Emirdağ Lâhikası II

Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 88. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Ehl-i vukuf raporuna hafif bir itiraz tarzında həqiqət-i hali beyan etmektir

§2

Dinî hissiyatı siyasete âlet edirəm deyə ithamlarına qarşı deriz:

§3

Bütün hayatımı və məni tanıyanları işhad edirəm ki deyil dini siyasete âlet, bəlkə siyasî olduğum zamanda də bütün kuvvetimle siyasetleri dine âlet və tabi yapmaya çalışdığımı, bütün tarih-i hayatım və dostlarım şehadet ettikleri kimi; Hürriyet’in başında şeriat isteyenleri astıkları bir zamanda, Hərəkət Ordusunun dehşetli Divan-ı Harb-i Örfîsinde, eyni günde on beş adam asıldığı bir zamanda, Divan-ı Harb-i Örfî reisi və azaları dediler ki: “Sen mürtecisin, şeriat istemişsin!” sözlerine mukabil demiş: “Şeriatın bir tək meselesine ruhumu feda etmeye hazırım. Əgər meşrutiyet bir fırkanın istibdadından ibaret və hilaf-ı şeriat hərəkət isə bütün dünya şahit olsun ki mən mürteciyim.” deyən bir adam, idama beş para ehemmiyet verməyən və dünyasını, hər şeyini şeriata feda eden heç mümkün müdür ki dini, şeriatı bir şeye və bir siyasete âlet yapsın. Buna ihtimal veren sofestaî də ola bilməz.

§4

Hem bir masumun hatırı, bu vatanda on zalim gaddarlara siyaset yolu ilə ilişmek böyük bir hata bilen, on zalim cinayetkâr və özünə işkence edenlere qarşı mukabele etmeyen, hattâ beddua da etmeyen bir adam və asayişe ilişmemek hayatına bir düstur yapan bir adamı, dini siyasete və dolayısıyla asayişe dokunur manasında ittiham etmək, əlbəttə dehşetli bir garaz ilə ittiham edər. Iyirmi səkkiz senede emsalsiz ihanetler, işkenceler, azaplar verildiyi halde mahkemelerin tahkikatı ilə yüz minlərlə fedakâr dostları varken, altı vilayetin və altı mahkemenin tahkikatı ilə bir vukuat talebesinde bulunmayan bir adam, asayişe ya vatana, siyasete zərəri var deyən, əlbəttə yerden göğe qədər haksızdır.

§5

Zannetmesinler ki mən bu zalimane ithamlara qarşı özümü mes’uliyetten və ya mahkûmiyetten kurtarmak içindir. Sizi temin edirəm ki məni tam bilen dostlarım da tasdik edirlər ki bu iyirmi səkkiz senede ölüm, hayattan ziyade mənə faydalı və kabir, on defa mənə hapisten ziyade medar-ı rahat və hapis, on defa bu çeşit serbestiyetten daha istirahatime faydalı olduğunu kat’iyen kanaatim var. Əgər bazı dostlarım mahzun olmasaydı mən daimî hapiste kalacaktım.

§6

Əgər şer’an intihar caiz olsaydı əlbəttə Rus’un Başkumandanının və İstanbul’u işgal eden İtilafçıların Başkumandanlarının özünü idam etmək vaziyetlerine və divan-ı riyasette əlli mebusun huzurunda ilk Reisicumhurun şiddetli hiddetine qarşı tezellüle tenezzül etmeyen bir adam, əlbəttə çoxlu defa bir âdi jandarma və gardiyanın və âdi bir memurun tahkirkârane ihanetleri və iftiraları və tazipleri və ağır tacizlerini gören adama, əlbəttə ölüm yüz defa hayattan daha ziyade ona hoş gəlir.

§7

Madam ki Rehber’i bahane edib belə heç hatır və hayale gelmeyen bir evham ilə ittiham edilirəm. Mən və qardaşlarım Rehber’in hakikatiyle hem imanımızı hem ahlâkımızı tehlikeden kurtardığımız üçün deriz ki:

§8

Rehber on beş sene evvel telif edilmiş, üç defa tab ilə minlərlə nüshası və el yazısı ilə on minlərlə nüshası bu vatanda iştiyak ilə okunmak surətində intişar ettiği halde; yüz min adam okuyucu heç kimseden muvafık, muhalif, dindar, dinsizden hiçbirisi dememiş “Ondan zərər gördük.” və ya “Vatan və millete zərəri var.” işitmedik. Elə bir zərər olsaydı, bu ehemmiyetli bir mesele olduğu üçün intişar edecekti. Halbuki bundan yüz bine yaxın şahit gösteririz ki “Biz ondan imanımızı kurtardık, seciye-i milliyemizi onunla düzelttik, istifadə ettik.” deyə yüz min şahidi bu davamıza lüzum olsa göstereceğiz.

