Sikke-i Tasdik-i Gaybî

Sikke-i Tasdik-i Gaybi 76. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

(Risale-i Nur’un has şakirdlerinden və ehemmiyetli eski muallimlerden və imanı qüvvətli olan böyük muallimleri təmsil eden Hasan Feyzi’nin Sikke-i Tasdik-i Gaybî’den aldığı bir ilhamla Risale-i Nur hakkında və o nurun menbaı və esası olan nur-u Muhammedî (asm) və həqiqət-i Kur’an və sırr-ı iman tarifinde bu kasideyi yazmış.)

§2

يُرٖيدُونَ لِيُط۟فِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِاَف۟وَاهِهِم۟ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهٖ وَلَو۟ كَرِهَ ال۟كَافِرُونَ

§3

Ahmed yaratılmış o böyük nur-u Ehad’den

§4

Hər zerrede nurdur o, ezelden hem ebedden

§5

Bir nur ki odur hem yüce hem lâyetenahî

§6

Ol Fahr-i Cihan Hazret-i Mahbub-u İlahî

§7

Parlattı cihanı bu güzel nur-u Muhammed (asm)

§8

Halk olmasa olmaz idi bir zerre və bir fert

§9

Ol nuru ânın hər yeri hər zerreyi sarmış

§10

Baştan başa hər dem bu kesif zulmeti yarmış

§11

Bir nur ki odur sade və hem lâyetezelzel

§12

Ârî və berî cümleden üstün və mükemmel

§13

Bir nur ki bütün zerrede o nümayan

§14

Bir nur ki verir kalplere hem aşk ilə iman

§15

Bir nur ki əgər olmasa ol nur hele bir an

§16

Baştan başa zulmette kalır hem də bu ekvan

§17

Bir nur ki deyil elə muhat hem də mahsur

§18

Bir nur ki edər qəlbi də pür-nur, çeşmi də pür-nur

§19

Bir lem’adır ândan bu böyük şems və kamerler

§20

Həmişə bax o nurdan bu acayip koca âlem

§21

Halk oldu o nurdan yenə cennetle cəhənnəm

§22

Şek yox ki o nurdur okunan Hazret-i Kur’an

§23

Ol nur-u ezel hem sebeb-i yaradılış-i insan

§24

Hər şeye odur mebde və asıl və esas hem

§25

Ondan görünür nev-i beşer belə mükerrem

§26

Bir zerre deyil, bahr-i muhit o bahr-i münirden

§27

Hem necə beşer heç kalır hepsi də birden

§28

Şek yox ki cihan, katre-i nurundan o nurun

§29

Şek yox ki bu can, zerre-i nurundan o nurun

§30

Sönsün deyə üflense o derya kimi kaynar

§31

Söndürmeye hem kimde aceb zerre mecal var

§32

Söndürmeye kalkmıştı asırlar dolu küffar

§33

Kahreyledi hər hepsini ol Hazret-i Kahhar

§34

Həmişə sönmüş asırlar, yanır sönmeden ol

§35

Tarihe sorun, kimdir o nur hem kim imiş menfur

§36

Alnında yanan nur-u Muhammed’di Halil’in

§37

Yetmezdi gücü, bakmaya hər çeşm-i alîlin

§38

Görseydi Resul’ün o güzel nurunu, Nemrut

§39

Yakmazdı o dem, nârını ol kâfir-i matrud

§40

Bir sivrisinek öldürür o şah-ı cihanı (!)

§41

Atmıştı Halil’i ateşe çünki o cani

§42

Bir perde açıp söyledi Hak gizli kelâmdan

§43

Ol ateşe bahseyledi hem berd ü selâmdan

§44

“Dostum və Resulüm yüce İbrahim’i ey nâr

§45

At âdetini, yakma bugün, sən onu zinhar!”

