Muvasalatımın ilk gecesi pederimin misafirlerine tahsis eylediyi odaya devam eden zevata; mütevekkilen alallah, akşam ilə yatsı arasında Risale-i Nur’u okumaya başladım.
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 3. Məktub
Sevgili Üstadım! Evvelce arz etdiyim vechile mən artıq bir şey üçün yaşadığımı zannedirəm. O da üstadım olan dellâl-ı Kur’an’ın vazife-i memure-i maneviyesini îfada özlərinə çox cüz’î bir yardım və Kur’an hesabına cüz’î bir hizmetkârlıktan ibarettir. Orada bulunduğunuz müddetçe Hazret-i Kur’an’dan həqiqət-i iman və İslâm hesabına vaki olacaq istihraç və tecelliyattan mahrum bırakılmamaklığımı hâssaten istirham edirəm.
İnşâallah müstecab olan duanızla Allahu Zülcelal, Risale-i Nur hizmetinde ümit və arzu etdiyim neticeye vâsıl, merhum və mağfur Abdurrahman kimi âhir nefeste iman və tevfik və saadet-i bâkiyede iki cihan serveri Nebiyy-i Ekremimiz Muhammedeni’l-Mustafa sallallahu teâlâ aleyhi və sellem Efendimize və siz muhterem Üstadımın arkasında və yakınında komşuluk vermək suretiyle âmâl-i həqiqiyeye nâil buyurur.
Risale-i Nur gerçi zâhiren sizin eserinizdir lakin necə ki Kur’an-ı Mübin Allah’ın kelâmı iken Seyyid-i Kainat, Eşref-i Mahlukat Efendimiz nâsa tebliğe vasıta olmuşdur; siz də bu asırda yenə o Furkan-ı Azîm’in nurlarından bugünün karmakarışık sarhoş insanlarına emr-i Hak’la hitap ediyorsunuz. Elə isə o Hakîm-i Rahîm, sizə bu eseri yaptırtan, o Nurları ayak altında bıraktırmaz. Əlbəttə və əlbəttə fânilerden bəlkə də heç ümit edilmediklerden sahiblər, hâfızlar; ikinci, üçüncü hattâ onuncu derecede mübelliğler, nâşirler halk buyurur itikadındayım.
Hulusi

