(Hâfız Ali’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 165. Məktub
Sevgili Üstadım Efendim Hazretleri!
Otuz Birinci Məktub’un On Beşinci Lem’a’sının birinci kısmını, böyük bir meserretle aldım.
Sevgili Üstadım! Zaten fakir, âcizane nazarımda “Şems-i Hidayet’ten neşr-i envar eden Sözler” hak və hem həqiqət olaraq, həqiqət âleminin çarşısıdır. Həqiqət âleminde ne varsa o qədər zengin, o qədər mücehhez, o qədər bîpâyandır. Belə bir çarşı-yı âlem mallarını almaq lâzım ki bir padşah qüvvəti olsun. Əgər görmekse elə bir keskin, nâfiz, seyyar bir nazar olmalı ki seyr ü seyahat ilə görebilsin. Bu da çox ender bulunduğundan, almaq və görmək üçün lâzım ki bütün malların bir numune levhası bulunsun.
Ey sevgili Üstad! Hər numune levhaları mukaddema görülürdü ki yalnız bir parça ilə topların və küllîlerin nevilerini gösterir. Daha bir şeye yaramaz. Lakin serâser nur olan hazine-i bînihayenin fihriste və numune levhasının hər parçasından “hanifen müslimen” gömleği çıkacaq hârika derecede parçaları və kıymetleri hâvidirler. Necə umuma muhalif külliyatla hârika olduğu kimi, cüz’iyatlarıyla hârika bir hâtemi daşıyırlar.
Bəli Üstadım, bu məktubu istinsah ederken qəlb və ruhum cûş u hurûşa gələrək bütün envar-ı resaili kemal-i şevk və tahassürle görmək istiyordular.
Demək Üstadım, umum risalelerin hər parçasına ehtiyacımız olduğu kimi hər parçayı da birden görmeye şiddetle ihtiyaç varmış. Cenab-ı Vâcibü’l-vücud sizə kemal-i rəhmət və merhametinden, o rəhmət və merhametinin iktizasıyla nâil-i mükâfat buyursun, âmin!
Hâfız Ali

