Emirdağ Lâhikası II

Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 24. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Aziz qardaşım!

§2

Risale-i Nur’un avukatı Ziya’yı bizim tarafımızdan hem çox teşekkür hem tebrik ediniz. Çoktan beri ruhuma ihtar edilmiş ki Ziya namında biri, Risale-i Nur adına böyük bir hizmet edəcək. Bu mesele gösterdi ki o Ziya, bu Ziya’dır. Bizleri ebede qədər minnettar eyledi. Mahkemede zabıt kâtibi və azadan Hasnâ Hanım və sorgu hâkimi kimi vicdanlı zatlara teşekkür ederiz. Və onları unutmayacağamı bilhassa başta Müftü Osman, Hasan Feyzi olaraq çox ehemmiyetli kardeşlerime selâmımızı və minnettarlığımızı bildiriniz. Və hâkim-i âdil olan zata, Risale-i Nur’un ekser eczalarını ona hədiyyə etmək üçün yazdırmayı qərar verdiğimi söyleyiniz. Və Risale-i Nur’un fahrî avukatı Ziya’ya; kısm-ı mühimmini yazdırıp ona hədiyyə etmək niyetindeyim.

§3

Tabolunan Âyetü’l-Kübra Risalesi’nin beş yüz matbu nüshaları da tabedenlere veriləcək mi? Merak edirəm.

§4

Biri də İstanbul’da müsadere edilen ne qədər Risale-i Nur varsa mənə aittir. İçinde iyirmi risale bulunan mecmua mənə çox ehemmiyeti var.

§5

Hem Denizli’den müfarakat ederken emanet Mu’cizat-ı Ahmediye Risalesi’ni, orada bazılarına bırakmışdım, o da mənə çox lâzımdır bəlkə Hoca Musa Efendi bilir.

§6

* * *

§7

Risale-i Nur’un zayıf və ya yeni şakirdlerini vesveseden kurtarmak üçün beyan edirəm ki: Gizli bir komitenin desisesiyle safdil bazı hocalar veyahut bid’a taraftarları bazı muarızlar, Risale-i Nur’un heç zedelenmez bazı hakikatlerine qarşı gəlmək üçün mənim çox kusurlu və –itiraf edirəm– çox hatalı şahsımın noksanlarını və hatalarını işaa etmək və məni onlar ilə çürütmekle Risale-i Nur’a ilişmek və darbe vurmak istediklerinin bu iyirmi senedir iyirmi ehemmiyetli hâdisesi var. Hattâ iki defa hapsimize də bir nevi vesilesi olduğundan dostlarıma və Risale-i Nur’un şakirdlerine ilan edirəm ki:

§8

Mən, Cənabı-Haqq’a şükredirəm ki nəfsimi özümə beğendirmemiş və kusurlarımı özümə bildirmiş. Deyil özümü satmak, hodfüruşluk etmək bəlkə kemal-i mahcubiyetle Risale-i Nur’un mübarək şakirdleri içinde onların samimiyet və ihlası ilə özümü affettirmek və onların manevî şefaatiyle günahlarıma bir keffaret aramaktır.

§9

Mənə itiraz edenler, gizli ayıplarımı bilmirlər. Yalnız zâhirî bazı hatalarımı bahane edib və yanlış olaraq Risale-i Nur’u mənim malım zannedip Risale-i Nur’un nurlarına perde çekmek, intişarına rekabet etmək üçün deyərlər: “Said cuma cemaatine gelmir, sakal bırakmır.” kimi tenkitleri var.

§10

Cavab:

§11

Mən, çox kusurları qəbul ilə birlikdə derim: Bu iki meselede böyük mazeretlerim var.

§12

Evvela: Mən Şafiî’yim. Şafiî mezhebinde cumanın bir şartı, qırx adam imam arkasında Fatiha okumaktır. Daha başqa şartlar da var. Onun üçün burada mənə cuma farz deyil. Mən, mezheb-i A’zamîyi takliden bazen sünnet olaraq kılıyordum.

§13

Sâniyen: Iyirmi senedir haksız olaraq məni insanlarla görüştürmekten men’ettikleri üçün –hem bu âhirde, resmen dörd ay evvel perde altında insanlarla temas ettirmemek üçün tenbihat olmuş– hem iyirmi beş senedir mən, münzevi yaşadığım üçün kalabalık yerlerde huzur bulamıram və hər kəsin arkasında mezhebimce iktida edib namaz kılamıram və okumakta yetişemirəm və daha Fatiha’nın yarısını okumadan, imam rükûya gidir. Bizdə Fatiha okumak farzdır.

§14

Sakal meselesi isə: Bu bir sünnettir, hocalara mahsus deyil. Bu millette yüzde doksan sakalsız olanların içinde küçükten beri sakalsız bulundum. Bu iyirmi senedir mənə resmî hücumlarda bazı arkadaşlarımın sakallarını kestirmeleriyle, mənim sakal bırakmadığım bir hikmət, bir inayet-i İlahiye olduğunu ispat etti. Əgər sakal olsaydı, tıraş edilseydi Risale-i Nur’a böyük bir zarardı. Çünki ölecektim, dayanamayacaktım.

§15

Bazı âlimler “Sakalı tıraş etmək caiz deyildir.” demişler. Muradları sakalı bıraktıktan sonra tıraş etmək haramdır deməkdir. Yoxsa heç bırakmayan, bir sünneti terk etmiş olur. Lakin bu zamanda, dehşetli çoxlu günah-ı kebireden çekinmek üçün bu terk-i sünnete mukabil, Risale-i Nur’un irşadıyla, iyirmi sene haps-i münferid hükmünde işkenceli bir həyat geçirdik; inşâallah o sünnetin terkine bir keffarettir.

§16

Hem bunu kat’iyen ilan edirəm ki: Risale-i Nur, Kur’an’ın malıdır. Mənim ne haddim var ki sahib olayım tâ ki kusurlarım ona sirayet etsin. Bəlkə o Nur’un kusurlu bir hâdimi və o elmas mücevherat dükkânının bir dellâlıyım. Mənim karmakarışık vaziyetim ona sirayet edə bilməz, ona dokunamaz. Zaten Risale-i Nur’un bizə verdiyi ders də həqiqət-i ihlas və terk-i enaniyet və daima özünü kusurlu bilmək və hodfüruşluk etmemektir. Özümüzü deyil, Risale-i Nur’un şahs-ı manevîsini ehl-i imana gösteririk.

§17

Bizler, kusurumuzu görene və bizə bildirene –lakin həqiqət olmaq şartıyla– minnettar oluruq, Allah razı olsun deriz. Boynumuzda bir akrep bulunsa ısırmadan atılsa necə memnun oluruz, kusurumuzu –lakin garaz və inat olmamaq şartıyla və bid’alara və dalalete yardım etməmək kaydı ilə– qəbul edib minnettar oluruq.

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol