بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 125. Məktub
Üstadımız Said Nursî dir ki:
Madam ki Isparta mənim həqiqi bir memleketimdir. Mən ruh u canımla bu həqiqi memleketime və insanlarına xeyr kazandırmak istəyirəm. Indi çox mühim olan xeyr da şudur:
Afyon necə ki bütün Risale-i Nur Külliyatı’nı iade etmekle âlem-i İslâm və hattâ âlem-i insaniyette çox böyük bir hayra vesile oldu və səkkiz seneden beri olan hatayı hiçe indirip affettirdi. Bu mübarək Isparta də âlem-i İslâm nazarında Mısır Camiü’l-Ezheri və eski Şam-ı Şerif mübarekiyetine mazhar olduğundan, əlbəttə Risale-i Nur’u sahiplerine iade etmekle hasıl olacaq çox böyük şeref noktasında Afyon’dan geri kalmayacaq. Bəlkə iyirmi derece ileri gidəcək. Isparta’nın âdil adliyesi, vatan-perver demokratı və dindar halkı bu hayr-ı azîmi memleketlerine kazandırmak və Afyon’un mazhar olduğu şereften yüz derece ziyade bir şerefi özlərinə temin etmək üçün bu mübarək Isparta’nın mahsulü olan Nur risalelerinin iadesine çalışsınlar. Necə ki Isparta’nın bir mebusu olan Tahsin Tola, Ankara və Afyon’un Risale-i Nur iadesinde yüz adam qədər fayda verib bu hayr-ı azîmin yarısını Ispartalılara kazandırdı.
Hizmetinde bulunan Nur talebeleri

