Kalbe İhtar Edilen İçtimaî Hayatımıza Ait Bir Həqiqət
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 2. Kitab 98. Məktub
Bu vatanda şimdilik dörd parti var: Biri Halk Partisi, biri Demokrat, biri Millet, diğeri İttihad-ı İslâm’dır.
İttihad-ı İslâm Partisi: Yüzde altmış yetmişi tam mütedeyyin olmaq şartıyla, şimdiki siyaset başına geçebilir. Dini, siyasete âlet etmemeye bəlkə siyaseti dine âlet etmeye çalışabilir. Lakin çox zamandan beri terbiye-i İslâmiye zedelenmesiyle və şimdiki siyasetin cinayetine qarşı dini, siyasete âlet etmeye mecbur olacağından şimdilik o parti başa geçmemek lâzımdır.
Halk Partisi isə: Hakikaten acib və zevkli bir rüşvet-i umumîyi kanunlar perdesinde bazı memurlara verdikleri üçün iyirmi səkkiz senelik bütün cinayatıyla başkaların cinayatı və İttihatçıların mason kısmının seyyiatları da o partiye yükletildiyi halde, Demokratlara bir cihette galip hükmündedirler. Çünki bəndəlikin noksaniyetiyle enaniyet qüvvət bulur, nemrutçuluklar çoğalır. Bu benlik zamanında, memuriyet həqiqətdə bir hizmetkârlık olduğu halde; bir hâkimiyet, bir ağalık, bir nemrutçuluk ilə nefse gayet zevkli bir hâkimiyet mertebesini bir kısım memurlara rüşvet olaraq verdiyi üçün bütün o acib cinayetlerle və özündən olmayan ceridelerin neşriyatıyla birlikdə mənə yapılan muamelelerinden hissettim ki bir cihette manen Demokratlara galip gelirlər.
Halbuki İslâmiyet’in bir kanun-u esasîsi olan hadîs-i şerifte سَيِّدُ ال۟قَو۟مِ خَادِمُهُم۟ yani memuriyet, emirlik isə reislik deyil; millete bir hizmetkârlıktır. Demokratlık, hürriyet-i vicdan, İslâmiyet’in bu kanun-u esasîsine dayanabilir. Çünki qüvvət kanunda olmazsa şahsa geçer. İstibdat mutlak keyfî olur.
Millet Partisi isə: Əgər İttihad-ı İslâm’daki esas olan İslâmiyet milliyeti ki Türkçülük onun içinde mezcolmuş bir millet olsa o, Demokratın manasındadır. Dindar Demokratlara iltihak etmeye mecbur olur. Frenk illeti tabir ettiğimiz ırkçılık, unsurculuk fikriyle Avrupa, âlem-i İslâm’ı parçalamak üçün içimize bu Frenk illetini aşılamış. Lakin bu hastalık və fikir, gayet zevkli və cazibedar bir halet-i ruhiye verdiyi üçün çoxlu zararları və tehlikeleriyle birlikdə, bu zevk hatırı üçün hər millet cüz’î küllî bu fikre iştiyak gösterirlər.
Şimdiki terbiye-i İslâmiyenin zafiyetiyle və terbiye-i medeniyenin galebesiyle ekseriyet kazanarak başa geçerse, ekseriyet teşkil etmeyen və ancaq yüzde otuzu həqiqi Türk olan və yüzde yetmişi başqa unsurlardan olanlar hem həqiqi Türklerin hem hâkimiyet-i İslâmiyenin aleyhine cephe almaya mecbur olacaklar.
Çünki İslâmiyet’in bir kanun-u esasîsi olan bu âyet-i kerîme وَ لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِز۟رَ اُخ۟رٰى dır. Yani birisinin günahıyla başqası muaheze və mes’ul olmaz. Halbuki ırkçılık damarıyla, bir adamın cinayetiyle masum bir kardeşini bəlkə də akrabasını bəlkə də aşiretinin efradını öldürmekte özünü haklı zanneder. O vaxt həqiqi adalet yapılmadığı kimi şiddetli bir zulüm də yol bulur. Çünki “Bir masumun hakkı, yüz caniye feda edilmez.” deyə İslâmiyet’in bir kanun-u esasîsidir. Bu isə çox ehemmiyetli bir mesele-i vataniyedir və hâkimiyet-i İslâmiyeye böyük bir tehlikedir.
Madam ki həqiqət budur, ey dindar və dine hürmetkâr Demokratlar! Siz bu iki partinin gayet qüvvətli və zevkli və cazibedar nöqtə-i istinadlarına mukabil, daha ziyade maddî və manevî cazibedar nöqtə-i istinad olan həqiqətlər-i İslâmiyeyi nöqtə-i istinad yapmaya mecbursunuz. Yoxsa sizin yapmadığınız eskiden beri cinayetleri, necə eski partiye yüklüyorlarsa sizə də yükleyip; Halkçılar ırkçılığı elde edib tam sizi mağlup etmeye bir ihtimal-i kavî ilə hissettim və İslâmiyet adına telaş edirəm.
Hâşiye: Eskilerin lüzumsuz, keyfî kanunları və sû-i istimalleri neticesiyle, bəlkə də tahrikleriyle zuhur eden Ticanî Meselesini və ağır cezalarını dindar Demokratlara yüklememek və âlem-i İslâm nazarında Demokratları düşürmemenin çarə-i yegânesi kendimce belə düşünürəm:
Necə ezan-ı Muhammediyenin (asm) neşriyle Demokratlar on derece qüvvət bulduğu kimi elə də Ayasofya’yı da beş yüz sene devam eden vaziyet-i kudsiyesine çevirmektir. Və âlem-i İslâm’da çox hüsn-ü təsir yapan və bu vatan ahalisine âlem-i İslâm’ın hüsn-ü teveccühünü kazandıran, bu iyirmi sene mahkemeler bir muzır cihetini bulamadıkları və beş mahkeme də beraetine qərar verdikleri Risale-i Nur’un resmen serbestiyetini dindar Demokratlar ilan etmelidirler. Tâ bu yaraya bir merhem vurmalı. O vaxt âlem-i İslâm’ın teveccühünü kazandıkları kimi başkalarının zalimane kabahati də onlara yüklenmez fikrindeyim.
Dindar Demokratlar, hususan Adnan Menderes kimi zatların hatırları üçün otuz beş seneden beri terk etdiyim siyasete bir iki gün baktım və bunu yazdım.
Said Nursî
Və bu həqiqətə yakînen şahit olub tasdik eden Risale-i Nur talebeleri:
Mehmed Çalışkan, Mustafa Acet, Hamza, Sadık, Halîm, Raşid, Ahmed Hüsrev, Sungur, Tahirî, Nuri vesaire…
Hâşiye: Üstad dir ki: Bu içtimaî, siyasî mesele mücmel olaraq ihtar edildi. Və tabiratta lüzumsuz zərərli kelimeleri siz tebdil edebilirsiniz. Merkezlerden münasib gördüyünüz yerlere sû-i təsir yapmamak şartıyla gönderebilirsiniz.