§46

Bir gizli hitap geldi də ol dem yenə Hak’tan

§47

Bir abd-i mükerrem də kurtuldu bıçaktan

§48

Ol nurdan üçün Yunus’u hıfzeyledi ol hut

§49

Ol nur ilə kahreyledi hem kavmini ol Lût

§50

Ol hüsn-ü cemal, eyledi âlemleri hayran

§51

Nerden onu bulmuş, əcəba Yusuf-u Ken’an

§52

Hikmət nedir, ol dertlere sabreyledi Eyyüb

§53

Hem sırrı nedir, Yusuf üçün ağladı Yakub

§54

Öldükçe dirildikçe nədən duymadı bir his

§55

Ol namlı nebi, şanlı şehit Hazret-i Cercis

§56

Hasretle nədən ağladılar Âdem və Havva

§57

Kimdendi bu yıllarca süren koskoca dava

§58

Hem âh, nədən terk edilip ravza-i cənnət

§59

Bir dâr-ı qərar oldu nədən âlem-i mihnet

§60

Nur şəhəri olan Tûr’da o dem Hazret-i Musa

§61

Esrar-ı kelâm həmişə çözülüp buldu tecella

§62

Bir parça Zebur’dan okusa Hazret-i Davud

§63

Başlardı hemen sanki böyük mahşer-i mev’ûd

§64

Bilmem ki nədən, yel və sular həmişə onu dinler

§65

Bilmem ki nədən, həmişə işiten âh, deyə inler

§66

Mahluku bütün özünə râm etti Süleyman

§67

Nerdendi bu qüvvət, ona kimdendi bu ferman

§68

Yellerle uçan şanlı böyük taht-ı mukaddes

§69

Esrar-ı ezelden o da duymuş yenə bir ses

§70

Ol hangi acib sır ki çıkar göklere İsa

§71

Kimdir çekilen çarmıha, kimdir yenə Yuda

§72

Nur derdi üçün tahtını terk eyledi Edhem

§73

Bir başkasının tahtı olur derdine merhem

§74

Çox şahs-ı veli, nur ilə hem etti kanaat

§75

Çox şahs-ı denî, nur ilə hem buldu keramet

§76

Hər hepsi də pervanesi, üftadesi nurun

§77

Hər hepsi muamma, gücü yetmez bu şuurun

§78

Şakk etti kamer, Fahr-i Beşer, ol yüce Server

§79

Hər yerde və hər anda onun nuru muzaffer

§80

Kur’an’dı kavli, nurdu yolu, ümmeti mutlu

§81

Ümmet olanın qəlbi bütün nur ilə doldu

§82

Çekmezdi keder, ol sözü cevher, özü kevser

§83

Ol Sure-i Kevser, dedi a’dasına “Ebter!”

§84

Ol Şems-i Ezel’den kaçınan ol kuru başlar

§85

Gayya-i cehennemde bütün yakmış ateşler

§86

Bitmişdi nefes, çıkmadı ses, bıktı da hər kəs

§87

Ol nura varıp baş eğerek həmişə dediler pes

§88

İdraki olan kafile ayrıldı Kureyş’ten

§89

Feyz almaq üçün doğmuş olan şanlı güneşten

§90

Ol kevser-i Ahmed’den içip hər biri tas tas

§91

Olmuştu o gün sanki mücella birer elmas

§92

Ol başlara taç, derde ilaç, mürşid-i âlem

§93

Eylerdi nazar bunlara nuruyla demâdem

§94

Bunlardı o a’dayı boğan bir alay arslan

§95

Hak uğruna, nur uğruna olmuş çoğu kurban

§96

Bunlardan o gün ehl-i nifak cümle kaçardı

§97

Müşrik isə ol aklı anın kalmaz uçardı

§98

Bunlardı o Peygamberin ashabı və âli

§99

Dünyada və ukbada da hem şanları âlî

§100

Tavsif edir bunları həmişə şöylece Kur’an:

