(Yıldız Məktubu)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 228. Məktub
وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Aziz, sıddık qardaşlarım, hizmet-i Kur’aniyede çalışkan arkadaşlarım Səbri, Hüsrev, Hâfız Ali, Re’fet, Bekir, Lütfü, Rüşdü!
Sizə cemaziye’l-âhir ayında vuku bulan bir hâdise-i semaviye münasibətilə bir mesele beyan edəcəyəm. Belə ki:
Hazret-i Zat-ı Ahmediye aleyhissalâtü Vəssalamın zuhuru zamanında وَاِذَا ال۟كَوَاكِبُ ان۟تَثَرَت۟ âyetinin bir numunesini gösterir bir tarzda, recm-i şeyatîne alâmet olan yıldızların düşmesi kesretle vuku bulmuşdur. Ehl-i tahkikin nazarında; o zaman vahiy zamanı geldiğinden vahye şübhə gelmemek üçün kâhinler kimi gaybî və cinler vasıtasıyla semavî haberlerine karışanlara set çekmeye alâmet və işarə olmakla birlikdə, Zat-ı Ahmediye aleyhissalâtü Vəssalam cin və inse mebus olaraq teşrifine semavat ehlince bir şenlik, bir bayram kimi bir alâmet-i sürur olduğunu, ehl-i keşif və həqiqət hükmetmişlerdir. Hem o mebus zat, ehl-i küfür və dalalet üçün bir nîran-ı muhrika və ehl-i hidayet üçün envar-ı muşrıka menbaı olduğuna, gaybî və semavî bir işarətir.
Indi bu cemaziye’l-âhirde emsali görülmemiş bir tarzda, gece saat dörtte başlayıp beş və beş buçuğa qədər devam eden yıldızların düşmesi, ehemmiyetli bir hâdise-i semaviyedir. Semavatın hâdisatı zeminimize baktığı cihetle, herhalde o hâdisatın də küre-i arzda bir eseri olacaqdır. Cənabı-Haqqın rahmetine sığınmalıyız ki nîran-ı muhrika yapmasın, envar-ı muşrıkaya çevirsin.
Bəli, necə ki Kur’an-ı Hakîm’in surelerinde, ayələr birbirine bakar, işarə edərlər. Elə də Cənabı-Haqqın bir Kur’an-ı Kebir’i olan bu kainatın ulvi, süflî sureleri də birbirine bakar, birbirinin nüktelerini izhar edər. Sema suresinde bizim kimi lafz-ı Celal’i yalnız kırmızı yazmak deyil bəlkə nur yaldızıyla lafza-i Celal kimi yazılan yıldızlar və o yıldızlardan fışkıran nurani nöqtələr, əlbəttə bir işarə fişekleri hükmünde, birer sırrı ilan ettiğini, o mu’ciz-nüma semavî suresinin şanındandır. Kendimizce bir fâl-i xeyr addetmeliyiz.
Sâniyen: Sizə semavatın kırmızı yıldızlarını andıran, Kur’an’daki ism-i Celal’in iki min səkkiz yüz altı (2806) defa tekerrürü, Kur’an semasını o nurani yıldızlarla ziynetlendirmiş və o adetlerin sahifeler, yarpaqlar, surələr itibarıyla birbirine manidar münasebat-ı tevafukiyeleri, daha ziyade letafetini, ziynetini güzelleştirmiş.
Bu defa sizə öz nüsha-i Kur’aniyemi gönderirəm. Bu nüshamda sizə gönderilen listeye göre işarəler koydum. İsm-i Celal və ism-i Rabb’e ayrı ayrı işarə vaz’edildi.
İsm-i Celal’in tevafukat-ı adediyesi hem muntazamdır hem manidardır lakin bir parça dikkat istəyər. Çünki risalelerde görünen tevafuk kimi daima sahife sahifeye bakmır. Bazen sahife mukabiline deyil bəlkə bir arkasına və ya arkasının mukabiline bakar. Bazen bir yarpaq atlar, bazen bir sahife iki sahifenin mecmuuna bakar.
