Halil İbrahim’in Risale-i Nur’a hitaben yazdığı bir fıkradır
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Sikke-i Tasdik-i Gaybî
Sikke-i Tasdik-i Gaybi 53. Məktub
اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ عَلَى الرِّسَالَةِ النُّورِيَّةِ Şümus-u Kur’an’ın envarlarından in’ikas eden ecram-ı ulviye, seyyarat və sevabit-i kevkebiye və ezhar-ı müzeyyene-i ravza-i safaiyye və həqiqətlər-aşina ilə memlû dürr-i meknune اَل۟مُؤَيَّدُ بِالدَّلَائِلِ ال۟عَق۟لِيَّةِ وَ التَّس۟لٖيمِيَّةِ olan Risale-i Nuriye, esrar-ı kitabullah, âlemi ziyalandırdı və inşâallah daimî ziyalandıracaqdır. Və elə bir şaheserdir ki selef-i salihînin eserlerinin sonunda gelmekle hepsinden ileridedir. Elə mebzul bir feyz var ki en zulmetli kalpleri də nur-u iman ilə nurlandırır. Və elə bir marifet-i İlahiyeyi serd və beyan eyler ki körlere hətta gösterdi.
O mənim gözümün nuru, kalbimin süruru, gönlümün bülbülü, ruhumun gıdası, letaifimin incilâsı, canımın canı… Mən onun hər bir hakikatine min can versem, inşâallah bir cana mukabil bâkide min can alacağam. O mənim kabirde enisim, berzahta refikim və mizanda a’malim, sıratta Burak’ım, cennette yoldaşım…
Mən onun hakkında necə tarif edebilirim? Iyirmi Səkkizinci Məktub’ta serdedilen وَ مَا مَدَح۟تُ مُحَمَّدًا بِمَقَالَتٖى وَ لٰكِن۟ مَدَح۟تُ مَقَالَتٖى بِمُحَمَّدٍ fehvasınca mən də derim:
وَ مَا مَدَح۟تُ رِسَالَةَ النُّورِ بِمَقَالَتٖى وَ لٰكِن۟ مَدَح۟تُ مَقَالَتٖى بِرِسَالَةِ النُّورِ
Hem ne haddime düşmüş ki o menşur-u Kur’an’dan bahsedeyim! Olsa olabilse bu fakir, ondan istişfâ (اِس۟تِش۟فَاء) və istişfâ’ (اِس۟تِش۟فَاع) və istifaza edə bilər. Belə ki:
گَر۟ نَه خٰواهٖى دَاد۟ نَه دَادٖى خٰواه۟ kaidesince rıza-yı Bâri’nin özündən hoşnut və razı olmasını isteriz. Və onun nuruyla dünyada bütün âlem-i İslâm’ın nurlanmasını isteriz. Və talebelerinin dünyada birer arslan və âhirette birer sultan olmasını və Livaü’l-Hamd sancağının altında, önde Üstadımızla, bütün talebeleriyle varmak isteriz.
Elhasıl: İstemesini bilmediyim üçün maddî və manevî bütün rızık və ihtiyaçlarımızın verilmesini, Üstadımın istemesini isteriz. Orada bulunan kardeşlerimizin, başta Üstadımız olaraq, cümlesine ayrı ayrı selâmlarla sıhhat və âfiyette berdevam olmasını isteriz.
اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى
Talebeniz
Halil İbrahim
Risale-i Nur’un mühim erkânından bulunan və bu ayn-ı həqiqət olan mektubunu bizlərə gönderen Halil İbrahim kardeşimizin sözlerini âciz lisanım söylemeye və âtıl kalemim yazmaya muktedir değilse də hər hususta bu mübarək kardeşimizin fikrine bütün ruh u canımla iştirak edirəm. Hem kalbime bakıyordum; bu məktubu yazarken lisanıma tercüman olamayan kalbim də eynilə bu medhe manen iştirak edib birlikdə o kardeşimle söyler kimi hissedip telezzüz ederdim. Əgər söyleyebilseydim mən də belə söylerdim.
Feyzi