§9

Əcəba bir adamın on hasenesi olsa bir kiçik yanlışı nazara alınmadığı halde, belə yüz min hasene və fayda sahibi bir eserin vehmî, asılsız bir kusur tevehhümüyle medar-ı mes’uliyet ola bilər mi? Heç, dünyada hayat-ı içtimaiyeye temas eden heç bir kanun belə bir hale suç diyebilir mi?

§10

O eseri tetkik eden ulûm-u İslâmiye və diniyeye mâlik olmayan ehl-i vukufun suç unsuru deyə gösterdikleri:

§11

Birincisi: “Laikliğe aykırıdır, dini siyasete âlet edir.”

§12

Halbuki müellifi otuz beş seneden beri siyaseti terk edib bir gazeteyi okumamış və şakirdlerine də “Siyasetle meşgul olmayınız.” daima demesi, bu suç unsurunu tamamıyla keser.

§13

İkincisi: “Dinî tedrisata taraftar olmaq” bir suç gösterilmiş.

§14

Buna qarşı deriz: Dünyada buna suç deyən heç bir ehl-i iman bulunmaz. Hususan hapisteki olanlar içindeki bîçarelere teselli surətində ders vermiş. Tedrisata taraftarlığını o zaman söylemiş. Bu isə o cümleyi də bütün bütün manasız olduğunu gösterir. Hattâ hapisteki üç yüz adamın az bir zamanda Risale-i Nur’la ıslah olması, cinayetlerden tövbe edərək və bütün onlar namaz kılmaları, alâkadar memurların nazar-ı dikkatlerini celbetmiş. O memurların bir kısmı demişler: “On beş sene hapiste kalmasının faydası qədər, on beş hafta Risale-i Nur fayda vermiş.” Bunu hapisteki Rehber’i yazana söylemişler.

§15

Müellifi də demiş: Yüz otuz kitabdan ibaret olan Risale-i Nur və onun kiçik bir parçası olan Rehber’i, tamamıyla olmasa da okuyan adam, əlbəttə on beş sene hapisteki cezadan, medresede ders okumak qədər istifadə edər, ıslah-ı hal edər, fenalıklardan tövbe edər.

§16

Əcəba belə bir temenni, bir teşvik və məni hapse sokanlar da tasdik ettikleri halde, suç ola bilər mi?

§17

Üçüncüsü: “Tesettür və terbiye-i İslâmiye taraftarıdır.” deyə suç göstermiş.

§18

Bu isə hem Eskişəhər hem Denizli hem Afyon’da hem Afyon’un Mahkemesinin kararnamesinde də neşredildiyi kimi; on beş sene evvel Eskişəhər’de tesettür taraftarlığım üçün Mahkeme mənə ilişmiş. Mən də hem Mahkemeye hem Mahkeme-i Temyize bu cavabı vermişim:

§19

Min üç yüz əlli senede və hər asırda üç yüz əlli milyon Müslümanların kudsî bir düstur-u hayat-ı içtimaîsi və üç yüz əlli min tefsirin manalarının ittifaklarına iktidaen və min üç yüz əlli senede geçmiş ecdadlarımızın itikadlarına ittibaen tesettür hakkındaki bir âyet-i kerîmeyi tefsir eden bir adamı ittiham eden, əlbəttə zemin yüzünde adalet varsa bu ittihamı şiddetle reddeder və o ittihama göre hüküm verilse nakz və reddedəcək.

§20

Bu âyet-i kerîmenin tesettür emri kadınlara böyük bir mərhəmət olduğunu və kadınları sefaletten kurtardığını, Risale-i Nur kat’î ispat ettiği kimi Sebilürreşad’ın 115’inci sayısındaki: “Ehl-i iman âhiret hemşirelerime” unvanı olan bir makalem ispat edər.

§21

Dördüncüsü: “Şahsî nüfuz temin etmək” bir suç unsuru gösterilmiş. Səbəbi də “Risale-i Nur’un şahs-ı manevîsi adına konuşuram.” demesi və “Kalbe ihtar edildi.”, “Hatırıma geldi.”, “Kalbime geldi.”, “Risale-i Nur hem mektep hem medrese hem tekke faydasını veriyormuş.” Ehl-i vukuf bu cümleyi medar-ı ittiham etmiş.

