Salahaddin’in olduqca uzun və on məktub qədər məni memnun eden və sadakatine və sebatına bu fırtınalar heç təsir etmediğini və daima bir Abdurrahman hükmünde bulunduğunu və o havalideki kardeşlerimiz fütursuz çalıştıklarını bildiren mektubunu aldım, mâşâallah dedim, baba və oğlu Isparta kahramanları kimi sarsılmırlar. Lakin indi Risale-i Nur’un tab suretiyle intişarı, həqiqi bir ihlas və qüvvətli bir tesanüd və birbirinin kusuruna bakmamak lâzım geldiğinden, Kastamonu vilayetindeki kardeşlerimiz, Ispartalılara ihlas və tesanüdde benzemeye mecburdurlar. İnşâallah onlar də şahsî hissiyatlarını bu kudsî hizmetin zararına istimal etmeyecekler.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Emirdağ Lâhikası II
Emirdağ Lahiyəsi 1. Kitab 46. Məktub
Hem gerçi Risale-i Nur, parlak və qüvvətli hakikatleriyle serbestiyetini kazanmış və düşmanlarını bir cihette mağlup etmiş lakin eskiden ziyade ihtiyata ehtiyacımız var. Çünki münafık düşmanlar durmurlar, bahaneler arırlar, hükûmeti iğfale çalışırlar.
Salahaddin hususi, özünə ait bir meseleyi sorur. Dünya, hayat-ı içtimaiyeye bağlanmak istəyir. Madam ki o, haslar içindedir, kat’iyen Risale-i Nur’un hizmetine zərəri varsa girmeyəcək. Əgər bilse ki o refika-i hayatını bazı has kardeşlerimiz kimi Risale-i Nur’un hizmetinde yardımcı olaraq çalıştırsa o hayata girebilir.
Çünki hasların həyatı, Risale-i Nur’a aittir və şahs-ı manevîsini təmsil eden şakirdlerinin tensibiyle kayıt altına girebilir. Peder və validesinin reyleri də varsa inşâallah zərəri olmaz.

