بِاس۟مِهٖ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 34. Məktub
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ تَوَافُقَاتِ ال۟كَلِمَاتِ وَحُرُوفَاتِهَا فٖى كِتَابِ ال۟كَائِنَاتِ
Aziz, sıddık, âlîcenab qardaşlarım!
Nur və Gül Fabrikaların vaziyetlerinden, bu acib zamanda ne tarzda olduğunu haber vermiyorsunuz. Halbuki bu dünyada en ziyade alâkadar olduğum onlardır. Hər ne isə... Bu defa həqiqətlərin yemişleri nevinden və Risale-i Nur talebelerinin medar-ı teşviki olan letaif-i tevafukiyeden birisini, Feyzi’nin sebebiyle və arzusuyla sizə gönderildi (Hâşiye). Belə ki:
Bir gün tashihat işim yoktu. İşaratü’l-İ’caz’ın ت tevafuku hakkında yanlışım və sehvim hatırıma geldi. Bir keffaretü’z-zünub aradım. Birden lafzullahın başı olan elif, Risale-i Nur’un bir muhtasar fihristesi və çərdək-i aslîsi olan İşaratü’l-İ’caz’da və resail-i sairede kerametkârane vaziyetler gösterdiğini düşündüm. Əcəba lafzullahın ل və ه harfleri də ne vaziyet gösterəcək deyə baştan aşağıya bütün İşaratü’l-İ’caz’ı sahifelerdeki satır başları və nihayetlerini saydım. ل və ه nin elif kimi kerametkârane vaziyetini gördüm. Bəlkə inşâallah, tevafukta sehivden gelen kusurlarıma və yanlışlarıma bu da bir kiçik keffaretü’z-zünub olur.
Evvelki məktubda, İşaratü’l-İ’caz’da sair hurufatın mecmuu başqa bir tarzda ehemmiyetli bir vaziyet-i hârikaları bulunduğuna bir işarə, bir uç, bir emare gördüyümüzü sizə yazmışdık lakin o geniş sırrı tamamen görmək çox zamana möhtac olduğundan, çox ehemmiyetli vazifeler şimdilik onunla iştigale müsaade etmedi.
Aziz qardaşlarım! Bu sıkıntılı zamanda və tazyikat altında ağıl və qəlbi eğlendiren və keyiflendiren belə tefekkühat-ı ilmiyeyi israf saymayınız. Hüsn-ü niyet elə bir kimyadır ki şişeleri, elmasa çevirir; torpağı, altın yapar. İnşâallah o hüsn-ü niyetle, bu tefekkühat də həqiqi bir gıda ambarına bir anahtar olur və hizmette zaafa düşenlere kut və qüvvətə yol açar.
Lafzullahın âhir harfi seksen beş defa o lafza-i Celal’in evvelki harfi olur. اَللّٰهُ وَاحِدٌ adedine manidar bir tək farkla tevafuk dili ilə اَللّٰهُ وَاحِدٌ deyər. ه bir adedi, seksen beş defa hemen hemen umumiyetle tevafuk edər. Yalnız bazen bir sahife fâsıla olur. ه iki adedi, qırx iki defa ekseriyet-i mütləq ilə tevafuk edər. ه üç adedi, iyirmi beş defadır, ekseri tevafuktadır. Hecede ikinci və Kur’an’da və Bismillah’ta birinci harf olan ب yenə seksen beş defa bir olur. اَللّٰهُ وَاحِدٌ deyər. ب iki adedi qırx üç olub bir farkla ه nin ikisine tevafuk edər.
ب üç adedi iyirmi yeddi olub ه nin üçüne iki farkla tevafuk edər. ت beş adedi iyirmi üç defa, ه nin üç adedine iki farkla tevafuk edər. ت altı adedi on beş defa, و ın dörd adedine tevafuk edər. و altı adedi iyirmi altı və ya iyirmi yeddi defadır. و ın beş adedi iyirmi beş defa olub altı adedine bir və ya iki farkla tevafuk edər. Elif altı adedi, səkkiz defa və elif beş adedi səkkiz defa birbiriyle tam tevafuk edər. Elhasıl: Beş ه ilə altı هُوَ ism-i mukaddesi oldukları üçün kerametkârane vaziyetler gösterirlər.
Lafzullahın ortadaki harfi olan lâm yetmiş beş defa evvelki harfi olan elif olur. Hemen hemen umumiyetle tevafuk ilə هُوَ اللّٰهُ adedine üç farkla tevafuk dili ilə هُوَ اللّٰهُ okur. Lâm’ın iki adedi altmış beş defa olub ekseriyet-i mütləq ilə tevafuk edərək farksız və ya iki farkla اَللّٰهُ adedine tevafuk dili ilə اَللّٰهُ deyər, zikreder. Və lâm’ın üç adedi ekseri birbirine tevafuk ilə otuz üç defa olaraq, otuz üç aded-i mübareğine tevafukla və lâm’ın makam-ı cifrîsine üç farkla tevafuk etmekle birlikdə yalnız manidar bir farkla وَاحِدٌ اَحَدٌ adedine tevafuk dili ilə وَاحِدٌ اَحَدٌ deyər, hükmeder. Lâm’ın dörd adedi on səkkiz olub وَاحِدٌ adedi olan on dokuza yalnız bir manidar farkla, tevafuk dili ilə وَاحِدٌ deyər; tevhidi ilan edər. Bu dörd adedi, iki adet ilə birlikdə, yalnız iki farkla, tevafuk diliyle لَۤا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ okurlar.
İşte seksen beş, yetmiş beş, altmış beş olması və bir adedi seksen beş və iki adedi onun yarısı olan kırka və üçü onun nısfı (Hâşiye) yirmiye inmesi və birbiriyle tevafukları və lafza-i Celal’in və Kelime-i Tevhid’in lem’alarını ifade etmeleri kimi muntazam niseb-i adediye və manidar münasebat-ı tevafukiye bizə kanaat verir ki tesadüfî deyil bəlkə alâmet-i qəbul bir tevfiktir, bir tanzimdir.
Kardeşiniz
Said Nursî

