Aziz, sıddık, Risale-i Nur şakirdleri qardaşlarım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 106. Məktub
Risale-i Nur şakirdlerinin zayıf kısımlarına zərər veren, hatıra gelmeyen, ihtiyar bir zat tarafından bir itiraz münasibətilə və o kimi itirazların esasını kesəcək bir həqiqəti beyan etmeye mecbur oldum. Evvelce birisine dediyim kimi bunu tekrar edirəm:
Hem mûcib-i taaccüb hem medar-ı teessüftür ki: Ehl-i həqiqət, ittifaktaki fevkalâde qüvvəti zayi ettikleri və ziya’ıyla mağlup oldukları halde; ehl-i nifak və dalalet, meşrebine zıt olduğu halde, ittifaktaki ehemmiyetli qüvvəti elde etmək üçün ittifak edirlər. Yüzde on iken doksan ehl-i həqiqəti mağlup edirlər.
Və en ziyade medar-ı taaccüb və medar-ı hayret şudur ki: En ziyade muavenet və teşvik beklediyimiz və onlar da o yardıma İslâmiyetçe və meslekçe və vazife-i diniyece mükellef oldukları bizə yardımı yapmayıp bilakis yanlış anlamasına binaen, Risale-i Nur’un hizmetine fütur verəcək bir tarzda, mevki-i içtimaiyelerinin ehemmiyetine istinaden itiraz etmişler. Bir həqiqətə dair beyanata itiraz etmişler.
Mən bilmirəm hangi meseledir, hangi ayəyə dairdir. Olsa olsa gayet mahrem kısmından olan Birinci Şuâ namında İşarat-ı Kur’aniye’den bir meseleye dair olacaqdır. Bu âciz kardeşiniz hem o eski dost zata hem ehl-i dikkate və sizlərə beyan edirəm ki:
Bəyanı Möcüzə Quran’ın feyziyle Yeni Said, həqiqətlər-i imaniyeye dair o derece mantıkça və həqiqətçe bürhanlar zikredir ki deyil Müslüman uleması, bəlkə en muannid Avrupa feylesoflarını da teslime mecbur edir və etmektedir.
Amma Risale-i Nur’un qiymət və ehemmiyetine işarî və remzî bir tarzda Hazret-i Ali (ra) və Gavs-ı A’zam’ın (ks) ihbaratı nevinden, Bəyanı Möcüzə Quran’ın də bu zamanda bir mu’cize-i maneviyesi olan Risale-i Nur’a nazar-ı dikkati celbetmesine mana-yı işarî tabakasından rumuz və îmaları, i’cazının şe’nindendir və o lisan-ı gaybın belâgat-ı mu’cizekâranesinin muktezasıdır.
Bəli, Eskişəhər Hapishanesinde dehşetli bir zamanda və kudsî bir teselliye çoxlu möhtac olduğumuz hengâmda, manevî bir ihtarla: “Risale-i Nur’un makbuliyetine dair eski evliyalardan şahit getirirsən. Halbuki وَلَا رَط۟بٍ وَلَا يَابِسٍ اِلَّا فٖى كِتَابٍ مُبٖينٍ sırrıyla en ziyade bu meselede söz sahibi Kur’an’dır. Əcəba Risale-i Nur’u Kur’an qəbul edər mi? Ona ne nazarla bakır?” denildi. O acib sual qarşısında bulundum.
Mən də Kur’an’dan istimdad eyledim. Birden otuz üç ayənin mana-yı sarîhinin teferruatı nevindeki tabakattan mana-yı işarî tabakasında və o mana-yı işarî külliyetinde dâhil bir ferdi Risale-i Nur olduğunu və duhûlüne, medar-ı imtiyazına bir qüvvətli karine bulunmasını bir saat zarfında hissettim. Və bir kısmı bir derece izah və bir kısmını mücmelen gördüm. Kanaatimde heç bir şek və şübhə və vehim və vesvese kalmadı. Mən də ehl-i imanın imanını Risale-i Nur’la muhafaza niyetiyle o kat’î kanaatimi yazdım və has kardeşlerime mahrem tutulmak şartıyla verdim.
Və o risalede biz demirik ki ayənin mana-yı sarîhi budur tâ hocalar فٖيهِ نَظَرٌ desin. Hem dememişiz ki mana-yı işarînin külliyeti budur. Bəlkə dirik ki: Mana-yı sarîhinin tahtında müteaddid tabakalar var. Bir tabakası da mana-yı işarî və remzîdir. Və o mana-yı işarî də bir küllîdir, hər asırda cüz’iyatları var. Risale-i Nur də bu asırda o mana-yı işarî tabakasının külliyetinden bir ferttir. Və o ferdin kasden bir medar-ı nazar olduğuna və ehemmiyetli bir vazife göreceğine, eskiden beri ulema mabeyninde cari bir düstur-u cifrî və riyazî ilə karineler, bəlkə hüccetler gösterilmiş iken Kur’an’ın âyetine və ya sarahatine deyil incitmek, bəlkə i’caz və belâgatına hizmet edir.
Bu nevi işarat-ı gaybiyeye itiraz edilmez. Ehl-i həqiqətin nihayətsiz işarat-ı Kur’aniyeden hadd ü hesaba gelmeyen istihracatlarını inkâr edemeyen, bunu da inkâr etmeməli və edə bilməz.
