(Hüsrev’in fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 112. Məktub
Sevgili Üstadım Efendim!
Kenzü’l-Arş duasının feyzinden gelen bir nükte-i Kur’aniyede, yanlışlığın tarafımızdan necə qarşılandığını sual eden və hatasının esbabını bizə izah eden sevimli mektubunuzu aldım. Bu kısmı, Sure-i Kevser’in latîf və yüksək tevafukatını gösteren Altıncı Remiz’le və bir də böyük bir fatihten daha böyük olan tarîkata ait kısımla birlikdə okudum.
Bu hafta sevincim və şevkim həddindən artıq idi. Bir taraftan, senelerden beri tabedilmesi və âlem-i İslâm’a neşredilmesi üçün istinsah edilen o qiymətli mahzen-i həqiqətlər, emin vâdilere gönderilirdi. Digər taraftan, bu baharın cazibedar güzelliğinden çoxlu yüksək bir nuraniyetle qarşımıza çıkan Iyirmi Doqquzuncu Məktub’un hər bir kısmının verdiyi zevk-i manevî içerisinde yaşıyorduk.
Kenzü’l-Arş duasının feyzinden gelen ikinci bir nükte-i Kur’aniyeyi, mektubunuz gelmeden evvel arkadaşlarla birlikte tekrar okuduk. Tetkik gayesi hiçbirimizde olmadığı üçün on dakika içerisinde, yazılan bu kısmın nurani şuleleri arasında kaldık. Okurken, ağzımızdan arada sırada çıkan sadâ-yı hayret və taaccübden başqa bir şey işitilmir və yüzümüzden akan beşaşet, duyduğumuz manevî zevki tarife kâfi gelirdi.
Sevgili Üstadım! Hər bir risale aramızda çox böyük bir sevinçle qarşılandığı və hayretle okunduğu və lâyık olduğu şəkildə hörmət gördüğü üçün hər nasılsa vaki olan hatam hakkındaki mektubunuzu aldığım vaxt, qiymətli Üstadım bu hali bizə ihtar etmeseydiniz, biz heç bir vaxt belə şeyle meşgul olmayacaktık və “Yanlış var.” diyenlere qarşı da hak dava edeceğimizde heç tereddüt etmeyecektik. Sure-i Kevser’in və Səkkizinci Remzin tevafukat-ı hurufiyeleri üzerinde birer birer tetkikatta bulunmuş və hiçbirinde noksan bulamamışdık. Esasen bu tetkikatımız, noksan aramak gayesiyle deyil bəlkə tevsi-i malûmat və bir də manevî gıdamızı almaq üçün vuku bulurdu. Bu akşam fakirhanede Re’fet, Lütfü, Rüşdü Efendi kardeşlerimle oturmuş bu hususta tekrar konuşmuştuk. Hepimiz diyorduk: Üstadımız bizə söylemekte, heç bir şeyden çekinmediğini bilirik. İşte bu hal bizə kâfidir. Indiyə qədər da belə bir şey vuku bulmuş deyildir. Bu hususta en böyük şahit; bu risaleler, ilmi özlərinə isnad eden zatların ellerinde gezdiyi halde, onları da tasdike mecbur etmişdir.
İşte sevgili Üstadım! Bu hâdisat dimağımızı daha ziyade takviye etmiş bulunur və bizi sizə daha ziyade rabtedir. Hər hususta bizi himaye və vikaye etmekte olduğunuza kâfi və daha kat’î bir bürhan yerine geçmiş bulunur.
Sevgili Üstadım! Bu hafta hatt-ı destinizle çoxlu zəhmət çekerek, min müşkülat içerisinde yazdığınız, bütün Kur’an’daki tevafukatı gösterir bir nükteyi daha aldım. Bundan başqa bu nükte kimi umumî olub yalnız tarzları ayrı olmaq üzere iki tevafukat listesi daha yazılacağı iş’ar buyrulur. Onları da sabırsızlıkla beklirik və yorgunluğunuzu hatırladıkça yüreklerimiz sızlır. Cənabı-Haqq sizlərə lâyık bir tarzda hayr-ı kesîr ihsan eylesin, âmin!
Hüsrev

