بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Gençlik Rehberi
Kastamonu_Lahiyəsi_85._Məktub
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ كَلِمَاتِ ال۟قُر۟اٰنِ وَحُرُوفَاتِهَا
Aziz, sıddık, mübarək qardaşlarım və hizmet-i Kur’aniyede qüvvətli, faal, sebatkâr arkadaşlarım!
Bugünlerde mənimlə altı adam, başta Marangoz Ahmed, âhirinde mən, manevî ihtara binaen birer meseleye medar olmuşuz:
Birincisi: Faal, cidden çalışkan, Risale-i Nur və Medrese-i Nuriye talebelerinden Marangoz Ahmed’in mektubunda, Eşref namında on yaşında bir masum çocuğun; köyünü, malını terk edib iki gün mesafeden gəlib heç yazı yazmadığı halde, on gün zarfında Risale-i Nur’u yazmaya muvaffak olması, Risale-i Nur’un bir kerameti olduğu kimi Medrese-i Nuriye’nin də hârika bir çiçeğidir denilir.
Bəli, biz də deriz ki: Maddî bir kışta güzel çiçeklerin açılması, bir hârika-i qüdrət olduğu kimi; bu asrın manevî və dehşetli kışında, Sava karyesinin yani Sava şeceresi min güzel çiçəklər və cənnət meyvələri açması və Isparta memleket bahçesi, minlərlə gül-ü Muhammedî (asm) çiçəkləri açması (Hâşiye ) əlbəttə hârika bir mu’cize-i rəhmət və bu memlekete hârika bir keramet-i inayet-i Rabbaniye və Risale-i Nur talebelerine hârikulâde bir ikram-ı İlahîdir deyə itikad edib Cənabı-Haqq’a hədsiz şükrederiz.
Marangoz Ahmed’in mektubunda, Darıviran köyünün eski zamanın çalışkan talebelerini andıran fedakâr talebeler, bizi və eski zaman talebelerini tahassürle yâd eden medreseden yetişme, Risale-i Nur talebelerine derin bir sürur verdi. Medrese-i Nuriye’nin hanımlar talebeleri; evrad-ı Kur’aniye ilə dualarıyla, evradlarıyla çalışkan kalemlere manevî yardımları çox güzeldir. Bu havalideki hanımlara da tam bir ders olur. Cənabı-Haqq onlardan və o medresenin umum talebelerinden və üstadlarından ebeden razı olsun.
Ahmed’in rüyası çox mübarək və güzeldir. Hazret-i İsa’nın (as) qüvvətli sadâsını işitmek, İsevîlerden qüvvətli bir imdat Hizbü’l-Kur’an’a iltihak etmeye işarə ola bilər.
İkinci Adam və Meselesi: Risale-i Nur talebelerinden bir genç hâfız, çoxlu adamların dedikleri kimi dedi: “Bende unutkanlık hastalığı tezayüd edir, ne yapayım?” Mən də dedim: Mümkün oldukça nâmahreme nazar etme. Çünki rivayet var. İmam-ı Şafiî’nin (ra) dediyi kimi: “Haram nazar, nisyan verir.”
Bəli, ehl-i İslâm’da nazar-ı haram ziyadeleştikçe hevesat-ı nefsaniye heyecana gəlib vücudunda sû-i istimalat ilə israfa girer. Haftada bir neçə defa gusle mecbur olur. Ondan, tıbben kuvve-i hâfızasına zaaf gəlir.
Bəli, bu asırda açık saçıklık yüzünden hususan bu memalik-i harrede o sû-i nazardan sû-i istimalat, umumî bir unutkanlık hastalığını netice vermeye başlır. Hər kəs cüz’î küllî o şekvadadır. İşte bu umumî hastalığın tezayüdüyle, hadîs-i şerifin verdiyi müthiş bir haberin tevili ucunda görünür. Ferman etmiş ki: “Âhir zamanda, hâfızların göğsünden Kur’an nez’edilir, çıkır, unutulur.” Demək bu hastalık dehşetlenəcək, hıfz-ı Kur’an’a bu sû-i nazarla bazılarda set çekiləcək, o hadîsin tevilini gösterəcək. لَا يَع۟لَمُ ال۟غَي۟بَ اِلَّا اللّٰهُ
Bizlerle çoxlu alâkadar bir zat çox defa dehşetli şekva edir ki: “Mən adam olamıram, gittikçe fenalaşıram, manevî hizmetlerimin neticelerini göremirəm.” deyə meded istəyir. Ona yazırıq ki:
“Bu dünya dârü’l-hizmettir, ücret almaq yeri deyildir. A’mal-i salihanın ücretleri, meyvələri, nurları berzahta, âhirettedir. O bâki meyvələri bu dünyaya çekmek və bu dünyada onları istəmək, âhireti dünyaya tabi etmək deməkdir. O amel-i salihin ihlası kırılır, nuru gedər. Bəli o meyvələr istenilmez, niyet edilmez. Verilse teşvik üçün verildiğini düşünüb şükreder.”
