(Sabri’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 103. Məktub
On dördüncü asrın əlli ikinci sâline yetişip ahkâm-ı kat’iyesiyle mü’mine beraet və mücrime idam-ı ebedî qərarının infaz və icrası gününe qədər bâki kalacaq olan kavanin-i ezeliye-i Sübhaniyeyi, bi’l-külliye hedm və imha etmək âmâl-i bâtıla və efkâr-ı münafıkanesine kapılan ehl-i dalalet, ilk hatvelerini atmak istedikleri sırada, keşf-i kable’l-vuku olaraq, işbu çelik kale tabir ettiğimiz, Bəyanı Möcüzə Quran’ın müfessir və mümessili olan Nur deryası zâhiren otuz üç adet, manen otuz üç milyon elmas, inci və mücevherat-ı mütenevvia və müteaddideyi vücuda getirdikten sonra, asıl kalenin bu teşkilat-ı nuraniye və mühimme dairesinde tanzim və tarsini iktiza ettiği hengâmda, edna bir amele olaraq, yüz min defa haddimin fevkinde olan bu kudsî vazifeye, bu abd-i âciz də tayin və qəbul edilmekliğimdeki tevfikat-ı Sübhaniyeye qarşı, secdegâh-ı Rabbaniyede mütalaa və –riya olmasın– bu fâni vücudumu ârâmsız ifna etsem o mukaddes vazife dairesinde, bir dakika müşerrefiyetime mukabil bəndəlik etmiş olamayacağımdan اِلٰهٖى اَن۟تَ ذُو فَض۟لٍ وَ مَنٍّ وَ اِنّٖى ذُو خَطَايَا فَاع۟فُ عَنّٖى kaside-i şerifesiyle arz-ı bəndəlik etmekle iktifa ettim.
Hulusi-i Sânî
Səbri

