Sikke-i Tasdik-i Gaybî

Sikke-i Tasdik-i Gaybi 76. Mektup

Fuente: Diyanet/Hizmet Vakfı Turkish text archive (alitekdemir) · Diyanet/Hizmet Vakfı corrected original, digital transcript
Risale reading plan
La traducción automática puede contener errores; no es una edición oficial verificada.
§1

(Risale-i Nur’un has şakirdlerinden ve ehemmiyetli eski muallimlerden ve imanı kuvvetli olan büyük muallimleri temsil eden Hasan Feyzi’nin Sikke-i Tasdik-i Gaybî’den aldığı bir ilhamla Risale-i Nur hakkında ve o nurun menbaı ve esası olan nur-u Muhammedî (asm) ve hakikat-i Kur’an ve sırr-ı iman tarifinde bu kasideyi yazmış.)

§2

يُرٖيدُونَ لِيُط۟فِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِاَف۟وَاهِهِم۟ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهٖ وَلَو۟ كَرِهَ ال۟كَافِرُونَ

§3

Ahmed yaratılmış o büyük nur-u Ehad’den

§4

Her zerrede nurdur o, ezelden hem ebedden

§5

Bir nur ki odur hem yüce hem lâyetenahî

§6

Ol Fahr-i Cihan Hazret-i Mahbub-u İlahî

§7

Parlattı cihanı bu güzel nur-u Muhammed (asm)

§8

Halk olmasa olmaz idi bir zerre ve bir fert

§9

Ol nuru ânın her yeri her zerreyi sarmış

§10

Baştan başa her dem bu kesif zulmeti yarmış

§11

Bir nur ki odur sade ve hem lâyetezelzel

§12

Ârî ve berî cümleden üstün ve mükemmel

§13

Bir nur ki bütün zerrede o nümayan

§14

Bir nur ki verir kalplere hem aşk ile iman

§15

Bir nur ki eğer olmasa ol nur hele bir an

§16

Baştan başa zulmette kalır hem de bu ekvan

§17

Bir nur ki değil öyle muhat hem dahi mahsur

§18

Bir nur ki eder kalbi de pür-nur, çeşmi de pür-nur

§19

Bir lem’adır ândan şu büyük şems ve kamerler

§20

Hep işte o nurdan bu acayip koca âlem

§21

Halk oldu o nurdan yine cennetle cehennem

§22

Şek yok ki o nurdur okunan Hazret-i Kur’an

§23

Ol nur-u ezel hem sebeb-i hilkat-i insan

§24

Her şeye odur mebde ve asıl ve esas hem

§25

Ondan görünür nev-i beşer böyle mükerrem

§26

Bir zerre değil, bahr-i muhit o bahr-i münirden

§27

Hem nasıl beşer hiç kalıyor hepsi de birden

§28

Şek yok ki cihan, katre-i nurundan o nurun

§29

Şek yok ki bu can, zerre-i nurundan o nurun

§30

Sönsün diye üflense o derya gibi kaynar

§31

Söndürmeye hem kimde aceb zerre mecal var

§32

Söndürmeye kalkmıştı asırlar dolu küffar

§33

Kahreyledi her hepsini ol Hazret-i Kahhar

§34

Hep sönmüş asırlar, yanıyor sönmeden ol

§35

Tarihe sorun, kimdir o nur hem kim imiş menfur

§36

Alnında yanan nur-u Muhammed’di Halil’in

§37

Yetmezdi gücü, bakmaya her çeşm-i alîlin

§38

Görseydi Resul’ün o güzel nurunu, Nemrut

§39

Yakmazdı o dem, nârını ol kâfir-i matrud

§40

Bir sivrisinek öldürüyor o şah-ı cihanı (!)

§41

Atmıştı Halil’i ateşe çünkü o cani

§42

Bir perde açıp söyledi Hak gizli kelâmdan

§43

Ol ateşe bahseyledi hem berd ü selâmdan

§44

“Dostum ve Resulüm yüce İbrahim’i ey nâr

§45

At âdetini, yakma bugün, sen onu zinhar!”

§46

Bir gizli hitap geldi de ol dem yine Hak’tan

§47

Bir abd-i mükerrem dahi kurtuldu bıçaktan

§48

Ol nurdan için Yunus’u hıfzeyledi ol hut

§49

Ol nur ile kahreyledi hem kavmini ol Lût

§50

Ol hüsn-ü cemal, eyledi âlemleri hayran

§51

Nerden onu bulmuş, acaba Yusuf-u Ken’an

§52

Hikmet nedir, ol dertlere sabreyledi Eyyüb

§53

Hem sırrı nedir, Yusuf için ağladı Yakub

§54

Öldükçe dirildikçe neden duymadı bir his

§55

Ol namlı nebi, şanlı şehit Hazret-i Cercis

§56

Hasretle neden ağladılar Âdem ve Havva

§57

Kimdendi bu yıllarca süren koskoca dava

§58

Hem âh, neden terk edilip ravza-i cennet

§59

Bir dâr-ı karar oldu neden âlem-i mihnet

§60

Nur şehri olan Tûr’da o dem Hazret-i Musa

§61

Esrar-ı kelâm hep çözülüp buldu tecella

§62

Bir parça Zebur’dan okusa Hazret-i Davud

§63

Başlardı hemen sanki büyük mahşer-i mev’ûd

§64

Bilmem ki neden, yel ve sular hep onu dinler

§65

Bilmem ki neden, hep işiten âh, diye inler

§66

Mahluku bütün kendine râm etti Süleyman

§67

Nerdendi bu kuvvet, ona kimdendi bu ferman

§68

Yellerle uçan şanlı büyük taht-ı mukaddes

§69

Esrar-ı ezelden o da duymuş yine bir ses

§70

Ol hangi acib sır ki çıkar göklere İsa

§71

Kimdir çekilen çarmıha, kimdir yine Yuda

§72

Nur derdi için tahtını terk eyledi Edhem

§73

Bir başkasının tahtı olur derdine merhem

§74

Çok şahs-ı veli, nur ile hem etti kanaat

§75

Çok şahs-ı denî, nur ile hem buldu keramet

§76

Her hepsi de pervanesi, üftadesi nurun

§77

Her hepsi muamma, gücü yetmez bu şuurun

§78

Şakk etti kamer, Fahr-i Beşer, ol yüce Server

§79

Her yerde ve her anda onun nuru muzaffer

§80

Kur’an’dı kavli, nurdu yolu, ümmeti mutlu

§81

Ümmet olanın kalbi bütün nur ile doldu

§82

Çekmezdi keder, ol sözü cevher, özü kevser

§83

Ol Sure-i Kevser, dedi a’dasına “Ebter!”

§84

Ol Şems-i Ezel’den kaçınan ol kuru başlar

§85

Gayya-i cehennemde bütün yakmış ateşler

§86

Bitmişti nefes, çıkmadı ses, bıktı da herkes

§87

Ol nura varıp baş eğerek hep dediler pes

§88

İdraki olan kafile ayrıldı Kureyş’ten

§89

Feyz almak için doğmuş olan şanlı güneşten

§90

Ol kevser-i Ahmed’den içip her biri tas tas

§91

Olmuştu o gün sanki mücella birer elmas

§92

Ol başlara taç, derde ilaç, mürşid-i âlem

§93

Eylerdi nazar bunlara nuruyla demâdem

§94

Bunlardı o a’dayı boğan bir alay arslan

§95

Hak uğruna, nur uğruna olmuş çoğu kurban

§96

Bunlardan o gün ehl-i nifak cümle kaçardı

§97

Müşrik ise ol aklı anın kalmaz uçardı

§98

Bunlardı o Peygamberin ashabı ve âli

§99

Dünyada ve ukbada da hem şanları âlî

§100

Tavsif ediyor bunları hep şöylece Kur’an:

§101

Sulh vakti koyun, kavgada kükrek birer arslan

§102

Hep yüzleri pâk, sözleri hak, yolları haktı

§103

Merkepleri yeller gibi Düldül’dü, Burak’tı

§104

Bir cezbe-i “Yâ Hay!” ile seller gibi aktı

§105

A’daya varıp her biri şimşek gibi çaktı

§106

Bunlardı o gün halka-i tevhidi kuranlar

§107

Bunlardı o gün baltalayıp küfrü kıranlar

§108

Bunlardı mübarek yüce cemiyet-i şûra

§109

Bunlardı o nurdan dizilen halka-i kübra

§110

Bunlardı alan Suriye, Irak, ülke-i Kisra

§111

Bunlarla ziyadar o karanlık koca sahra

§112

Bunlardı veren hasta, alîl gözlere bir fer

§113

Bunlardı o tarihe geçen şanlı gazanfer

§114

Her hepsi de bir zerre-i nuru o Habib’in

§115

Her an görünür gözlere ondan nice yüz bin

§116

Nur altına girmiş bulunan türlü cemaat

§117

Hem buldu beka hem de bütün gördü adalet

§118

Derhal açılıp gökyüzü hem parladı ol nurdan gelen Risalei’n-Nur

§119

Hallak-ı Rahîm eyledi mahlukunu mesrur

§120

Zulmet dağılıp başladı bir yepyeni gündüz

§121

Bir neşe duyup sustu biraz ağlayan o göz

§122

Bir dem bile düşmezken onun âhı dilinden

§123

Kurtuldu, yazık dertli beşer derdin elinden

§124

Ol taze güneş, ülkeye serptikçe ışıklar

§125

Hep şâd olacak, şevk bulacak kalbi kırıklar

§126

Her kalbe sürur, her göze nur doldu bu günden

§127

Bir müjde verir sanki o bir şanlı düğünden

§128

Arz eyleyelim ol yüce Allah’a şükürler

§129

Kalkar bu kahr, cehl ü dalal, şirk ü küfürler

§130

Ol nur-u hüda saldı ziya, kalbe safa hem

§131

Gösterdi beka, göçtü fena, buldu vefa hem

§132

Çıkmıştı şakî, geldi nakî, gördü adâvet

§133

Eylerdi nefiy, oldu hafî nur-u hidayet

§134

Fışkırdı Risale-i Nur, ufuktan nur-u risalet

§135

Ol nur-u risalet verecek emn ü adalet

§136

Allah’a şükür, kalkmada hep cümle karanlık

§137

Allah’a şükür, dolmada hep kalbe ferahlık

§138

Allah’a şükür, işte bugün perde açıldı

§139

Âlemlere artık yine bir neşe saçıldı

§140

Artık bu sönük canlara can üfledi canan

§141

Artık bu gönül derdine ol eyledi derman

§142

Bir fasl-ı bahar başladı illerde bu günden

§143

Bir sohbet-i gül başladı dillerde bu günden

§144

Benden bana ben gitmek için Risale-i Nur diye koştum

§145

Nur derdine düştüm de denizler gibi coştum

§146

Bir zerrecik olsun bulayım der de ararken

§147

Düştüm yine derya gibi bir nura bugün ben

§148

Verdim ona ben gönlümü baştan başa artık

§149

Maşukum odur şimdi benim, ben ona âşık

§150

Ol nur-u ezel hem kararan kalplere lâyık

§151

Ol nurdan alır feyzini hem cümle halâyık

§152

Kahreyledi ol zulmeti Risale-i Nur’a akanlar

§153

Nur kahrına uğrar, ona hasmane bakanlar

§154

Küfrün bütün alayı hücum etse de ey nur

§155

Etmez seni dûr, kendi olur belki de makhur

§156

Sensin yine hazır, yine sensin bize nâzır

§157

Ey nur-u Rahîm, ey ebedî bir cilve-i kudret-i Fâtır

§158

Bir neşe duyurdun imanla sırr-ı ezelden

§159

Bir müjde getirdin bize ol namlı güzelden

§160

Mademki içirdin bize ol âb-ı hayattan

§161

Bir zerre kadar kalmadı havf şimdi memattan

§162

Hasret yaşadık nuruna yıllarca bütün biz

§163

Masum ve alîl, türlü bela çekti sebepsiz

§164

Yıllarca akan, kan dolu gözyaşları dinsin

§165

Zalim yere batsın, o zulüm bir yere sinsin

§166

Yıllarca, asırlarca bu nurun yine yansın

§167

Öksüz ve yetim, dul ve alîl hepsi de kansın

§168

Ey nur gülü, nur çehreni öpsem dudağından

§169

Kalp bahçesinin kalbine diksem budağından

§170

Her dem kokarak hem o güzel rayihasından

§171

Çıksam yine ben âlem-i fâni tasasından

§172

Nur güllerin açsın, yine miskler gibi tütsün

§173

Sinemde bu can bülbülü tevhid ile ötsün

§174

Sensin bize bir neşe veren ol gül-ü hâlis

§175

Sensin bize hem cümleden a’lâ, dahi muhlis

§176

Ey nur-u risaletten gelen bir bürhan-ı Kur’an

§177

Ey sırr-ı Furkan’dan çıkan hüccet-i iman

§178

