(Binbaşı Âsım Bey’in fıkrasıdır.)
Mənbə mətni saxlanılır. Uyğun model olduqda tərcümə ayrıca göstərilir.
Barla Lâhikası
Barla Lahiyəsi 197. Məktub
Muhterem Üstadım Efendim!
Hər defa olduğu kimi bu kere də nâmüstehak olduğum halde hakk-ı fakiranemde lütuf və ibzal buyrulan iltifatat-ı bînihaye bu fakiri mest edir. Ne yapacağamı şaşırıram. Ancaq Cenab-ı Lemyezel Hazretlerinin lütuf və kerem və ihsanına həmd və şükür və sena edərək risale-i şerifelere sarılıram. Və ləzzət alıb siz Üstadımı qarşımda və yanımda bulup mütehayyir və mütefekkir olaraq bahr-i sürura dalıp gidirəm. Və bu halin devam və tezyidini eltaf və inayet-i Sübhaniyeden niyaz edirəm.
Necə etmeyeyim? Yâ Hazret! Fakire bunca iltifattan başqa hele bu defaki lütufnamelerinin başına bir çox tavsiften sonra “Hizmet-i Kur’aniyede qüvvətli arkadaşım və tarîk-i Hakta və ebed yolunda enis yoldaşım” kelimat-ı latîfesi, bu cihan-qiymət kelâmlarınız, mənim kimi fakir, hakir, möhtac bir kardeşinize qarşı ibzal və himmet buyrulması, sizin büyüklüğünüze və daha doğrusu Gavs-ı A’zam Şeyh Geylanî kuddise sırruhu’l-âlî Hazretlerinin teveccüh, dua, himaye və muhafazası olduğuna necə iman etmeyeyim?
Necə ki bu defa Gavs-ı A’zam’ın ihbarat-ı gaybiyesi risale-i şerifesini gördüm, okudum, yazdım. Gavs-ı A’zam, a’zam-ı aktab olduğunu bilir və kalben tasdik ederiz və ziyade muhabbet etmekte iken bu defa bu kanaat, bu muhabbet tasdikimi kat-ender kat ziyadeleştirdi və takviye etti. Və Hazret-i Şeyh’e iman və muhabbetimi habl-i metin ilə bağladı. Necə bağlanmayayım? Bu keramet və ihbar-ı gaybiyesi ki həqiqət fışkıran və ruha həyat bahşeden Sözler’i söyleyen, haber veren elə bir sahib-i menba-ı keramat və həqiqət olan Hazret-i Gavs-ı A’zam, Üstadımın üstadıdır.
İşte bu keyfiyet, Üstadıma olan incizab, merbutiyet və teslimimi bir kat daha tarsin etti və yıkılmaz və tahrip edilmez bir kale hükmünü aldırdı. Madam ki bu fakir, bu muhkem kaledeyim, hariçten və heç kimseden pervam yox. Və haricin taarruz və kıyamına da mukabil taarruz və hücumlar his və kuvvetini elde ettim. Lütuf və inayet-i Bâri ilə Gavs-ı A’zam’ın teveccüh və duasıyla siz Üstadıma kavuştum.
هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى
Bâri-i Teâlâ və Takaddes Hazretlerinden dilerim və niyaz eylerim ki âhir ömrüme qədər bu yolda hatve-endaz olayım və buyrulduğu kimi “Sıddık, fedakâr, həqiqi âhiret kardeşiniz və hizmet-i Kur’aniyede qüvvətli arkadaşınız və tarîk-i Hakta və ebed yolunda enis yoldaşınız” olmaya bihakkın kesb-i istihkak və liyakat edeyim.
وَ مِنَ اللّٰهِ التَّو۟فٖيقُ
Yâ Üstad-ı ekremim! Sizə yani Risale-i Nur’a hüsn-ü hat və daha doğrusu tazim, tekrim, hörmət, samimiyet, muhabbet və teslimiyetimin binde birini takdim edemirəm. Âciz kalemim və lisanım, hissiyat və ruhumun tercümanı olamır.
Ruhumun siz Üstadıma qarşı incizab və meclubiyeti, yüzde beş şahsınıza qarşı isə doksan beşi neşr-i envar-ı həqiqət və dellâllığında bulunduğunuz Kur’an-ı Hakîm şerefine tazim və tekrimdir. Elə kanaat və imanım var ki sizin nur və həqiqət fışkıran Sözler’iniz, Kur’an-ı Hakîm’den muktebes tefsiridir. Takdir, tahsin, medih və sitayiş etmeyen və muhabbet və merbutiyet beslemeyen insan deyildir və daha doğrusu merdud-u İlahî və Peygamberî olanlardır. Cenab-ı Hâlık-ı Lemyezel Hazretleri bu gibilere də tarîk-i hakkı nasibedar eylesin, âmin bi-hürmeti Seyyidi’l-mürselîn.
