(Sabri’nin Iyirmi Birinci və Iyirmi İkinci Sözler’i yazdığı vaxt yazdığı məktubun bir fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 48. Məktub
Bilumum Risalatü’l-Envar hər biri ayrı ayrı mevzularda, hadd ü hesaba gelmeyen müşkülleri halletmeleriyle birlikdə bendeniz belə tasavvur edirəm ki: Nur deryasından nûş etmək isteyen bir kimse Birinci və Iyirmi Birinci və Iyirmi İkinci Sözleri alsa diğerlerine eli yetişmezse də maraz-ı kalbîyi def’ və ref’e, ruhu tenvir və tesrire kâfi bulunduğu meşhud və müsellemdir.
Çünki Birinci Söz tevhid miftahıdır. Iyirmi Bir’in birinci şıkkı da mirkat-ı cennettir. İkinci şıkkı da emraz-ı kalbiyenin tedavisi üçün nazirsiz bir şifahane-i eczadır. İksir ilaçlarıyla bilâ-istisna herkeste bulunan vesvese marazını tedavi və kal’ edər. Qəlb və ruhta Kur’an-ı Hakîm’in ebedî və nâmütenahî füyuzat və envarından gelen ravzat-ı inşirahiyeyi küşad ilə saadet-i ebediyeye îsal edəcək bir râh-ı necat və selâmettir. Iyirmi İki isə Bürhanlarıyla, Lem’alarıyla insan olanın akaid-i diniyesini tahkim və tarsine emsalsiz bir rehber bulunduğunu arz ederim efendim.
Səbri