Amma mənim kimi ehemmiyetsiz bir adamın elinde belə ehemmiyetli bir eserin zuhur etmesini istiğrab və istib’ad edib itiraz eden zat, əgər buğday tanesi qədər çam çekirdeğinden dağ kimi çam ağacını halkeylemek azamet və qüdrət-i İlahiyeye delil olduğunu düşünse əlbəttə bizim kimi acizlik-i mutlak və möhtaclıq-ı mutlakta və belə ehtiyac-ı şedit zamanında belə bir eserin zuhuru, vüs’at-i rahmet-i İlahiyeye delildir demeye mecbur olur.
Mən sizi və muterizleri Risale-i Nur’un şeref və haysiyetiyle temin edirəm ki: Bu işarəler və evliyanın îmalı haberleri, remizleri, məni daima şükre və hamde və kusurlarımdan istiğfara sevk etmiş. Heç bir vakitte heç bir dakika nefs-i emmareme medar-ı fahir və gurur olacaq bir enaniyet və benlik vermediğini, sizə bu iyirmi sene hayatımın göz önünde tereşşuhatıyla ispat edirəm.
Bəli, bu hakikatle birlikdə insan kusurlardan, nisyandan, sehivden hâlî deyil. Mənim bilmediyim çox kusurlarım var. Bəlkə də fikrim karışmış, risalelerde hatalar da olmuş. Lakin Kur’an’ın hurufat-ı kudsiyesinin yerine beşerin tercümesini ikame perdesi altında, noksan huruflarla yeni hat altında tahrifkârane ehl-i dalaletin tevilat-ı fâsideleri âyâtın sarahatini incitmelerine bakmır kimi; biçarə mazlum bir adamın kardeşlerinin imanını kuvvetleştirmek üçün bir nükte-i i’caziyeyi beyan ettiği üçün hizmet-i imaniyesine fütur verəcək derecede itiraz, əlbəttə deyil elə zatlar, bəlkə zerre miktar insafı bulunan itiraz edə bilməz.
Mənim şahsım üçün mûcib-i hayrettir ki: O itiraz eden zat, mənim silsile-i ilimde en mühim üstadım olan Şeyh Fehim’in (ks) bir tilmizi və en ziyade merbut olduğum İmam-ı Rabbanî’nin (ra) bir talebesi olduğu halde; hamıdan çox, kusurlarıma, eski karışık hayatlarıma, taşkınlıklarıma bakmayarak bütün qüvvəti ilə imdadıma koşmak lâzım iken maatteessüf ondan tereşşuh eden bir itiraz, bazı zayıf arkadaşlarımıza fütur və ehl-i dalalete bir senet hükmüne geçtiğini çox teessüfle işittik.
O ihtiyar zattan, çabuk bu sû-i tefehhümü izale etmək üçün tamire çalışmasını hem duasıyla hem təsirli nasihatiyle yardımını bekleriz. Bunu da ilâveten beyan edirəm:
Bu zamanda gayet qüvvətli və hakikatli milyonlar fedakârları bulunan meşrepler, meslekler bu dehşetli dalalet hücumuna qarşı zâhiren mağlubiyete düştükleri halde; mənim kimi yarım ümmi və kimsesiz, mütemadiyen tarassud altında, karakol qarşısında və müthiş, müteaddid cihetlerle aleyhimde propagandalar və herkesi məndən tenfir etmək vaziyetinde bulunan bir adam, əlbəttə dalalete qarşı galibane mukavemet eden və milyonlar efradı bulunan mesleklerden daha ileri, daha qüvvətli dayanan Risale-i Nur’a sahib deyildir. O eser onun hüneri ola bilməz və onunla iftihar edə bilməz. Bəlkə doğrudan doğruya Kur’an-ı Hakîm’in bu zamanda bir mu’cize-i maneviyesi rahmet-i İlahiye tarafından ihsan edilmişdir.
O adam, minlərlə arkadaşıyla birlikdə o hədiyyə-i Kur’aniyeye el atmışlar. Hər nasılsa birinci tercümanlık vazifesi ona düşmüş. Onun fikri və ilmi və zekâsının eseri olmadığına delil, Risale-i Nur’un elə parçaları var ki bazı altı saatte, bazı iki saatte, bazı bir saatte, bazı on dakikada yazılan risaleler var. Mən yemin ilə temin edirəm ki Eski Said’in kuvve-i hâfızası birlikdə olmaq şartıyla o on dakikalık işi on saatte fikrimle yapamıram. O bir saatlik risaleyi, iki gün istidadımla, zihnimle yapamıram və o altı saatlik risale olan Otuzuncu Söz’ü ne mən ne də en müdakkik dindar feylesoflar altı günde o tahkikatı yapamaz. Və hâkeza…
Demək biz müflis olduğumuz halde, gayet zengin bir mücevherat dükkânının dellâlı və birer hizmetçisi olmuşuz. Cənabı-Haqq fazl u keremiyle, bu hizmet-i kudsiyede hâlisane, muhlisane bizi və umum Risale-i Nur şakirdlerini daim muvaffak eylesin, âmin!
Said Nursî

