Emirdağ Lâhikası II

Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 138. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ

§2

En mühim bir mahkemede son sözüm olaraq Mahkeme-i Kübraya Şekva adı ilə yazılan və Tarihçe-i Hayat’ta bir neçə defa neşrolunan və mahkemede iken Ankara makamatına, Temyiz Mahkemesine və mahkeme reislerine gönderilen şekvanın səbəbi o hâdisenin acib, garib, kiçik bir numunesi bu defa eynilə başıma geldiyi üçün o Mahkeme-i Kübraya Şekva’ya bir hâşiyecik olaraq beyan edirəm:

§3

İki gün evvel, çox müştak olduğum və eski zamanda Anadolu medrese-i ilmiyesi hükmünde olan Konya’ya üç səbəb bahanesiyle:

§4

Biri: İki hakikatli Nur qardaşım fakir halleriyle birlikdə böyük bir masrafa girip İzmir Mahkemesine gitmişler. Dönüşlerinde yanıma uğradılar. Mən də onları kısmen masraftan kurtarmak üçün hususi otomobilim ilə Konya’ya qədər birlikdə almaq…

§5

İkincisi: On beş sene mənim yanımda okumuş və iyirmi seneye yaxın müftülük etmiş və qırx seneden beri bir tək defadan başqa görmediyim və bütün qardaşlarım, akrabalarım içinde hayatta bir o kalmış olan kardeşimi və çocuklarını ziyaret etmək və onlarla görüşmek…

§6

Üçüncüsü: Eski Said’in və Yeni Said’in mühim üstadlarından olan və onun müridleri olan Mevlevîlerin hər yerde Risale-i Nur’la alâkadarlıkları cihetiyle çox alâkadar olduğum və İmam-ı Rabbanî, İmam-ı Gazalî kimi mühim bir üstadım olan Mevlana Celaleddin’i ziyaret üçün gitmişdim.

§7

Hem Tarihçe-i Hayat’ta insanlarla görüşemediğime dair neşredilen yazı ki ziyaretçilerle görüşemirəm. Necə ki hediyelerden men’etmək üçün Cənabı-Haqq hastalık verdiyi kimi bu hürmetkârane ziyaret də bir nevi hədiyyə-i maneviye olduğundan, sesim kesilip bir eser-i inayət olaraq konuşmaktan men’olunduğumdan kardeşimin evine də girmedim ki konuşmayayım.

§8

Heç olmazsa Konya’da iki üç gün kalmak zarurî iken mecburi olaraq bir saat içinde namazımı kılıp dönmüşüm. Lakin orada mənə birdenbire elə bir vaziyet verildi ki bütün gazetelerde neşrettiler. Qırx senedir bir defadan başqa görüşmediyim kardeşimin evine də girip görüşemediyim və konuşamadığım halde, sanki minlərlə adamlarla görüşmüşüm kimi muamele gördüm.

§9

Gerçi polislerin aldıkları emre binaen o vaziyetleri cidden böyük bir sehiv idi. Lakin bu şiddetli hastalıklı halime muvafık geldiyi üçün onlardan sıkılmadım. Bilakis helâl ettim. Allah razı olsun dedim, teşekkür ettim. Mən tebdil-i havaya çox möhtac olduğum üçün yazın dağlarda, kışın da kira etdiyim ayrı ayrı menzillerde gezmeye mecbur oluram. Bir yerde duramıram. Hastalığım şiddetlenir. Niyet ettim, tekrar ara sıra Konya kimi yerlere gidəcəyəm. Hattâ kirasını verdiyim Emirdağı’nda iki menzilim, Eskişəhər’de bir menzilim varken o manasız vaziyet məni o tebdil-i havadan, o menzilleri ziyaret etmekten men’edilmeme səbəb olduğunu Konya’daki vaziyetten hissetmişdim. Mən kat’iyen kimse ilə görüşemirəm. Bunun kimi âdetim hilafına mənə yapılan çox gayr-ı kanunî muameleler var.

§10

İşte bu defaki mezkûr vaziyeti beyan eden bu ifadatım, evvelce yazılan Mahkeme-i Kübraya Şekva’ya bir zeyl olaraq neşredilebilir.

§11

Said Nursî

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol