(Babacan Mehmed Ali’nin fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 182. Məktub
Cenab-ı Vâcibü’l-vücud və Takaddes Hazretlerinin, Cibril-i Emin vasıtasıyla, âhir zaman nebisi Peygamberimiz aleyhissalâtü Vəssalam Efendimiz’e gönderilen və bugüne qədər muhafaza edilen Kur’an-ı Hakîm’i hakikatiyle və hak sözler ilə Hakk’ın yaratmış olduğu kullarına tercümanlık eden və Hakk’ın rızası üçün gece və gündüz dua eden, həqiqi saidden bir muhabbetname aldım ki o da Üstadım Efendimin mektubudur.
Ciddi və samimi dostumuz və kardeşimiz bulunan Âsım Bey’e vardığımda müjdeledi. Beş dakika qədər görüştüm. Və göndermiş olduğunuz emanetleri alırken elə sevindik ki bülbülün gül dalında seher vaxtında aşkından ağzından çıkarmış olduğu nağmeler kimi işittik. Onun üçün birbirimizle ne konuştuğumuzu bilemedik. Bildiyim bu qədər ki: Yalnız ayrılırken çox şükür Cenab-ı Allah’a, belə envar-ı Kur’aniyeyi neşreden bir Üstadımız varken heç bir vaxt saadetimizden mahrum kalmayız deyə bildik.
Babacan

