Aziz qardaşım Hüsrev!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 141. Məktub
Cənabı-Haqq merhumeyi mağfiret eylesin və sənə və onun evlatlarına sabr-ı cemil ihsan eylesin! Mən də mateminize cidden hissedarım.
Sənin ağlamana və ağlayan mektubuna iştirak ettim. Bəli, sən də mənim kimi dünya ilə iki cihetle alâkan kesilir. Hem elə lâzım. Sənin kimi Risale-i Nur’un bir fedaisi alâkası olmamalı və alâka peyda etmeməli. Alâkalı olsa fevkalâde bir sebat, bir ihlasın lüzumu ilə birlikdə; bazı arızalar içinde sarsılır, tam fedakârlık edə bilməz. O havalinin kahramanları elhak müstesnadırlar. Alâkalar onları sarsmır. Lakin bazıları; Hüsrev kimi, Said kimi və Âtıf və emsali kimi bütün bütün alâkasız da bulunmak lâzım.
O merhume indiyə qədər, Risale-i Nur’un has talebeleri içinde, daima hər gün yüz defaya yaxın və hususi adı ilə də bir defa fecirde manevî kazançlarımıza on senedir hissedardır. Indi vefatından sonra adı ilə hər gün, çox defa hususi dualarda hissedar olduğu zaman kimi yenə yüz defa hissedar olur.
Aziz qardaşım Hüsrev! Səninlə çox konuşmak istəyirəm. Lakin bu dakikada o qədər vaktim dardır ki ziyarete gelen dost dörd beş adama qarşı “Məni meşgul etmeyiniz.” deyə lüzumsuz hiddet ettim. Hər ne ise… Oradaki kardeşlerimize hasret və iştiyakla çoxlu selâm və selâmetlerine dua edirəm. Buradaki kardeşleriniz də sizi taziye və oradaki kardeşlerine arz-ı hörmətlə selâm edirlər.