Mesela, otuz beşinci sahifede on üç adet lafza-i Celal gəlir. Arkasına səkkiz, sonra beş gəlir. Demək o on üç adet bu iki rakama birden bakar ki o da on üç edir və hâkeza…
Hem bazen bir sahife, iki sahifenin mecmuuna bakmakla birlikdə eyni surətində iki adet gəlir, hər biri onun bir cüzünü gösterir. Mesela, Sure-i Tevbe’de 188. sahifede on altı lafza-i Celal gəlir, arkasında altı gəlir, altının arkasında on gəlir. Birlikdə yukarıdan okunsa on altı olur, tevafuk edər.
Sure-i Ahzab’ın yenə sahife dörd yüz iyirmi ikide on altı ism-i Celal gəlir. Zâhirî tevafuku yox. Halbuki bir sahife daha evvel on gəlir və mukabilinde altı var, terkip edilse on altı olur, tevafuk edər.
Hem bazen ism-i Rab ilə birlikdə tevafuk edər. Bazen sahife sahifeye deyil, yarpaq yaprağa bakar. Hem bazen sahife rakamına bakar. Doqquz rakamı çox defa sahife rakamına baktığı üçün tevafuktan çıktığını hissettim (Hâşiye). Hər ne isə siz də tetkik edersiniz, sonra meşveretinizle gizli tevafukatı gösterəcək rakamları yazacağız. Yeni yazdığımız Kur’an’dan tensib ettiğiniz takdirde kaydedeceğiz.
Başta yüz əlli sahifede əlli bir defa yeddi və səkkiz gəlir. Iyirmi sekizde sekizdir, iyirmi üçte yedidir. Bu yeddi, səkkiz birbirine muvafık qəbul edilmiş, yediden sekize, sekizden yediye geçmekle tevafuk bozulmur. Bu iki rakamın Kur’an’da mühim sırları bulunduğu hissedilir.
Sâlisen: Hazret-i Zat-ı Ahmediye aleyhisselâm necə bir şecere-i Tûba olduğunu və Asfiya və Evliya və Sıddıkîn, o şecere-i nuraniyenin meyvələri və mesalik və turuk onun dalları olduğunu gösterir bir silsile-i azîme, eskiden kalma və eskimiş bir silsilename yanımda var. Onu güzelce tebyiz etmək üçün hattı güzel, cetvelde mahareti bulunan zatları istəyirəm. Şimdilik Hüsrev’le Tenekeci Mehmed Efendi, Bekir Ağa’da bulunan ölçü ilə on beş tabaka kâğıt birlikdə, Hâfız Ali’nin haber gönderdiyi vaxt gelsinler.
Râbian: Iyirmi Yeddinci Məktub’a ilhak ediləcək, kardeşlerimizin bazı yeni fıkralarını sizə gönderdim. Hakikaten bu fıkralar və umum Iyirmi Yeddinci Məktub’un fıkraları çox faydalıdırlar. Ehemmiyetli, tatlı, hoş, güzel manalar, dersler; teşvik, teşci edər hisler vardır. Mən özüm onlardan tatlı istifadə edirəm, tembel olduğum zaman mənə ehemmiyetli bir teşvik kamçısı olur. Hər ne ise… Qardaşlarım, gücenmeyiniz; bir miktardır sizlərə məktub yazdığım zaman birbirinden uzaq meseleleri topluram. Hər məktub bir aşure olur.
Hâmisen: Mən kolu qısa, boyu qısa cübbeme razı oldum, daha bir şey lâzım deyil. Hüsrev’in sakosu, yanımda makbul misafirdi, gönderirəm. Validesinin bir derece kesb-i âfiyet ettiğinden çox mesrur oldum. Cənabı-Haqq sıhhat və âfiyet versin. Orada Hüsrev’in kardeşi Ali Hasan və Tenekeci Mehmed Efendi və Hâfız Ahmed kimi Sözler’le alâkadar olanlara selâm edirəm.
Kardeşiniz
Said Nursî
Numune üçün gönderilen kâğıt zayi olmuş, göremedik. Beyaz kâğıttan siz intihab edersiniz. Sulfato geldi lakin çoktur. Mehmed Efendi mənə yeniden bir levha yazması məni minnettar edir. Cənabı-Haqq yazdığı hər bir harfe mukabil min sevap ihsan eylesin, âmin âmin!

