(Hüsrev’e hitaben yazılan bir mektuptur.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 222. Məktub
بِاس۟مِهٖ سُب۟حَانَهُ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كَ وَ عَلٰى وَالِدَتِكَ وَ عَلٰى اَخٖيكَ وَ عَلٰى اِخ۟وَانِكَ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Aziz, mübarək, sıddık qardaşım!
Evvela: Sözler’e başlamadan iki ay evvel gördüyün mübarək rüya çox güzeldir hem hakikattir. Bəli qardaşım, sən bir bahçe-i ebedî olan Kur’an-ı Hakîm’in cennetinden, gül-ü Muhammedî (asm) namında, hədsiz nurani həqiqətlərin fabrikası hükmünde, tefsir-i həqiqətlər-i Kur’aniye etrafında halka tutan və sizin kimi çarklardan mürekkeb olan bir cemaat-i mübareke içinde en has və en yüksək mertebeye kâtip tayin edildiğine o rüya beşaret verdiyi kimi biz də beşaret edirik.
Sâniyen: Bu defa bizə yazdığın Mu’cizat-ı Ahmediye (asm) Risalesi çox hârika düşmüş. Kim ona bakır, bir zevk-i həqiqi hisseder. Demək olur ki manevî, hâlis, samimi hisler; maddî nakışlar surətində özünü hissettirir. Bu sırra mən muttali olduğum vaxt, qardaşım Galib də eyni hisse iştirak etti. Bəli, bunun altında manevî tebessüm var deyə sənin hattını öz hattına tercihle mukabele etti.
O yazdığın risale vasıtasıyla çoxlu insanlar imanlarını kuvvetleştirirlər. Muhabbet-i Ahmediye (asm) kalplerinde ziyadeleşir. İşaret-i gaybiye hakkında şüpheleri kalmır. O sevap da sənin defter-i a’maline geçir. Kur’an və Rəsuli-Əkrəm (asm) kelimesinden başqa, işarə ettiğin kelimat çox manidardır hem bir temeldir. O iki kelimenin mübarək tevafukuna bir hüccettir. Hem gösterir ki bütün o tevafukatı də riayet etmeyen, o iki kelimenin tevafukuna qələm karıştıramaz. Zannedirik ki o risalelerin hatt-ı həqiqisini sən buldun veyahut yakınlaştın.
Sâlisen: Mabeynimizde münasibət manevî, ruhî, həqiqi olduğu üçün zaman və mekân müdahale etməz. Dərgah-ı İlahîye müteveccih olduğumuz vaxt günde bəlkə kaç defa, Hüsrev yanımda bir cihette hazır olmakla birlikdə, sənin o şirin yazıların, hususan On Doqquzuncu Məktub’taki mübarək hattın göründükçe səni hayalimizce hazır edirik. Mən və buradaki arkadaşlar də səni burada görmək çox arzuluruq. Lakin Isparta sənə çox möhtacdır. Hem də indi hal və mevsim çox müsait görünmür. Onun üçün kardeşimi bir miktar yanımda bulundurmak ilə sənə zəhmət vermək istemirəm. Yoxsa sən bizə çox lâzımsın. İnşâallah bir vaxt kaza edeceğiz.
Râbian: Bu mübarək şehr-i ramazan, Leyle-i Kadri ihata ettiği üçün özü də ömür içinde bir Leyle-i Kadirdir ki muvaffak olanın ömrüne min ömür katar. Dakikası bir gündür. Saati iki ay, günü bir neçə sene hükmünde bir ömr-ü bâkidir. Səndən və âhiret hemşirem yani ikinci validem və kardeşimin muhterem validesinden duanızı istəyirəm. Madam ki duada sizi şerik edirəm, siz də mənim duama âmin hükmünde olaraq dua ediniz.
Kardeşimiz Ali Efendi’ye də çox selâm və dua edirəm. İnşâallah tam Hüsrev’e lâyık bir qardaş olur. Sair kardeşlere səni tevkil edirəm, selâm və dua edirəm. Bu eyyam-ı mübarekede mənə dua etsinler. Galib deyər: “Hüsrev’le manevî bir irtibat hissedirəm.” Çox selâm edir. Və bilhassa saatçi Lütfü Efendi’ye çoxlu selâm və dua ederim. Cənabı-Haqq ona, o mənə yazdığı Pencere Risalesi’nin hurufu adedince ruhuna rəhmət, kalbine nur, aklına həqiqət, malına bereket ihsan eylesin, âmin âmin âmin! Maksadım, ona o risaleyi yazdırmak, onu has talebeler dairesine idhal etmekti. Yoxsa ona o zahmeti vermezdim.
Mâşâallah, hâtem-i Mu’cizat-ı Ahmediye’yi (asm) çox güzel tersim etmişsiniz. Sözler ilə alâkadarlar içinde, bu hâteme tam kanaati olanların isimlerini mənə yazsınlar, onları ikinci dairede yazacağız tâ o nura hissedar olsunlar.
Şükre dair nüshanız Kuleönlü Mustafa bir adama verib o da muhafaza edememiş. Yağmur bir parça bozduğu üçün mahcup olaraq, sənə göndermeyip mənə gönderdi. Mənim də güzel yazılmış bir nüsham var, sənə gönderirəm. Ona göre yeni bir nüsha kendinize yazarsınız. Sən mənə şükre dair yazdığın mübarək nüshayı, bir ay evvel Atabey tarafına göndermişdim. Kim aldığını bilmirəm, elime geçmedi.
Hem sizə Iyirmi Səkkizinci Məktub’un Yeddinci Mesele’sinin Hâtime’sini gönderirəm. O Hâtime, hâtem-i i’caza gelen tenkidatı reddedir və parlak bir mühr-ü tasdik olduğunu gösterir. O hâtemlerin bir nüshasını sənə gönderdik. Orada hâtemi gören və qəbul eden və Sözler’le alâkadar olan zatlardan münasib gördüklerini, boş kalan gözlere kaydedebilirsin.
اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى
Mirzazade Said Nursî