§101

Sulh vaxtı koyun, kavgada kükrek birer arslan

§102

Həmişə yüzleri pâk, sözleri hak, yolları haktı

§103

Merkepleri yeller kimi Düldül’dü, Burak’tı

§104

Bir cezbe-i “Yâ Hay!” ilə seller kimi aktı

§105

A’daya varıp hər biri şimşek kimi çaktı

§106

Bunlardı o gün halka-i tevhidi kuranlar

§107

Bunlardı o gün baltalayıp küfrü kıranlar

§108

Bunlardı mübarək yüce cemiyet-i şûra

§109

Bunlardı o nurdan dizilen halka-i kübra

§110

Bunlardı alan Suriye, Irak, ülke-i Kisra

§111

Bunlarla ziyadar o karanlık koca səhra

§112

Bunlardı veren hasta, alîl gözlere bir fer

§113

Bunlardı o tarihe geçen şanlı gazanfer

§114

Hər hepsi də bir zerre-i nuru o Habib’in

§115

Hər an görünür gözlere ondan nice yüz min

§116

Nur altına girmiş bulunan türlü cemaat

§117

Hem buldu beka hem də bütün gördü adalet

§118

Derhal açılıp gökyüzü hem parladı ol nurdan gelen Risalei’n-Nur

§119

Hallak-ı Rahîm eyledi mahlukunu mesrur

§120

Zulmet dağılıp başladı bir yepyeni gündüz

§121

Bir neşe duyup sustu biraz ağlayan o göz

§122

Bir dem hətta düşmezken onun âhı dilinden

§123

Kurtuldu, yazık dertli beşer derdin elinden

§124

Ol taze güneş, ülkeye serptikçe ışıklar

§125

Həmişə şâd olacaq, şevk bulacaq qəlbi kırıklar

§126

Hər kalbe sürur, hər göze nur doldu bu günden

§127

Bir müjde verir sanki o bir şanlı düğünden

§128

Arz eyleyelim ol yüce Allah’a şükürler

§129

Kalkar bu kahr, cehl ü dalal, şirk ü küfürler

§130

Ol nur-u hüda saldı ziya, kalbe safa hem

§131

Gösterdi beka, göçtü fena, buldu vefa hem

§132

Çıkmıştı şakî, geldi nakî, gördü adâvet

§133

Eylerdi nefiy, oldu hafî nur-u hidayet

§134

Fışkırdı Risale-i Nur, ufuktan nur-u risalet

§135

Ol nur-u risalet verəcək emn ü adalet

§136

Allah’a şükür, kalkmada həmişə cümle karanlık

§137

Allah’a şükür, dolmada həmişə kalbe ferahlık

§138

Allah’a şükür, bax bugün perde açıldı

§139

Âlemlere artıq yenə bir neşe saçıldı

§140

Artıq bu sönük canlara can üfledi canan

§141

Artıq bu gönül derdine ol eyledi derman

§142

Bir fasl-ı bahar başladı illerde bu günden

§143

Bir sohbet-i gül başladı dillerde bu günden

§144

Məndən mənə mən getmək üçün Risale-i Nur deyə koştum

§145

Nur derdine düştüm də denizler kimi coştum

§146

Bir zerrecik olsun bulayım deyər də ararken

§147

Düştüm yenə derya kimi bir nura bugün mən

§148

Verdim ona mən gönlümü baştan başa artıq

§149

Maşukum odur indi mənim, mən ona âşık

§150

Ol nur-u ezel hem kararan kalplere lâyık

§151

Ol nurdan alır feyzini hem cümle halâyık

§152

Kahreyledi ol zulmeti Risale-i Nur’a akanlar

§153

Nur kahrına uğrar, ona hasmane bakanlar

§154

Küfrün bütün alayı hücum etse də ey nur

§155

Etməz səni dûr, öz olur bəlkə də makhur

§156

Sensin yenə hazır, yenə sensin bizə nâzır

§157

Ey nur-u Rahîm, ey ebedî bir cilve-i qüdrət-i Fâtır

§158

Bir neşe duyurdun imanla sırr-ı ezelden

§159

Bir müjde getirdin bizə ol namlı güzelden

§160

Madam ki içirdin bizə ol âb-ı hayattan

§161

Bir zerre qədər kalmadı havf indi memattan

§162

Hasret yaşadık nuruna yıllarca bütün biz

§163

Masum və alîl, türlü bela çekti sebepsiz

§164

Yıllarca akan, kan dolu gözyaşları dinsin

§165

Zalim yere batsın, o zulüm bir yere sinsin

§166

Yıllarca, asırlarca bu nurun yenə yansın

§167

Öksüz və yetim, dul və alîl hepsi də kansın

§168

Ey nur gülü, nur çehreni öpsem dudağından

§169

Qəlb bahçesinin kalbine diksem budağından

§170

Hər dem kokarak hem o güzel rayihasından

§171

Çıksam yenə mən âlem-i fâni tasasından

§172

Nur güllerin açsın, yenə miskler kimi tütsün

§173

Sinemde bu can bülbülü tevhid ilə ötsün

§174

Sensin bizə bir neşe veren ol gül-ü hâlis

§175

Sensin bizə hem cümleden a’lâ, də muhlis

§176

Ey nur-u risaletten gelen bir bürhan-ı Kur’an

§177

Ey sırr-ı Furkan’dan çıkan hüccet-i iman

