Barla Lâhikası

Barla Lahiyəsi 159. Məktub

Mənbə: QuranRisale Redaksiya Heyəti və Tərcümə Fondu · Azərbaycan dili rəsmi elektron nəşri
Risale oxuma planı
§1

(Ahmed Hüsrev’in Otuz Birinci Məktub’un On Dördüncü Lem’a’sının İkinci Makamı münasibətilə yazdığı fıkradır.)

§2

Sevgili Üstadım Efendim Hazretleri!

§3

Üç dörd gün evvel Cənabı-Haqqın o mukaddes kelâmından müjdeler çıkararak, aktar-ı âleme saçan coşkun denizlerin akıntıları kimi feyizleriyle bizi mest eden, âfil güneşin hər gündüze mahsus sönmez ziyası kimi ardı arası kesilmeyen nurlarıyla bizi nurlandıran, heç bir ferdi şübehatta boğmamak esası üzerine yürüyen, özünə has belâgatıyla ukûlü teshir edəcək bir kabiliyetle söyleyen, sâmiaları və bâsıraları özünə müteveccih kılan o azametli Külliyat-ı Nur’dan bir Nur daha aldım.

§4

Bu Nur, o güzel İslâm nişanı və o böyük rəhmət hazinesinin keşşafı olan بِس۟مِ اللّٰهِ الرَّح۟مٰنِ الرَّحٖيمِ in minlərlə esrarından, otuz sırra mukabil altı sırla nurlu şuâlarını ezhanımıza nakşetmiş və rahmetin min bir esma-i İlahiyeden gelen şuâlarıyla, insana hadd ü hesaba gelmeyen niam-ı Sübhaniyenin, meded elleriyle yardıma gönderildiğini öğretmekle, bizi sonsuz bir derya-yı feyze gark etmişdir.

§5

Bu kudsî, mübarək kəlmənin hər surə başında zikriyle, ehemmiyet və azameti və hər hayırlı işlerde tekrarıyla mübarək bir şefaatçi olması, ferşte gezen insana, arşa çıkacaq kamet giydirmesi və acizlik-i mutlakta çırpınan insanı, Kadîr-i Mutlak’a rabtetmekle, insanın qiymət və izzeti gösterildikten sonra اِنَّ اللّٰهَ خَلَقَ ال۟اِن۟سَانَ عَلٰى صُورَةِ الرَّح۟مٰنِ hadîs-i şerifiyle Həqiqi Nemət Sahibi’nin min bir Əsmaül-Hüsnasının cilvelerinin şuâlarından tezahür eden rahmetiyle perverde edilmek suretiyle də rahmetin bir cilve-i etemmi olduğu izah buyrulmuşdur.

§6

Sevgili Üstadım! Ruh-u insanın nazarını, ağıl və kalbini və muhayyilesini بِس۟مِ اللّٰهِ ilə kainat simasına اَلرَّح۟مٰنِ ilə arz simasına اَلرَّحٖيمِ ilə ebna-yı cinsinin sima-yı manevîsine dağıtır. Oralardaki rahmet-i vâsia-i külliyenin azametini, letafetini gösterir.

§7

Aziz Üstadım! Nazarım haraya ilişse, aklım herhangi bir hali muhakeme etse, muhayyilem ne ilə meşgul olsa, sâmiam ne duysa, kalbim haraya gitse dolaştıkları yerlerde və tesadüf ettikleri şeylerde, beşere bakan çox böyük âsâr-ı rəhməti görür. Semavat və arş, bütün heybetiyle insanların seyrangâhı; cənnət, mesken-i həqiqisi olur. Zemin bir hane şekline girir. Mele-i A’lâ’nın sekeneleri və zemin yüzüne serpilen yüz minlərlə mahlukat və nebatat envaının insanların hâcetleri üçün koşuştuklarını, sineklerden balıklara, zerrelerden yıldızlara qədər kiçik böyük hər bir masnû, insanların yüzüne vahşetle deyil, gülerek baktıklarını görür.

§8

Sonsuz Rahîm olan Hâlık-ı Azîm’in kusursuz olan bu kasrını temaşaya doyamayan ruh, özünə avdet edir. Rahmetin nihayet derecede incelikleriyle tanzim və idare edilen cisme bakır. Duyguları arasında yalnız muhayyilesine hasr-ı nazar edir. Bu muhayyilenin dimağda özünə tahsis edilen mahalli, bir hardal tanesi kadarken, hər zaman bütün âlemi sinema şeritleri kimi hayal hanesinde dolaştırır.

§9

Hâfıza bir çeşit, ağıl ayrı bir çeşit, fikir başqa bir halde, qəlb daha başqa, kâmil insanlarda hal-i faaliyette olan digər letaif daha başqa bir şəkildə, bâsıra, sâmia, zaika, lâmise, şâmme kimi havass-ı zâhirînin istiab ettikleri manevî sahalara nisbetle, nihayet derecede kiçik bir dimağımda yerleştikleri halde, yekdiğerine karışmayarak, biri diğerinin vazifesine müdahale etmeyerek ayrı ayrı vazifelerde, ayrı ayrı dairelerde gayet muntazam çalıştıklarını və hattâ etıbbanın hətta senelerce tahsil edərək içinden çıkamadıkları vücud-u beşerin hər bir kısmının, hər bir uzvunun inceliklerini görür.

§10

Bu derece rahmetle tanzim edilen, bu qədər muhtelif vezaif ilə çalıştırılan, bu muhayyirü’l-ukûl makineyi temaşa eden ruh, bu makine üzerindeki derece-i mâlikiyetini düşünür. Hükmünün heç bir uzva təsir etmediğini görünce, sığınacaq bir yer, iltica edəcək bir mahal, perverde ediləcək bir varlık arır.

§11

İşte o vaxt bu qədər rahmetiyle perverde eden Hallak-ı Azîm’e qarşı secde-i şükrana kapanarak ağlır, ağlır, ağlır. Bütün dertlerini dökür. Onun yalnız onun lütf u keremine iltica edərək affolunmak, dünyada olduğu kimi ukbada da sevdikleriyle birlikte vaad ettiği cennette bulundurulmasını istəyir və yalvarır.

§12

Ahmed Hüsrev

Şəxsi oxuma qeydi

Bu qeyd yalnız cihazında saxlanır və serverə göndərilmir.

Ən çox 1 200 simvol