Bəli bu asırda, bir iki məktubda beyan edildiyi kimi o derece hayat-ı dünyeviye damarına dokunmuş və yaralamış və heyecana getirmiş ki mübarək və ihtiyar və hoca və ehl-i salahat olan bir zat də dünyada bir nevi hayat-ı uhreviye ezvakını istəyir; birinci derecede, dünyada zevk-i həyat onda hükmedir.
Dördüncüsü: Bizimlə alâkadar bir zat, çox çokların şekva ettikleri kimi; eskiden şiddetli bir tarîkatta okuduğu evradındaki zevk və şevkini kaybettiğini və sıkıntı və uyku galebe ettiğini müteessifane şekva etti. Ona dedik:
Maddî hava bozulduğu vaxt necə ki sıkıntı verir, asabî sinelerde inkıbaz hali başlır; elə də bazen manevî hava bozulur. Hususan maneviyattan yabanileşmiş bu asırda və bilhassa hevesat və müştehiyat-ı nefsaniyeyi taammüm etmiş memleketlerde və hususan şuhur-u muharreme və şuhur-u mübarekede manevî havayı tasfiye eden âlem-i İslâm’ın intibah və teveccüh-ü umumîsi, o mübarək şuhurun gitmesiyle tevakkuf etmesinden fırsat bulup havayı bozan dalaletlerin tesirleri zamanında və bilhassa kış tazyikatı altında, bir derece hayat-ı dünyeviye və hevesat-ı nefsaniyenin tasallutlarının noksaniyetinden, ehl-i İslâm və ehl-i imanda, hayat-ı uhreviyeye çalışmak iştiyakı, baharın gelmesiyle hayat-ı dünyeviyenin və hevesat-ı nefsaniyenin inkişafıyla o iştiyak-ı uhreviyeyi gizlemesi anında əlbəttə belə kudsî evradlarda zevk, şevk yerinde esnemek və fütur gəlir. Lakin madam ki خَي۟رُ ال۟اُمُورِ اَح۟مَزُهَا sırrıyla; meşakkatli, külfetli, zevksiz, sıkıntılı a’mal-i saliha və umûr-u hayriye daha qiymətli, daha sevaplıdır; o sıkıntıda, o meşakkatteki ziyade sevabı və makbuliyeti düşünüb səbir içinde mesrurane şükretmek gerektir.
Beşincisi: Risale-i Nur’un bir talebesi, Risale-i Nur’a çalışamadığının bir səbəbi, derd-i maişetin ziyadeleşmesi olduğunu söyledi. Biz də ona dedik: Risale-i Nur’a çalışmadığın üçün derd-i maişet sənə şiddetlendi. Çünki bu havalide hər talebe itiraf edir və mən də edirəm ki Risale-i Nur’a çalıştıkça yaşamakta kolaylık və kalpte ferahlık və maişette suhulet görürük.
Altıncısı: Bu biçarə Said’dir. Hər kəsin arzu ettiği və istediyi və ferahla qəbul ettiği, şahsına qarşı hörmət və muhabbet və sohbet –lakin Risale-i Nur’a taalluk eden nöqtələr haricinde– mənə ağır gəlir, məni sıkır, müteessir edir. Tahmin edirəm ki Risale-i Nur’un yüksək hâsiyetleri və şakirdlerinin şahs-ı manevîsinin çox böyük meziyetleri, şahsım kimi meslek-i aczde fazla ileri giden bir âciz və bîçarenin zayıf omuzuna o dağ kimi manalar yüklense altında ezilir, sıkılır deyə anladım.
Bu âhirki iki meselede çox qısa kesmeye kâğıt mecbur etti. Nur, Gül və Lütfü’nün kahraman vârisleri, Mübarekler Yüksək Heyeti və Medrese-i Nuriye və masumlar və ümmi ihtiyarların hər birisine minlərlə selâm edirik.
Duanıza möhtac, sizə müştak kardeşiniz
Said Nursî

