(Hulusi Bey’in fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 202. Məktub
Aziz və muhterem Üstadım!
Nurların intişarında berk kimi bir sürat lâzım gelirken cüz’î bir betaetten hər zaman esefle bahsetdiyim, malûm-u âlîleridir. Yaxın vakitte bazı müştaklar daha Söz dairesine iltihak ettiler. Kalbime gelen bir ihtarla keyfiyet-i intişarı düşündüm və bu həqiqətləri hissettim, hattâ kani oldum:
Mübarək Sözler və Məktublar tamamen olmasa hətta bu muhitte də hem də yazılmadan hayli intişar etmişler. Civar digər vilayet kazalarında, bu âsârı görmək və işitmek isteyenler çox varmış. Fesübhanallah, bu qədər cüz’î və nâkıs hizmetten, bu derece fayda elde edilmesi də gösterir ki bu Sözler və Məktublar hakikaten Nur isminin tecellileridir ki suhuletle intişar edirlər.
Bu hal qarşısında hayretle təfəkkürde iken “Bismillah” adını alan Birinci Söz hatırıma getirildi. Və belə düşünmeye başladım:
Dünyaya arkasını çeviren Üstad, Hazret-i Gavs’ın teşvikiyle bəlkə delâletiyle Kur’an’ın gayr-ı mekşuf bir hazinesinden “Bismillah” ilə girir, Kur’anî tarlaya “Bismillah” deyərək Sözler tohumunu ekir, Furkanî bahçeye “Bismillah” deyərək Nurlu Məktublar çekirdeğini dikir. Emr-i İlahîye imtisalen ekilen toxum və dikilen çekirdeklerin inkişaf və intişarları şübhəsiz hârika-âsâ olur.
Birinci Söz’deki temsilde seyahat eden mütevazi zat, tamamen Üstadımızdır. Nebat, ağac və otların ipək kimi yumşaq kök, damarları necə “Bismillah” tesiriyle, yer altında sərt taşı torpağı delip geçiyorsa eynilə onun kimi “Bismillah” ilə mevki-i intişara vaz’olunan Sözler də hârika bir tarzda arza yayılır. Və en münevver və mükemmel meyvə olan beşerin mü’minlerinin kalplerine nüfuz edirlər. Bu bid’atların kesreti və muharriblerin bolluğu devrinde “Bismillah” ilə gars olunan Nur fidanının yarpaqları olan digər Sözler və Mektuplarla, bu kudsî fidanın dal və budakları olan hizbü’l-Kur’an və bu hizbin esası və seyyidi olan muhterem Üstad da bir hıfz-ı gaybîye mazhar bulunurlar.
Şems-i Risalet’ten gelen Kur’anî Nurların evvelen Üstada və buradan da biz bîçarelere, bizlerden də digər müştaklara ilh. intikal etmekte olduğunu tasavvur ettim, “Elhamdülillah” dedim. Mühim bir rüyamda arz etdiyim vecihle, Sözler’inizin mü’minlere intişarına kiçik cemaatiniz inayet-i İlahî ilə âhize, vasıta olmuşlar.
كَم۟ مِن۟ فِئَةٍ قَلٖيلَةٍ غَلَبَت۟ فِئَةً كَثٖيرَةً بِاِذ۟نِ اللّٰهِ sırrına mazhariyetle manevî galebeyi temin, merkezdeki mürşidlerine müteveccih və murakıb kiçik bir halka-i tevhidi teşkil edenler kimi; bu kiçik cemaatinizin hər biri arkasında, bir nisbet-i mütezayide-i muntazama ilə artan, mahrut şeklinde zümre-i muvahhidîni görür kimi oldum. “Allahu ekber” dedim.
Bu kudsî tasavvuru kardeşlerimize aşağıdaki levha ilə daha ziyade izaha çalışacağam. Bu nurlu təfəkkür, mənə böyük bir ümit bahşetti. Muallim Cûdi’nin kasidesindeki bu mısraı da derhatır ettirdi:
Cem’etti kabail və şuûbu
Bir kıbleye bağladı kulûbü
Mevlaya muhabbeti müsellem
Sallallahu aleyhi və sellem.
İşte ittiba-ı sünnete (Hâşiye) çox böyük ehemmiyet veren muhterem Üstadımız da bu asırda اَل۟عُلَمَاءُ وَرَثَةُ ال۟اَن۟بِيَاءِ sırrınca, içlerine saçılan nifak toxumu yüzünden, hər gün biraz daha tevhidi bırakanları bir kıbleye bağlamak üçün Sözler və Mektubat namındaki nurlu eserlerle ehl-i imanı irşada çalışır. Küffara, hattâ cin və şeytanlara də mebde-i nüzulündeki kimi nusus-u Kur’aniyeyi ilan edir. Mahfî i’cazı izhar edir.
Vahdetü’l-vücuda dair olan risaleyi mühim zatlara okuduktan sonra, bir sevk-i manevî ilə ihtiyarsız bir yere daha gittim. Orada vahdetü’l-vücud meşrep sahibi âlim bir zatı hazır buldum. Vahdetü’l-vücud hakkındaki məktubu okudum. Daha doğrusu ihtiyarsız olaraq okudum. Müstemi olan o mühim âlim, bidayette cüz’î itiraz barmağını uzatmak istedi. Sonuna qədər dinlemesini ihtar ettim. Tamamen okuduktan sonra o zat, hayretinden Sözler’in büyüklüğünü və “Bu zamanda belə böyük kelâmı, əcəba kim yazabilir?” deyə merakı və suali üzerine Kur’an’ın feyzine mazhar olan Üstadımızı haber verince, o zat tamamıyla arz-ı teslimiyet eyledi.
İşte ihtiyarım olmayarak bu acib tesadüf və teslimiyette, qədər-i İlahînin bu cilvesi, davamıza sadık bir bürhan və tesadüf oyuncağı olmadığımıza böyük bir delildir.
اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَى۟ءٍ قَدٖيرٌ
Hulusi