Sevgili Üstadım! Hemşirenizin hastalığının had devresi geçmiş. Evvelce arz etmişdim, yüzde yirmisi mevcuddur. Henüz yataktan kalkmadı. Qüvvət və iktidarı yox. Namaz kılabiliyorsa da vücudu titremekte və ara sıra arızaya maruz kalmaktadır. Lehü’l-hamdü və’l-minne, çox şükür Cənabı-Haqqın lütf u keremine və bugününe. Mazinin sıkıntı və elemi geçti. Hal-i hazırına şükür və istikbale təvəkkülle meşguldür.
Və siz Üstadıma dualar edir və deyir ki: “Şu nur və həqiqət-i Kur’aniye risale-i şerifeleri imdadıma yetişti.” Hele Otuz Birinci Məktub’un İkinci Lem’a’sındaki səbir və tahammül və şükür bahsine o qədər bağlanmışdır ki mezkûr risale-i şerifeyi evvel və âhir və bilhassa hastalığı sırasında müteaddiden fakire okutmuş və Cənabı-Haqq’a həmd ü sena etmiş və digər Üçüncü Lem’a’yı və sair risale-i şerifeleri okutup dinlemekte və gözyaşları dökmektedir.
اَل۟حَم۟دُ لِلّٰهِ هٰذَا مِن۟ فَض۟لِ رَبّٖى
Bunlar və digər risale-i şerifeler həqiqət fışkıran, nurlar saçan bir feyizdir. Bu qədər diyebilirim ki ehl-i dalalet və bid’aların en ileri gidenleri və mülhidlerin en şenîlerini hətta imana getireceğine kanaatim var. Yeter ki ruhuna nüfuz edebilsin.
Çox şükür sevgili Üstadımızın sayesinde və teveccüh və duasıyla bu Nurlardan mütenevvir və mütena’im oluruq. Hele Gavs-ı A’zam Şeyh Geylanî Hazretlerinin keramat və ihbarat-ı gaybiyesini hemşireniz o qədər ləzzət və muhabbetle dinlir ki üç sene evvelisi hastalığa tutulduğu vaxt, o halinde və kısmen aklı başında olmadığı zamanlar bahçede ağacların dallarını tutup “Yâ Abdülkadir-i Geylanî! Yâ Veysel Karanî, meded!” deyə bağırıp sallanırdı. Bu defa keramat və ihbarat-ı gaybiyesini mufassal surette görmeye və dinlemeye muvaffak oldu. Bu risale-i şerife, fakire də ziyadesiyle təsir etti və sürur gözyaşlarını akıttı və akıtmakta. Sa’y ü gayret, mahmidet və şevkimi artırdı. Şükrümü necə îfa edeceğimi bilemirəm.
Hâlık-ı Lemyezel Hazretlerine qarşı vazife-i bəndəlikim noksan, iki cihan serveri Seyyidi’l-mürselîn Fahr-i Âlem sallallahu teâlâ aleyhi vesellem Efendimize qarşı ümmetlik vazifesinde kusur və noksanım ziyade və hizmet-i Kur’aniyeye qarşı bihakkın sa’y ü gayret və çalışmakta kusur və noksanım çox olmakla birlikdə, fakiri siz Üstadımla birlikdə bulundurup hâdim-i Kur’an kardeşlerle birleştirip hizmet-i Kur’aniyeden –velev ki bir bahr-i ummandan bir katre olsun– fakire hisse verilse özümü mesud və bahtiyar addederim. Həmd ü sena və şükrüme hadd ü pâyan göremem.
Bütün okuduğum arkadaş və kardeşlerin hepsi həmişə takdir və tahsin və tasdik edirlər və kanaat-i kâmilede bulunurlar. Hizmet-i Kur’an’a şevk və gayretleri tezayüd edir və bu kafilede və bu dairedekilere gıpta edirlər. Cenab-ı Hâlık ümmet-i Muhammed’in kalplerine ilham versin, ruhlarını nurlandırsın, saadet-i dâreyn ihsan buyursun.
Kardeşiniz, fakir və möhtac
Âsım

