Barla Lâhikası

Barla Lahikası 242. Mektup

Fuente: Diyanet/Hizmet Vakfı Turkish text archive (alitekdemir) · Diyanet/Hizmet Vakfı corrected original, digital transcript
Risale reading plan
La traducción automática puede contener errores; no es una edición oficial verificada.
§1

(Mesud’un garib bir fıkrasıdır.)

§2

Kamer yeni tulû ettiği esnada, onun aydınlığına ve gecenin serinliğinden arpanın yumuşaması hasebiyle orak biçmekte iken, kamerin güzelliğine ve şeffaflığına bakarak ve orağın bitmemesi, Nurları yazmaktan mahrum kaldığımı tahayyürane ve meyusane düşünmekte iken bilmem iğfalat, bilmem tulûat, hatırıma gelen şu sözü söyledim: “Yâ Rab! İsmim Mesud, kendim bîsud, çok çalıştım; olamadım mesud.” dedim ve arpa biçmeye devam ettim.

§3

Aradan bir müddet geçtikten sonra yattım. Menamda dediler ki: “Bırakma Üstadın Said’in eteğini, eyler seni mesud.” Derhal uyandım, ay hemen kaybolmak üzere. Derhal “Yâ Rab! Ben saadet-i dünyeviye istemedim, tövbekâr oldum.” Saadet-i uhreviyemin, sizin duanızla olacağı telkin edilmiştir ve duanıza muhtacım. Bendenizi duadan diriğ buyurmamanızı temenni eder, el ve ayaklarınızdan öperim Efendim Hazretleri.

§4

Mesud (rh)

Private reading note

This note stays on this device and is never uploaded to a server.

Up to 1,200 characters