§178

Sendin bizə matlub, yenə sendin bizə mev’ûd

§179

Sayende bugün hər kəs olur zinde və mesud

§180

Hər an səni bekler və sayıklardı bu dünya

§181

Hak özünü gösterdi, bugün bitti o rüya

§182

Min üç yüz senedir toprağa dönmüş nice milyar

§183

Mü’min və muvahhid səni gözlerdi həmişə ey yâr

§184

Hər hepsi də səndən yana söylerdi kelâmı

§185

Hər hepsi də hər an sənə eylerdi selâmı

§186

Nur çehreni açsan, atarak perdeyi yüzden

§187

Söyler mənə ruhum yenə مَا از۟دَد۟تُ يَقٖينًا

§188

Vallah, ezelden bunu mən eyledim ezber

§189

Risalei’n-Nur’dur vallah o son müceddid-i ekber

§190

Yüzlerce senet hem nice yüzlerce işarə

§191

Eyler bu mukaddes koca davaya şehadet

§192

En başta gelen şahid-i adl Hazret-i Kur’an

§193

Göstermiş ayânen otuz üç yerde o bürhan

§194

يَا مُد۟رِكًا nin kalbine gömmüş Esedullah

§195

Çox sır ki bilenler olur həmişə sənə âgâh

§196

كُن۟ قَادِرِىَّ ال۟وَق۟تِ demiş ol Pîr-i Muazzam

§197

Minlərlə veli hem yenə yapmış buna min zam

§198

Mu’cizdir o söz, haktır o öz, görmedi hər göz

§199

Artıq bu muammaları gel sən bizə bir çöz

§200

Altıncı Söz’ün aldı bütün fiil ü sıfâtı

§201

Verdim də arındım ona hem zat u həyatı

§202

Müflis və fakir beklirəm indi kapında

§203

Tevhide eriştir məni, gel varını sun da

§204

Mən mən deyə yazdımsa da sensin yenə ol mən

§205

Hiçten ne çıkar hem mənə benlik yenə səndən

§206

Affet məni ey affı böyük, lütfu böyük Risalei’n-Nur

§207

Bir dem hətta hem eyleme səndən məni yâ Rabbenâ mehcur

§208

Nur aşkına, Hak aşkına, dost aşkına ey nur

§209

Nurunla və sırrınla bugün kıl bizi mesrur

§210

Ey nur-u Ezel’den gelen nur-u Muhammed (asm)

§211

Ey sırr-ı imandan gelen nur-u müebbed

§212

Minlərlə yetimin duyulan âhını bir kes

§213

Sarsar o böyük arşı da vallah bu çıkan ses

§214

Vallah cemilsin, yeter artıq bu celalin

§215

Göster bizə ey nur-u Muhammed, bir kere cemalin

§216

Dergâhını aç, et bizə ihsan, yenə ey nur-u risalet

§217

Biz dertli kuluz, kıl bizə derman, yenə ey nur-u həqiqət

§218

Emmare olan nefsimizin emrine uyduk

§219

Ver bizlərə sən nur ilə îkan, yenə ey nur-u Kur’an

§220

Hırs ateşi sönsün də gönül gülşene dönsün

§221

Saç nurunu hem feyzini hər an, yenə ey nur-u iman

§222

Sən nur-u Bedî’, nur-u Rahîm’sin bizə lütfet

§223

Həmişə isteğimiz aşk ilə iman, yenə ey nur-u İlahî

§224

Dinin çekilip dev kimi saldırmada vahşet

§225

Rahm et, bizi gark etmeye tufan, yenə ey nur-u Rahmanî

§226

Pür-nura boyansın bütün âfakı cihanın

§227

Hər yerde okunsun da bu Kur’an, yenə ey nur-u Sübhanî

§228

Mahbubuna uyduk, hepimiz ümmeti olduk

§229

Ağlatma yeter, et bizi handan, yenə ey nur-u Rabbanî

§230

Ol ravza-i pâk-i Ahmed’i (asm) göster bizə bir dem

§231

Artıq olalım həmişə ona kurban, yenə ey nur-u Samedanî

§232

İslâm’a zafer ver, bizi kurtar, bizi güldür

§233

A’damızı et hâk ilə yeksan, yenə ey nur-u Furkanî

§234

Hər belde-i İslâm ilə olsun bu yeşil yurt

§235

Tâ haşre qədər cennet-i canan, yenə ey nur-u imanî

§236

Ol Fahr-i Cihan, Âl-i Abâ hakkı üçün hem yâ Rab

§237

Hıfzet bizi âfat u beladan yâ Nure’l-Envar bihakkı ismike’n-Nur!

§238

اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ

§239

وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ

§240

Mübarək Üstadım Efendim!

§241

O böyük və güzel, has nurunun bu fakir və biçarə talebenize bu vâdide və bu şəkildə olan ihsan və ikramatını eynilə huzur-u irfanınıza sunur və bu vesile ilə mübarək ellerinizi və dâmen-i pâkinizi bir daha öpmek şerefiyle müşerref oluram, qəbul buyrulmasını Hazretinizden istirham ederim efendim.

§242

Âciz və biçarə talebeniz

§243

Hasan Feyzi

§244

رَحِمَهُ اللّٰهُ بِعَدَدِ حُرُوفِ رَسَائِلِ ال۟مَك۟تُوبَةِ وَ ال۟مَق۟رُوئَةِ اٰمٖينَ

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol