ey sırr-ı Furkan’dan çıkan hüccet-i iman

§204

Sendin bizə matlub, yenə sendin bizə mev’ûd

§205

Sayende bugün hər kəs olur zinde və mesud

§206

Hər an səni bekler və sayıklardı bu dünya

§207

Hak özünü gösterdi, bugün bitti o rüya

§208

Min üç yüz senedir toprağa dönmüş nice milyar

§209

Mü’min və muvahhid səni gözlerdi həmişə ey yâr

§210

Hər hepsi də səndən yana söylerdi kelâmı

§211

Hər hepsi də hər an sənə eylerdi selâmı

§212

Yüzlerce senet hem nice yüzlerce işarə

§213

Eyler bu mukaddes koca davaya şehadet

§214

En başta gelen şahid-i adl Hazret-i Kur’an

§215

Göstermiş ayânen otuz üç yerde o bürhan

§216

يَا مُد۟رِكًا nin kalbine gömmüş Esedullah

§217

Çox sır ki bilenler olur həmişə sənə âgâh

§218

كُن۟ قَادِرِىَّ ال۟وَق۟تِ demiş ol Pîr-i Muazzam

§219

Minlərlə veli hem yenə yapmış buna min zam

§220

Mu’cizdir o söz, haktır o öz, görmedi hər göz

§221

Artıq bu muammaları gel sən bizə bir çöz

§222

Altıncı Söz’ün aldı bütün fiil ü sıfâtı

§223

Verdim də arındım ona hem zat u həyatı

§224

Müflis və fakir bekliyordum indi kapında

§225

Tevhide eriştir məni, gel varını sun da

§226

Mən mən deyə yazdımsa da sensin yenə ol mən

§227

Hiçten ne çıkar hem mənə benlik yenə səndən

§228

Nur aşkına, Hak aşkına, dost aşkına ey nur

§229

Nurunla və sırrınla bugün kıl bizi mesrur

§230

Ey nur-u Ezel’den gelen nur-u Muhammed (asm)

§231

Ey sırr-ı imandan gelen nur-u müebbed

§232

Minlərlə yetimin duyulan âhını bir kes

§233

Sarsar o böyük arşı da vallah bu çıkan ses

§234

Vallah cemilsin, yeter artıq bu celalin

§235

Göster bizə ey nur-u Muhammed, bir kere cemalin

§236

Emmare olan nefsimizin emrine uyduk

§237

Mahbubuna uyduk, hepimiz ümmeti olduk

§238

Ver bizlərə sən nur ilə îkan, yenə ey nur-u Kur’an

§239

Saç nurunu hem feyzini hər an, yenə ey nur-u iman

§240

Həmişə isteğimiz aşk ilə iman, yenə ey nur-u İlahî

§241

Rahm et, bizi gark etmeye tufan, yenə ey nur-u Rahmanî

§242

Hər yerde okunsun da bu Kur’an, yenə ey nur-u Sübhanî

§243

Ağlatma yeter, et bizi handan, yenə ey nur-u Rabbanî

§244

Sən nur-u Bedî’, nur-u Rahîm’sin bizə lütfet

§245

Ol ravza-i pâk-i Ahmed’i (asm) göster bizə himmet et

§246

Artıq olalım həmişə ona kurban, yenə ey nur-u Samedanî

§247

Tâ haşre qədər cennet-i canan, yenə ey nur-u imanî

§248

İslâm’a zafer ver, bizi kurtar, bizi güldür

§249

A’damızı et hâk ilə yeksan, yenə ey nur-u Furkanî

§250

Hər belde-i İslâm ilə olsun bu yeşil yurt

§251

Ol Fahr-i Cihan, Âl-i Abâ hakkı üçün yâ Rab

§252

Hıfzet bizi âfat u beladan, yâ Nure’l-Envar, bihakkı ismike’n-Nur!

§253

Âciz, biçarə talebeniz

§254

Hasan Feyzi

§255

(rahmetullahi aleyh)

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol