(Medar-ı ibret və hayret bir hâdisedir.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Kastamonu Lâhikası
Kastamonu Lahiyəsi 162. Məktub
Risale-i Nur’un erkân-ı mühimmesinden bir zat yazır ki: “Adapazarı zelzelesinin eyni gününde, zelzeleden bir neçə saat evvel, umumî və hər kəsə göstermek üçün bir böyük tiyatro teşekkülüyle və oyuncu kızlardan dörd güzelini çırılçıplak olaraq âlâyişle çarşı və pazarda gezdirerek, o cazibedarlara kapılan tiyatro binasında toplanan min kişiden fazla seyirciler, oyun başlarken birdenbire arz, kemal-i hiddet və gayz ilə onların hayâsız yüzlerini dehşetli tokatladı, mahvedip zîr ü zeber etti. Və o binayı hâk ilə yeksan eyledi.”
Mən, dünyanın bu nevi hâdiselerinden iki senedir heç haberim yoktu, bakmıyordum. Lakin bugünlerde hem Hüsrev və hem kahraman Çelebi zelzeleden haber vermeleri və Hüsrev və rüfekasının kanaatiyle, Isparta’nın gürültülü zelzelesi, qarşısında Risale-i Nur’u qüvvətli bir kalkan bulmasıyla heç bir zərər vermemesi və Risale-i Nur’a muarız bir hocanın bütün hasılatını mahveden dolu o muarıza has kalması, başkasına ilişmemesi bir derece kanaat verir ki ekser vilayetlere giren və Adapazar’a girmeyen Risale-i Nur’un ehemmiyetli bir esası olan tesettür şiarını bu derece açık ihanetiyle, Risale-i Nur onların yardımlarına koşmamış deyə yalnız bu hâdiseye baktım.

