Sikke-i Tasdik-i Gaybî

Sikke-i Tasdik-i Gaybi 8. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

Risale-i Nur bereketine ait yağmur hâdisesini teyid eden Muhacir Hâfız Ahmed, Süleyman, Mustafa Çavuş və Bekir Bey və Şem’î’nin (r. aleyhim) bir fıkrasıdır

§2

(Isparta’daki kardeşlerinin fıkrasındaki davayı ispat eden qüvvətli iki delili gösterir.)

§3

Re’fet Bey və Hüsrev kimi kardeşlerimizin hârika bir surette yağan umumî yağmur içinde Risale-i Nur bereketine hususi baktığına, kanaatimiz gəlir. Çünki gözümüzle yağmur hâdisesinin hususi bir şəkildə hizmet-i Kur’an və Risale-i Nur’a baktığını iki surətlə gördük.

§4

Birinci Surət: Risale-i Nur’un vasıta-i neşri olan Üstadımızın camii seddedildi. Risale-i Nur’u yazacaq hariçteki talebelerinin yanına gelmeleri men’edildiyi hengâmda kuraklık başladı. Yağmura ehtiyac-ı şedit oldu. Sonra yağmur başladı, hər tarafta yağdı. Yalnız Karaca Ahmed Sultan’dan itibaren, bir daire içinde kalan Barla mıntıkasına yağmur gelmedi. Üstadımız bundan çox müteessir olaraq dua edirdi. Sonra dedi ki: “Kur’an’ın hizmetine set çekildi, bu köydeki mescidimiz kapandı. Bunda bir eser-i itab var ki yağmur gelmir. Elə isə madam ki Kur’an’ın itabı var. Yâsin Suresi’ni şefaatçi yapıp Kur’an’ın feyzini və bereketini isteyeceğiz.”

§5

Üstadımız, Muhacir Hâfız Ahmed Efendi’ye dedi ki: “Sen qırx bir Yâsin-i Şerif oku.” Muhacir Hâfız Ahmed Efendi (rh) bir kamışa okudu. O kamışı suya koydular. Daha yağmur alâmeti görünmezken, ikindi namazı vaxtında, Üstadımız daima itimat ettiği bir hatırasına binaen Muhacir Hâfız Ahmed Efendi’ye (rh) söyledi ki: “Yâsinler tılsımı açtı, yağmur geləcək.”

§6

Eyni gecede evvelce yağmadığı Barla dairesi içine elə yağdı ki Üstadımızın odasının altındaki Çoban Ahmed’in bahçesindeki duvar yağmurdan yıkıldı. Halbuki Karaca Ahmed Sultan’ın arkasında və deniz kenarında balık avlamakla meşgul olan Şem’î ilə arkadaşları bir damla yağmur görmediler.

§7

İşte bu hâdise kat’iyen delâlet edir ki o yağmur, hizmet-i Kur’an ilə münasebettardır. O rahmet-i âmme içinde bir hususiyet var. Sure-i Yâsin anahtar və şefaatçi oldu və yağmur kâfi miktarda yağdı.

§8

İkinci Surət: Kuraklık zamanında, iyirmi otuz gün içinde yağmur Barla’ya yağmamışken, Yokuşbaşı Çeşmesi yapıldığı bir zamanda menbaına yaxın Üstadımız və biz (yani Süleyman, Mustafa Çavuş, Ahmed Çavuş, Abbas Mehmed... filan) birlikdə cemaatle namaz kıldık. Tesbihattan sonra dua üçün elimizi kaldırdık, Üstadımız yağmur duası etti. Kur’an’ı şefaatçi yaptı. Birden o güneş altında, hər birimizin ellerine yeddi səkkiz damla yağmur düştü. Elimizi indirdik, yağmur kesildi. Cümlemiz bu hale hayret ettik. O vakte qədər iyirmi otuz gündür yağmur gelmemişdi. Yalnız o yağmur duası anında dua eden hər ele, yeddi səkkiz damla düşmesi gösterir ki bunda bir sır var. Üstadımız dedi ki: “Bu bir işarə-i İlahiyedir. Cənabı-Haqq manen dir ki: Mən duayı qəbul edirəm lakin indi yağmur vermirəm.” Demək sonra Sure-i Yâsin şefaat edəcək. Və nitekim də elə olmuşdur.

§9

Elhasıl: Isparta’daki kardeşlerimizin umumî rəhmət içindeki Risale-i Nur’un bereketine dair dava ettikleri hususiyeti, bu iki qüvvətli delil ilə tasdik edirik.

§10

Şem’î, Mustafa Çavuş, Bekir Bey, Muhacir Hâfız Ahmed, Süleyman (r. aleyhim)

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol