Aziz, sıddık, müdakkik âhiret qardaşım, hizmet-i Kur’aniyede arkadaşım!
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 258. Məktub
Evvela: Mektubunuzda, mənim hər mektubumun başında وَ اِن۟ مِن۟ شَى۟ءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَم۟دِهٖ yazılmasının hikmetini soruyorsunuz. Bunun hikməti şudur ki:
Kur’an-ı Hakîm’in hazain-i kudsiyesine, mənə açılan en birinci kapı o olduğudur. En evvel həqiqətlər-i âliye-i Kur’aniyeden bu ayənin həqiqəti mənə zâhir olmuş və ekser risalelerde, o həqiqət sereyan etmişdir.
Hem bir hikməti şudur ki itimat etdiyim mühim üstadlarımın məktublarının başlarında istimal etmeleridir.
Hem mektubunuzda “yedi kebair”i soruyorsunuz. Kebair çoktur lakin ekberü’l-kebair və mubikat-ı seb’a tabir edilen günahlar yedidir: “Katl, zina, şarap, ukuk-u valideyn yani kat’-ı sıla-yı rahim, kumar, yalancı şehadetlik, dine zərər verəcək bid’alara taraftar olmaq”tır.
Sâniyen: Bu yaz mevsiminde həqiqətlər-i Kur’aniyeye nisbeten, meyvələr hükmünde tevafukata dair, hurufat-ı Kur’aniyenin nüktelerini beyan ediyorduk. Indi mevsim değişmiş, huruftan ziyade həqiqətləre ihtiyaç vardır. Geləcək yaza qədər muvakkaten o kapıyı ihtiyarımızla çalmayacağız. Lakin o hurufa ait beyanat ne derece hak olduğunu, Mevlana Câmî’nin Divan’ıyla kardeşlerimle tefe’ül ettik. Dedik: Yâ Câmî! Bu hurufat-ı Kur’aniyeye dair beyan ettiğimiz nüktelere ne dersin? Bir Fatiha okuyup falı açtık. İşte başta fal bu geldi:
جَامٖى اَز۟ خَطِّ خُوشَش۟ پَاك۟ مَكُن۟ لَو۟حِ ضَمٖير۟
كٖين۟ نَه حَر۟فٖيس۟ت۟ كِه اَز۟ صَف۟حَۀِ اِد۟رَاك۟ رَوَد۟
Yani “Bu huruf elə harf deyildir ki ağıl və idrak sahifesinden gitsin. Elə kudsî harf, elə güzel, şirin hat, daima kalbimin sahifelerinde yazılmalı, silinmeməli.” Acibdir ki bütün Divanında bu fala benzer mealde yazı göremedik. Demək bu fal, Hazret-i Câmî’nin kerametinden bir nebze oldu.
اَل۟بَاقٖى هُوَ ال۟بَاقٖى
Kardeşiniz
Said

