(Bu fıkra aklen Hulusi, kalben Səbri, vicdanen Hüsrev hükmünde olan Re’fet Bey’in mektubudur.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 64. Məktub
بِاس۟مِهٖ وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ
اَلسَّلَامُ عَلَي۟كُم۟ وَ رَح۟مَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا
Bu defa Süleyman Efendi vasıtasıyla Iyirmi Beşinci Söz’ü, tashih olunmak üzere huzur-u âlînize takdim edirəm. İ’caz-ı Kur’an elhak bir şaheserdir. İhtiva ettiği hayret-bahş həqiqətlər itibarıyla âsâr-ı âliyenizin en mühimmidir. Mu’cizat-ı Ahmediye’yi okudum. Çox mükemmel və ruha ulviyet və inkişaf bahşeden çox qiymətli bir eserdir. Bu qədər ki mu’cizat-ı Ahmediyenin en büyüğü Bəyanı Möcüzə Quran olduğuna göre, i’caz-ı Kur’an’ın ruhumda husule getirdiyi tebeddülat və münderecatından etdiyim istifadə çox azîmdir.
Bu eserinizle وَلَا رَط۟بٍ وَلَا يَابِسٍ اِلَّا فٖى كِتَابٍ مُبٖينٍ âyet-i celilesinin muhtevi olduğu şümullü və çox azametli olan maânî-i ulviye ispat edilmiş olur. Bugünkü terakkiyat-ı fenniye və ihtiraat-ı beşeriyeyi öz mahsulat-ı fikriyeleri addeden və bir hazine-i həqiqətlər olan Bəyanı Möcüzə Quran’ı mühmel bırakarak Avrupa’dan ilim və irfan dilenciliği yapan və akıllı geçinen gafiller, beşerin dünyevî və uhrevî saadetini temin edəcək maâliyat və desatir-i muazzama ilə memlû bulunan bu âsâr-ı muhteşemeyi bir nazar-ı insaf və bir teyakkuz-u ârifane ilə mütalaa etselerdi, dalmış oldukları hâb-ı gafletten çox çabuk uyanacaklardı. Lakin heyhat, bizler arpa ambarı içinde açlıktan ölen tavuklara benzeriz. Elimizde bir mecmua-yı həqiqətlər dururken ona qarşı göz yumar və başkalarından istiane ederiz.
İ’caz-ı Kur’an’ın yüksekliği hakkında ne yazsam azdır. Kalemim onu tavsiften âcizdir. Qüdrət-i kalemiyem olsaydı hakkını vermeye çalışırdım, olmadığı üçün âcizane olaraq sözümü kesirəm. Kemal-i hörmətlə mübarək ellerinizden öper və hizmet-i Kur’an’da sabit olmam hakkındaki duanızı tələb və istirham ederim, efendim.
Re’fet