Sendin bize matlub, yine sendin bize mev’ûd

§179

Sayende bugün herkes olur zinde ve mesud

§180

Her an seni bekler ve sayıklardı bu dünya

§181

Hak kendini gösterdi, bugün bitti o rüya

§182

Bin üç yüz senedir toprağa dönmüş nice milyar

§183

Mü’min ve muvahhid seni gözlerdi hep ey yâr

§184

Her hepsi de senden yana söylerdi kelâmı

§185

Her hepsi de her an sana eylerdi selâmı

§186

Nur çehreni açsan, atarak perdeyi yüzden

§187

Söyler bana ruhum yine مَا از۟دَد۟تُ يَقٖينًا

§188

Vallah, ezelden bunu ben eyledim ezber

§189

Risalei’n-Nur’dur vallah o son müceddid-i ekber

§190

Yüzlerce senet hem nice yüzlerce işaret

§191

Eyler bu mukaddes koca davaya şehadet

§192

En başta gelen şahid-i adl Hazret-i Kur’an

§193

Göstermiş ayânen otuz üç yerde o bürhan

§194

يَا مُد۟رِكًا nin kalbine gömmüş Esedullah

§195

Çok sır ki bilenler oluyor hep sana âgâh

§196

كُن۟ قَادِرِىَّ ال۟وَق۟تِ demiş ol Pîr-i Muazzam

§197

Binlerce veli hem yine yapmış buna bin zam

§198

Mu’cizdir o söz, haktır o öz, görmedi her göz

§199

Artık bu muammaları gel sen bize bir çöz

§200

Altıncı Söz’ün aldı bütün fiil ü sıfâtı

§201

Verdim de arındım ona hem zat u hayatı

§202

Müflis ve fakir bekliyorum şimdi kapında

§203

Tevhide eriştir beni, gel varını sun da

§204

Ben ben diye yazdımsa da sensin yine ol ben

§205

Hiçten ne çıkar hem bana benlik yine senden

§206

Affet beni ey affı büyük, lütfu büyük Risalei’n-Nur

§207

Bir dem bile hem eyleme senden beni yâ Rabbenâ mehcur

§208

Nur aşkına, Hak aşkına, dost aşkına ey nur

§209

Nurunla ve sırrınla bugün kıl bizi mesrur

§210

Ey nur-u Ezel’den gelen nur-u Muhammed (asm)

§211

Ey sırr-ı imandan gelen nur-u müebbed

§212

Binlerce yetimin duyulan âhını bir kes

§213

Sarsar o büyük arşı da vallah bu çıkan ses

§214

Vallah cemilsin, yeter artık bu celalin

§215

Göster bize ey nur-u Muhammed, bir kere cemalin

§216

Dergâhını aç, et bize ihsan, yine ey nur-u risalet

§217

Biz dertli kuluz, kıl bize derman, yine ey nur-u hakikat

§218

Emmare olan nefsimizin emrine uyduk

§219

Ver bizlere sen nur ile îkan, yine ey nur-u Kur’an

§220

Hırs ateşi sönsün de gönül gülşene dönsün

§221

Saç nurunu hem feyzini her an, yine ey nur-u iman

§222

Sen nur-u Bedî’, nur-u Rahîm’sin bize lütfet

§223

Hep isteğimiz aşk ile iman, yine ey nur-u İlahî

§224

Dinin çekilip dev gibi saldırmada vahşet

§225

Rahm et, bizi gark etmeye tufan, yine ey nur-u Rahmanî

§226

Pür-nura boyansın bütün âfakı cihanın

§227

Her yerde okunsun da bu Kur’an, yine ey nur-u Sübhanî

§228

Mahbubuna uyduk, hepimiz ümmeti olduk

§229

Ağlatma yeter, et bizi handan, yine ey nur-u Rabbanî

§230

Ol ravza-i pâk-i Ahmed’i (asm) göster bize bir dem

§231

Artık olalım hep ona kurban, yine ey nur-u Samedanî

§232

İslâm’a zafer ver, bizi kurtar, bizi güldür

§233

A’damızı et hâk ile yeksan, yine ey nur-u Furkanî

§234

Her belde-i İslâm ile olsun bu yeşil yurt

§235

Tâ haşre kadar cennet-i canan, yine ey nur-u imanî

§236

Ol Fahr-i Cihan, Âl-i Abâ hakkı için hem yâ Rab

§237

Hıfzet bizi âfat u beladan yâ Nure’l-Envar bihakkı ismike’n-Nur!

§238

اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ

§239

وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ

§240

Mübarek Üstadım Efendim!

§241

O büyük ve güzel, has nurunun bu fakir ve bîçare talebenize bu vâdide ve bu şekilde olan ihsan ve ikramatını aynen huzur-u irfanınıza sunuyor ve bu vesile ile mübarek ellerinizi ve dâmen-i pâkinizi bir daha öpmek şerefiyle müşerref oluyorum, kabul buyrulmasını Hazretinizden istirham ederim efendim.

§242

Âciz ve bîçare talebeniz

§243

Hasan Feyzi

§244

رَحِمَهُ اللّٰهُ بِعَدَدِ حُرُوفِ رَسَائِلِ ال۟مَك۟تُوبَةِ وَ ال۟مَق۟رُوئَةِ اٰمٖينَ

Private reading note

This note stays on this device and is never uploaded to a server.

Up to 1,200 characters