Bugünlerde iki hatıradan iki ihtar
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 79. Məktub
Birincisi: Bu şehirde Risale-i Nur’a intisap eden ihtiyare hanımlar sebat ettiklerini və başkalar kimi sarsılmadıklarını düşündüm. Birden bu hadîs-i şerif ihtar edildi:
عَلَي۟كُم۟ بِدٖينِ ال۟عَجَائِزِ Yani “Âhir zamanda, ihtiyare kadınların samimi dinlerine və qüvvətli itikadlarına tabi olunuz.”
Bəli, ihtiyare kadınlar fitrətən zaîfe və hassase və şəfqətli olmalarından, hamıdan çox dindeki teselli və nura möhtac olduğu kimi; hamıdan çox fıtratlarında fedakârane şəfqət cihetiyle, dinde bulduğu nihayətsiz şefkat-perverane bir nur-u teselli və iltifat-ı merhamet-i Rahman və nöqtə-i istinad və nöqtə-i istimdada ehtiyacı var. Tam sebat etmək, fıtratlarının muktezasıdır. Onun üçün bu zamanda o hâcatı tam yerine gətirən Risale-i Nur, hər şeyden ziyade onların ruhlarına hoş gəlir və kalplerine yapışır.
İkincisi: Bugünlerde mənim yanıma müteaddid ayrı ayrı zatlar geldiler. Mən onları âhiret üçün zannettim. Halbuki ya ticaret və ya işlerinde bir kesad və muvaffakiyetsizlik olduğundan bizə və Risale-i Nur’a, muvaffakiyet üçün və zarardan kurtulmak niyetiyle müracaat edib dua və istişare istediklerini anladım.
Mən bunlara ne edeyim və ne diyeyim deyə tahattur ettim. Birden ihtar edildi:
“Ne sən divane ol və ne də onları divanelikte buraxıb divanece konuşma. Çünki yılanlar zehirine qarşı tiryak tedarikiyle və onları kaçırmasıyla meşgul və vazifedar bir tək adam, yılanlar içinde duran və sineklerin ısırmasına maruz olan və sinekleri kaçırmak üçün çox yardımcıları bulunan digər bir adama, yılanların ısırmasını buraxıb ona, sinekler ısırmamasına yardım üçün koşan divanedir. Və onu çağıran də divanedir. O sohbet də divanece bir konuşmaktır.”
Bəli, hədsiz hayat-ı uhreviyeye nisbeten muvakkat və fâni, kısacık hayat-ı dünyeviyenin zararları, sineklerin ısırması gibidir. Hayat-ı ebediyenin zararları, ona nisbeten yılanların ısırmasıdır.