§22

Cevaben deriz: Bir adam kabir kapısında seksenden geçmiş, qırx seneden beri özünü inzivaya alıştırmış, iyirmi səkkiz seneden beri tecrid-i mutlak və hapis və nefiy içinde bütün bütün dünyadan küsmüş, otuz beş sene gazeteleri okumamış, dinlememiş. Mukabelesiz, ömründe hədiyyə qəbul etmemiş. En yaxın akrabasından hattâ kardeşinden heç mukabelesiz bir şey qəbul etmemiş, hürmetten, teveccüh-ü nâstan kaçmak üçün halklarla görüşmemek üçün zaruret olmadan özünə düstur yapmış. Və bütün dostların medihlerini öz şahsına almayarak ya Nurcuların heyetine ya Risale-i Nur’un şahs-ı manevîsine havale etmiş. Və dermiş: “Mən lâyık değilim. Haddim də deyil. Mən bir hizmetkârım, çərdək kimi çürüdüm gittim. Risale-i Nur isə Kur’an-ı Hakîm’in tefsiridir, manasıdır.”

§23

Hemen hər kəsin dediyi kimi, hatırıma geldi yaxud fikrime geldi yaxud fikrime ihtar edildi kimi tabirleri hər kəs istimal edir. Mənim də bunu söylemekten maksadım bu ki: Mənim hünerim, mənim zekâm deyil. Sünuhat kabîlinden deməkdir. Bu da hər kəsin dediyi kimi bir sözdür. Əgər vukufsuz ehl-i vukufun verdiyi mana ilham da olsa; hayvanattan tut tâ melâikelere, tâ insanlara, tâ hər kəsə bir nevi ilhama və sünuhata mazhar oldukları, ehl-i fen və ehl-i ilim ittifak etmişler. Buna suç deyən, ilim və fenni inkâr etmək lâzım gəlir.

§24

Beşincisi: “Müellif cazibedar bir fitnenin esiri olmaq ihtimali olan bir nesli, Risale-i Nur’dan meded umanlara verdiyi cevaplarla kurtaracağına kanidir.”

§25

Ehl-i vukuf bu cümleyi də medar-ı ittiham etmişler. Yüz min şahitle ispat edilen və meydana gelen zâhir bir həqiqəti kanaat ettim, demesini medar-ı suç etmək, ne derece manasız olduğunu dikkat eden anlar.

§26

Altıncısı: “Siyasiyyun, içtimaiyyun, ahlâkiyyunların kulakları çınlasın!” demesini bir suç mevzuu göstermişler.

§27

Halbuki gençleri tehlikelerden kurtarmak üçün qısa və rahat bir çareyi keşfettiğini siyasiyyun, ahlâkiyyun da bunu terviç etsinler manasında demiş: “Kulakları çınlasın!” Buna suç deyən, insaniyet itibarıyla çox suçlu olmaq gerektir.

§28

Yedincisi: “Fitneyi ateşlendiren və talim eden irtidadkâr bir şahs-ı manevînin mevcud olduğunu və bu manevî şahsın hayaline göründüyünü söylemekte lakin kim olduğunu bildirmemektedir.”

§29

Ehl-i vukuf medar-ı ittiham etmişler. Əcəba dünyada insî və cinnî şeytanlar heç boş dururlar mı? Onların daima fenalıkları etmək və yaptırmakla meşgul olduklarından, bu vukufsuz ehl-i vukuf heç bilmemişler mi ki manasız ilişirlər. Madam ki manevî demiş, madam ki kim olduğunu bildirmemiş, dünyada heç bir mahkeme belə manevî bir adama, yani bir şeytana hakaret ettin deyə səni mahkemeye vereceğiz deyən, əlbəttə sözüne zerre miktar ehemmiyet verilmez bir hezeyan hükmündedir.

§30

Sekizincisi: “Doğrudan doğruya Bəyanı Möcüzə Quran’ın i’caz-ı manevîsinden süzülen və çıkan və tevellüd eden Risale-i Nur esaslarına dayandığı, müellif tarafından mükerreren və musırrane beyan və iddia edilmekte və beləliklə propaganda dinî delillere, telkinlere istinad ettiğini söylemekle suç unsuru gösterilmektedir.”

§31

Bunu bütün Risale-i Nur’u okuyanların tasdikiyle hususan meşhur Mısır, Şam, Bağdat, Pakistan və Diyanet Riyasetinin dairesinin uleması tasdik ilə Risale-i Nur doğrudan doğruya həqiqi bir tefsir-i Kur’anîdir və Kur’an’ın malı və lemaatıdır, dedikleri halde bu cümleyi medar-ı suç yapanlardan mahkeme-i kübra-i haşirde bu hatasının səbəbi sorulacaq.

§32

حَس۟بُنَا اللّٰهُ وَنِع۟مَ ال۟وَكٖيلُ

§33

Hasta

§34

Said Nursî

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol